บทที่ 605 สถานการณ์นิ่งชะงัก

"หืม?คุณกำลังพูดอะไร?" จ้าวเฉิงเฉียนขมวดคิ้วแน่น พร้อมมองสวีจิ่วหลิงด้วยความสงสัย "คุณลงทือทำอะไรกับท่านอิ่งแล้วงั้นหรือ?"

เขามองดูท่าทีมั่นอกมั่นใจของ สวีจิ่วหลิง ก็ทำให้เขาเกิดความรู้สึกถึงเรื่องบางอย่างที่ไม่ชัดเจนเกิดขึ้น

"เหอะๆ เจ้าเด็กหยิ่งยโสอย่างหลินอิ่ง คิดว่าตัวเองอยู่ในตี้จิงนี้ไร้คนที่จะต่อกรเขาได้ ถึงได้กดพวกเราตระกูลสวีถึงขนาดนี้ ถ้าเกิดว่าคนอย่างฉันไม่ลงมือสั่งสอนเขาสักหน่อย เขาก็คงคิดว่าตี้จิงเขาพูดคำไหนต้องเป็นอย่างนั้นแล้วสิ?" สวีจิ่วหลิงตอบอย่างยิ้มเยาะ ใบหน้าแก่ชรายิ้มแย้มออกมาอย่างเบิกบานราวกับผู้ชนะ

"เจ้าหนุ่มแซ่จ้าว คุณโลดแล่นในตี้จิงมาก็นานขนาดนี้แล้ว จนถึงตอนนี้ยังมองสถานการณ์ไม่ออกอีกงั้นหรอ?" สวีไป๋เห้อที่นั่งอยู่บนรถเข็นยิ้มอย่างได้ใจออกมาเช่นกัน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหยอกล้อ "หลินอิ่งแพ้อย่างราบคาบแล้วล่ะนะ หลังผ่านการประชุมสุดยอดครั้งนี้ไป เขาจะไม่มีที่ยืนใดๆ ในตี้จิงอีก จุดจบจะมีเพียงก็แต่ชื่อเสียงที่ป่นปี้ หรือไม่ก็กลับสู่ปรโลก ......"

จ้าวเฉิงเฉียนหรี่ตาลงมองพวกเขาทั้งสองคน ความคิดนับไม่ถ้วนผุดขึ้นในจิตใจของเขา

การที่คนตระกูลสวีแสดงท่าทางโอหังออกมาชัดเจนขนาดนี้ ดูก็รู้ว่าพวกเขามีความมั่นใจขนาดไหน

อีกอย่างทางฝั่งคนของหลินอิ่งก็ยังติดต่อไม่ได้อีกด้วย

สิ่งนื้ทำให้ในใจของจ้าวเฉิงเฉียนเกิดความสั่นคลอนไม่น้อยเลย หรือว่าหลินอิ่งจะถูกลอบทำร้ายจริงๆ ?

"พวกคุณพูดจาเหลวไหลอะไรกัน?หลินอิ่งจะแพ้ให้กับคนตระกูลสวีอย่างพวกคุณได้ยังไง?" แววตาของจ้าวหลินเอ๋อร์แอบซ่อนความกังวลใจเอาไว้ พร้อมพูดออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์

"ถ้าเกิดว่าพวกคุณกล้าทำเรื่องไม่ดีอะไรกับหลินอิ่ง คระกูลจ้าวจะไม่มีทางปล่อยพวกคุณไปแน่ !"

ในสายตาของเธอแล้ว หลินอิ่งเป็นการมีอยู่ของบุคคลสูงสุด ไม่มีทางที่จะแพ้ให้ใครเด็ดขาด

สวีจิ่วหลิงอุทานออกมาอย่างเยือกเย็น พร้อมกับเหลียวมองจ้าวหลินเอ๋อร์ "เธอนังเด็กคระกูลจ้าวนี่ ช่างไม่รู้จักเคารพผู้หลักผู้ใหญ่เสียจริง ถึงได้กล้ามาเอะอะเสียงดังต่อหน้าคนแก่อย่างฉันเหมือนตัวอะไรกัน?"

"คนวัยรุ่นอย่างเธอ กล้าอ้างชื่อคระกูลจ้าวต่อหน้าคนอย่างฉันงั้นหรอ?ช่างไม่รู้อะไรเสียจริงๆ "

"ฉันได้ยินมาว่า ตัวหลินอิ่งได้เข้าไปหาคระกูลจ้าวของพวกคุณเพื่อปฏิเสธการหมั้นหมายด้วยนี่?แม้แต่เงินชดใช้จากคระกูลจ้าวของพวกคุณหลินอิ่งคนนั้นยังไม่เอาเลยไม่ใช่หรือไง?" สวีไป๋เห้อพูดไปพลันทำหน้าหยอกเย้า "ช่างน่าขำจริงๆ เลยนะครับ?นี่พวกคุณบูชาหลินอิ่งเป็นพระโพธิสัตว์จริงๆ งั้นหรอ?คิดว่าเขาเป็นเทพเจ้าผู้ทรงอำนาจไร้ต้านทานหรือไง?"

"มาถึงขนาดนี้แล้ว ยังไม่เชื่ออีกหรอว่าหลินอิ่งน่ะไม่ไหวแล้ว?ยังคิดจะช่วยหลินอิ่งอีกงั้นหรือไง?" สวีไป๋เห้อส่ายหน้าอย่างได้ใจ "พวกคุณคระกูลจ้าวนี่ช่างโง่เขลาจริงๆ เลยนะ"

ช่วงเวลาก่อนหน้านี้ คระกูลจ้าวคอยช่วยเหลือหลินอิ่งไม่ว่าจะเป็นในที่ลับหรือที่แจ้ง คอยยืนอยู่ข้างหลินอิ่งเพื่อปราบปราม ตระกูลสวีมาโดยตลอด

ดังนั้น คนตระกูลสวีจึงเกิดความไม่พอใจใน คระกูลจ้าว อย่างมาก

ตอนนี้สถานการณ์กำลังแน่นิ่งแล้ว หลินอิ่งได้ถูกมุซาชิ จูโตะคนนั้นควบคุมตัวเอาไว้ และอาจจะฆ่าตายแล้ว

เหล่าบรรดาคนตระกูลสวีที่อยู่ตรงนี้ ล้วนแต่มีท่าทีที่หายใจโล่งอกแสดงถึงความสุขใจออกมาอย่างเปิดเผย ราวกับว่าได้ขจัดเงามืดภายในใจจากการที่เคยถูกหลินอิ่งใช้อำนาจที่แข็งแกร่งสะกดเอาไว้

"คุณ!" จ้าวหลินเอ๋อร์สีหน้าเขียวป๊าด พร้อมกับจะพูดอะไรบางอย่างต่อ

"หลีกไป!การประชุมสุดยอดเทียนหลงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!" สวีจิ่วหลิงทำเสียงดุขึ้นมา พลางมองไปยังจ้าวเฉิงเฉียนสองพี่น้องอย่างเย็นชา

"ผมขอเตือนพวกคุณคระกูลจ้าวเอาไว้เลยนะ ถ้าสถานการณ์ในเมืองเทียนหลงลงตัวหมดแล้ว และพวกคุณยังพอจะรู้จักประเมินตัวเอง ผมก็พอจะให้พวกคุณ คระกูลจ้าวได้รับผลประโยชน์บ้าง แต่ถ้ายังจะท้าทายกันอีก รับรองเลยว่าพวกคุณจะไม่ได้รับอะไรเลยจากโครงการใหญ่นี้!!"

หลังจากกล่าวเตือนและข่มขู่ทั้งสองแล้ว สวีจิ่วหลิงก็สาวเท้าก้าวใหญ่ เดินนำกลุ่มคนตระกูลสวีที่ยังคงแสดงท่าทีผยองเดินขึ้นไปนั่งยังที่นั่งด้านบน

ในขณะเดียวกัน ก็มีกลุ่มชายหนุ่มสวมชุดสูทเดินตามเข้ามา บนตัวของพวกเขาล้วนมีการติดเหรียญตราชีซิงเอาไว้ทุกคน

คนที่นำหน้า คือชายวัยกลางคนหนึ่งที่มีใบหน้าเคร่งขรึม ซึ่งมักปรากฏในรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับงานประชุมธุรกิจระหว่างประเทศต่างๆ

"เขาคือประธานของชีซิงกรุ๊ป?เผียวจินฮุน?"