บทที่ 615 เอาตัวไปให้หมด

"หลินอิ่ง นี่คุณหมายความว่ายังไงกันแน่?" สวีจิ่วหลิงถามด้วยเสียงที่สั่นเครือ

เขาแทบจะแบกรับแรงกดดันแบบนี้ไม่ไหวจนอกสั่นขวัญแขวนไปหมดแล้ว และมีความรู้สึกว่ากำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

มุมปากของหลินอิ่งปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา พลางชำเลืองมอง สวีจิ่วหลิง

"สวีจิ่วหลิง เดิมทีผมเองก็คิดอยากจะให้ตระกูลสวีของพวกคุณเหลือศักดิ์ศรีเอาไว้บ้าง" หลินอิ่งทอดสายตาอันลุ่มลึกออกไป ก่อนจะพูดอย่างเน้นเสียง "คุณรอรับโทษที่ตัวเองก่อได้เลย"

"สวีไป๋เห้อ เผียวจินฮุน และคนที่เกี่ยวข้อง เอาตัวไปให้หมด"

หลินอิ่งอออกคำสั่งอย่างเฉยชา

ซู่ ซ่า!

ทันใดนั้น กัปตันและเหล่าสุดยอดกองพิเศษเว่ยอันก็เริ่มลงมืออย่างรวดเร็ว

โดยการจับสวีไป๋เห้อและเผียวจินฮุนกดลงไปกับพื้น พร้อมล็อกมือเอาไว้ด้านหลังจนไม่สามารถขยับได้

"คุณ!พวกคุณกำลังทำอะไร?ไม่มีเหตุผลแล้วจะมาจับคนได้ยังไง?"

"ผมเป็นคนประเทศเกาหลี องค์กรของประหลุงของพวกคุณ มีสิทธิ์อะไรมาจับผม ?มีหลักฐานอะไร?หากผมได้กลับไปผมจะไปยังศาลยุติธรรมระหว่างประเทศเพื่อฟ้องพวกคุณ!" เผียวจินฮุนพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลังพลางคำรามออกมาด้วยใบหน้าโกรธเคือง

หลินอิ่งหัวเราะเยาะ พร้อมดึงเก้าอี้ไท่ซือออกมาแล้วนั่งลงข้างโต๊ะเจรจาอย่างผ่าเผย

"บอกพวกเขาว่าทำผิดอะไร"

หลินอิ่งออกคำสั่งอย่างเฉยชาอีกครั้ง

กัปตันพยักหน้ารับเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองพวกเขากลุ่มนั้นอย่างเย็นชา

เขาจงใจกดเสียงให้ต่ำลง พลางพูดด้วยเสียงเรียบ:"สวีไป๋เห้อคุณถูกสงสัยว่าเป็นกบฏ!เหตุผลนี้เพียงพอหรือไม่?"

"ไม่!ไม่!" สวีไป๋เห้อตื่นตระหนกจนเหงื่อไหลท่วมหน้า ใจก็เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา "พวกคุณพูดจาเหลวไหล"

กัปตันหันไปมองเผียวจินฮุนพร้อมประกาศ:"คนเกาหลี เผียวจินฮุน คุณมีส่วนร่วมในการลอบสังหารนักการเมืองที่เกษียณอายุของประเทศหลุง ในคดีของท่านฉีเวิ่นติ่ง และคดีที่ถูกไต่สวนโดยฝ่ายทหาร ไม่ว่าเกาหลีของคุณจะออกหน้าอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์"

เผียวจินฮุนสีหน้าเขียวปั๊ด คิดไม่ถึงว่าจะทำให้ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้ได้

เดิมทีเขายังคิดจะใช้ประโยชน์จากสถานะของตัวเองในเกาหลีด้วยซ้ำ เพราะถึงแม่ว่าประเทศหลุงจะเป็นหน่วยงานรัฐ แต่กลับมีความเข้มงวดอย่างมาก

แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไรเลย เขาก็ถูกดัดทางเอาไว้หมดแล้ว

ต่อให้จะเป็นเจ้าสำนักขององค์กรธุรกิจต่างประเทศของเขา ก็คงจะไม่สามารถเอาชนะข้อหานี้ได้ ......

"นี่ นี่คือการใส่ร้าย นี่คือเรื่องเข้าใจผิด......" เผียวจินฮุนสมองโล่งไปหมด เขาพร่ำเพ้อไม่ได้ความ พร้อมพูดอย่างอ้ำๆ อึ้งๆ "ไม่มีทางเด็ดขาด พวกคุณต้องเข้าใจผิดแน่นอน !"

เมื่อต้องถูกนำตัวไปยังกองพิเศษเว่ยอันของประเทศหลุง เผียวจินฮุนถึงต่อให้มีความหลักแหลมที่ไม่ธรรมดาแต่ก็ต้องจบเห่ลง

ตอนนี้เขารู้สึกเสียดายจนไม่รู้จะเสียดายอย่างไรแล้ว

ตอนแรกคิดว่าการมาประเทศหลุงเพื่อต่อกรกับหลินอิ่งอย่างมากก็แค่สูญเสียทรัพย์สินบางส่วนไป หรือไม่อย่างมากถ้าไม่สำเร็จก็แค่ถอนตัวออกไปเท่านั้น

แต่ในสถานการณ์ตอนนี้หลินอิ่งกลับกำลังจะผลักทั้งชีซิงกรุ๊ปของพวกเขาลงสู่เหวลึก !

ความสามารถของชายคนนี้มาถึงจุดที่ไม่สามารถคาดเดาได้แล้ว

"เรื่องทุกอย่างต้องมีหลักฐาน พวกคุณไม่มีหลักฐานจะออกมาพูดตามอำเภอใจแบบนี้ได้ยังไง ?" ในใจของสวีจิ่วหลิงคิดว่ายังพอมีทางรอด ดังนั้นจึงถามออกไปอย่างแคลงใจ

กัปตันมองสวีจิ่วหลิงด้วยสายตาเย็นชาพร้อมตอบด้วยเสียงทุ้มหนัก:"คดีที่ไต่สวนโดยฝ่ายทหาร คุณคิดว่าจะไม่มีหลักฐานเท็จจริงงั้นหรอครับ ?"

"กลุ่มคนคนต้าเหอที่วางยาคุณท่านฉี ตอนนี้ได้ถูกรวบตัวไว้หมดแล้ว ได้มีการส่งมอบเทปเสียงบันทึก และยอมรับสารภาพหมดแล้วว่า พวกคุณตระกูลสวีได้มีการอำพราง ปกปิดและสมรู้ร่วมคิด !"

"นอกจากนี้ สวีไป๋เห้อลูกชายของคุณ และคนต้าเหอกับคนเกาหลี ได้มีส่วนร่วมกันในการก่อเหตุผิดกฎหมายที่สำคัญหลายครั้ง แต่ผมจะไม่ขอบอกถึงรายละเอียดของแต่ละเรื่องแล้วกัน"

"ท่านสวีจิ่วหลิงถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าคุณเคยเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของรัฐ และไม่ต้องคำนึงถึงเกียรติและศักดิ์ศรี คุณ ก็สมควรที่จะถูกกดลงไปเช่นกัน"

หลังจากที่กัปตันพูดประโยคนี้จบลง ดวงตาของสวีจิ่วหลิงก็เต็มไปด้วยความกลัว ใบหน้าเหี่ยวชราก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง