บทที่ 646 ศึกระดับรายการแห่งฟ้า

สองผู้แข็งแกร่งที่ไร้เทียมทาน ได้เข้าปะทะกันอย่างรวดเร็ว

เสียงดังโครมคราม ราวกับสายฟ้าที่กำลังร้องคำราม

จนที่ตรงนั้นเกิดพายุหมุนที่รุนแรงขึ้น แรงลมทำให้หินก้อนใหญ่นั้นถูกพัดจนกระเด็น ฝุ่นควันลอยคลุ้งไปทั่ว

มองจากไกลๆ ก็เห็นเพียงร่างของทั้งคู่สวนกันไปมาราวกับสายฟ้า สู้กันจนพื้นดินนั้นพังทลายลงไปเรื่อยๆ และก่อให้เกิดเสียงดังกึกก้องอันน่าสะพรึงกลัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ร่างกายของท่านมังกรดำนั้น เคลื่อนราวกับสายฟ้า ที่เร็วทั้งรุนแรง ไล่ล่าตามฆ่าหลินอิ่ง ในการเคลื่อนที่ทุกครั้ง จะก่อให้เกิดพายุหมุนขึ้น ทำให้พื้นดินโดยรอบแตกออกเป็นทาง

เสื้อคลุมสีดำของเขาเคลื่อนไหวโดยที่ไม่มีแรงลม รอบตัวก็มีชี่กังที่แทบจะกลายเป็นของแข็งไหลเวียนอยู่

ชี่กังที่ทรงพลังและน่าเกรงขามนี้ ถ้าคนทั่วไปโดนเข้าแม้แต่นิดเดียว ก็จะแยกสลายเป็นก้อนเนื้อทันที

ส่วนหลินอิ่งนั้น ก็ได้ระเบิดชี่กังคลุมตัวที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ร่างกายดูเป็นธรรมชาติ เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ และเข้าปะทะกับท่านมังกรดำไปหลายกระบวนท่า

การต่อสู้ระหว่างทั้งคู่ ได้เหนือจินตนาการไปแล้ว ท่ามกลางสายฟ้าและก้อนหินที่ระเบิด ทำให้พื้นดินของรัศมีโดยรอบกว่าร้อยเมตรเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่เป็นสิบหลุม ฉากที่เกิดขึ้นตรงนั้นสั่นสะเทือนกึกก้องอย่างแรง

ส่วนคนที่อยู่ใกล้เคียง ไม่สามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวของคนทั้งสองได้อย่างชัดเจนได้เลย แม้แต่ร่างกายยังมองตามด้วยตาเปล่าไม่ทันเลย

ใครที่เป็นฝ่ายได้เปรียบ ยิ่งไม่มีทางรู้เข้าไปใหญ่

รู้แค่เพียงว่า ลมพายุที่ซัดเข้ามาเป็นลูกๆ นั้น ทำเอาทุกคนที่กำลังมองดูอยู่ไม่กล้าเข้าไปใกล้เลย ต่างพากันถอยห่างออกไปเป็นร้อยเมตร

เพราะในใจของทุกคนต่างรู้ดี ว่าการต่อสู้ระหว่างหลินอิ่งกับท่านมังกรดำนั้น ต่อให้เป็นลูกหลงจากพลัง มันก็มากพอที่จะปลิดชีพของตนได้ จึงจำเป็นต้องถอยออกไปให้ไกล

โครมคราม!

การต่อสู้ที่เกิดขึ้นตรงใจกลาง ได้ดำเนินมาถึงในจุดที่น่าสะพรึงกลัวแล้ว

แค่การต่อสู้เพียงไม่กี่อึดใจ พื้นดินก็เละเทะจนเหมือนโดนระเบิดหลายสิบกิโลมาระเบิดใส่ รอยแตกร้าวเป็นแอ่งๆ ถูกชี่กังกระแทกจนกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ ส่วนคนทั้งสองนั้น ยังคงแลกหมัดกันอย่างไม่หยุด รุนแรงจนทำให้เกิดลมพายุซัดมาเป็นช่วงๆ

"นี่เพิ่งจะเริ่มต้นก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่รุนแรงแบบนี้แล้ว นี่นะเหรอการต่อสู้ของผู้ที่อยู่ในระดับรายการแห่งฟ้า ......"

ร้อยกว่าเมตรที่ไกลออกไป นายพลงูที่เลือดไหลออกจากมุมปาก ถูกหัวกะทิองครักษ์มังกรดำสองคนประคองไว้ จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ตกตะลึง แล้วกำลังพูดพึมพำกับตัวเอง

ในตอนนี้ ในหัวของเขา นอกจากตะลึง ก็ยังเป็นความตะลึงอยู่ดี

กำลังรบของหลินอิ่งกับท่านมังกรดำนั้น แข็งแกร่งเกินไป เหมือนจะเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไปแล้ว

การใช้กระบวนท่าที่น่าเกรงขามและรุนแรงโจมตีใส่กันแบบนี้ ถ้าให้เขาเข้าไปลองดูสักหน่อยละก็ ไม่ต้องถึงสิบกระบวนท่าหรอก เขาคงพ่ายแพ้อย่างราบคาบแน่นอน

แต่ท่านมังกรดำกับหลินอิ่งนั้น กลับโจมตีอย่างง่ายดายเหมือนกำลังกินข้าวกินน้ำอยู่เลย

ต้องรู้ก่อนว่า นี่เป็นแค่การหยั่งเชิงกันในช่วงแรกเท่านั้น ทั้งสองยังไม่ได้งัดไพ่ตายในมือออกมาใช้เลย

แต่มันก็ก่อให้เกิดสถานการณ์ที่น่ากลัวถึงขนาดนี้แล้ว

ถ้ารอจนทั้งสองสู้กันจนถึงช่วงสำคัญ แล้วมันจะออกมาในสภาพไหนกันนะ?

"ระดับรายการแห่งฟ้า......" เหวินเทียนเฟิ่งที่อยู่ข้างๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ หรี่ตาแล้วจ้องมองการต่อสู้ระหว่างท่านมังกรดำกับหลินอิ่ง ความตกใจในแววตานั้นไม่อาจปกปิดได้เลย

เธอนั้นเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ในโลกของเธอนั้น ไม่เคยมีคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่เลย

คนเป็นๆ ที่มีเลือดมีเนื้อ กลับมีพลังการทำลายล้างที่น่ากลัวถึงเพียงนี้

นี่มันเป็นยอดมนุษย์ที่อยู่ในหนังชัดๆ

"นายพลงู ระดับรายการแห่งฟ้า มันคืออะไรกันแน่?" เหวินเทียนเฟิ่งถามไปด้วยความสงสัย