บทที่ 67 วางหมาก

บทที่ 67 วางหมาก

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ณ ภายในคฤหาสน์หรูที่อยู่ใจกลางของวิลล่าหิมะมังกร หลินอิ่งยืนอยู่นอกระเบียงชั้นสามจ้องมองคลื่นแม่น้ำชิงหยูนที่อยู่ไกลโพ้น ซึ่งอีกฝั่งของแม่น้ำเป็นใจกลางเมืองชิงหยูนที่เจริญรุ่งเรือง

เป็นทิวทัศน์ที่ไม่ธรรมดา สามารถมองเมืองชิงหยูนจากที่สูงในวงกว้าง

หลินอิ่งรู้สึกพอใจมากกับคฤหาสน์หลังนี้

คฤหาสน์ที่ซื้อหลังนี้มีพื้นที่หนึ่งแสนกว่าตาราง ที่ประกอบไปด้วยสวนหลังบ้านขนาดใหญ่ สระว่ายน้ำ โรงจอดรถ ภายในคฤหาสน์มีห้องรับแขกขนาดใหญ่ และมีระเบียงทางเดินทอดยาวประมาณสิบกว่าห้อง แถมยังมีบันไดหมุนด้วย ซึ่งดูแล้วคลาสสิกมาก

การประดับตกแต่งก็เป็นสไตล์โบราณ และมีเฟอร์นิเจอร์เป็นชุดสีเหลืองอ่อนเหมือนสาลี่ แถมเป็นยี่ห้อที่ทันสมัยที่ดีที่สุดในโลกด้วย

เขาซื้อด้วยจำนวนเงินสองร้อยแปดสิบล้าน ซึ่งนี่ถือเป็นคฤหาสน์ที่หรูสุดในเมืองชิงหยูน

ก็อกก็อก

ทันใดนั้นเจียงฉีก็เคาะประตูขึ้น แล้วเดินเข้ามาจากประตูข้างหลังมาที่เบื้องหน้าหลินอิ่ง

เจียงฉีก้มโค้งและพูดขึ้นว่า : "ประธานหลินครับ ขั้นตอนการซื้อของคฤหาสน์หลังนี้ได้จัดการเรียบร้อยแล้ว วิลล่าหิมะมังกรมีกฏระเบียบเข้มงวด มีมาตรการการรักษาความปลอดภัยระดับสูงที่สุดของมณฑลตุงไห่ด้วย อีกอย่างข้อมูลฐานะของคุณจะเป็นความลับครับ"

ขณะที่พูด เจียงฉีก็วางเอกสารปึ๊กใหญ่วางลงด้านข้างโต๊ะไม้แดง

หลินอิ่งนั่งลงบนเก้าอี้ และพูดขึ้นว่า : "จัดการได้ดีมาก มานั่งดื่มชากันเถอะ"

"ขอบคุณประธานหลินมากครับ" เจียงฉียื่นมือหยิบถ้วยชาทั้งสองมือด้วยท่าทางเกรงใจขึ้นมา แต่เขาไม่กล้านั่งลง

หลินอิ่งเหลือบมองแวบหนึ่ง และซักถามขึ้นว่า : "ผมต้องการให้คุณจัดการสำนักงานใหญ่บริษัทโอเซี่ยนอสังหาริมทรัพย์คนเดียว แล้วจัดการตระกูลซูนให้พังพินาศ คุณต้องการเงินทุนเท่าไหร่หรอ?"

หลินอิ่งเคยไตร่ตรองปัญหานี้มาก่อนแล้ว สำนักงานใหญ่บริษัทโอเซี่ยนอสังหาริมทรัพย์ถือเป็นบริษัทที่มีขนาดใหญ่ที่สุดสาขาเหนือของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ หากเปรียบเทียบในเมืองชิงหยูนแล้ว ถือเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่เลย

สำหรับตระกูลซูน และกลุ่มนายทุนแล้ว นับว่าเป็นตระกูลที่มีเงินมหาศาล หากเจียงฉีสามารถขึ้นบริหารอย่างราบรื่น ตระกูลซูนคงแย่มากแน่

เขาได้ตัดสินใจแล้วว่า จะให้เจียงฉีจัดการตระกูลซูน

เจียงฉีเปลี่ยนสีหน้าตกใจช็อก พร้อมเผยสายตาตื่นเต้นที่ยากจะกลบเกลื่อน ขณะเดียวกันมือที่ถือถ้วยชาก็สั่นเทาเล็กน้อย

สิ่งที่ประธานหลินพูดเซอร์ไพรส์มากจนเจียงฉีตื่นเต้นมาก เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ประธานหลินมีความกล้าที่ห้าวหาญถึงขนาดนี้ หากต้องการกำจัดตระกูลซูนก็ต้องวางหมากอย่างรอบคอบ ไม่มีช่องโหว่ ถึงจะสามารถทำสำเร็จ

หลังจากครุ่นคิดสักพักใหญ่ เจียงฉีพูดขึ้นว่า : "กิจการทุกอย่างของสำนักงานใหญ่บริษัทโอเซี่ยนอสังหาริมทรัพย์ผมเป็นคนจัดการ และหุ้นส่วนทั้งใหญ่และเล็กที่ลงทุนเข้ามา ผมก็เป็นคนพัฒนาให้เติบโตด้วย ซึ่งล้วนเป็นเพื่อนหมดเลย ตระกูลซูนทำเพียงแต่นั่งรับเงินเท่านั้น ซูนเหิงที่เป็นคนรับผิดชอบอสังหาริมทรัพย์นี้ได้มอบหมายให้ลูกหลานคนหนึ่งที่เป็นไอ้ติดเหล้ารับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการควบคุมผม อันที่จริงผมสามารถกำจัดตระกูลซูนได้อย่างง่ายดาย แต่...."

"บอกมา คุณต้องการเงินทุนเท่าไหร่" หลินอิ่งพูดขึ้น

เจียงฉีครุ่นคิดอยู่สักพักใหญ่ และพูดขึ้นว่า : "ขอเพียงเงินทุนสักร้อยกว่าล้านก็เพียงพอแล้วครับ! ผมมีความมั่นใจที่จะสามารถจัดการตระกูลซูนอย่างสิ้นซาก และสามารถกำจัดอำนาจที่ตระกูลซูนมีต่อสำนักงานใหญ่บริษัทโอเซี่ยนอสังหาริมทรัพย์!"

"ผมให้สองร้อยล้าน" หลินอิ่งพูดอย่างเรียบง่ายขึ้น แล้วโยนบัตรธนาคารใบหนึ่งลงบนโต๊ะ "รหัสของบัตรธนาคารใบนี้นายรู้"