บทที่ 686 แสดงอำนาจกดขี่คนอื่น

จากคำพูดที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตของหลินสวนถูออกมา ทุกคนที่นั่งอยู่เผยสายตาจริงจังเหมือนเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจอย่างไรอย่างนั้น

"หลินสวนถู ที่คุณพูดหมายความว่ายังไง?"หยูจื๋อเฉิงถามด้วยความเดือดดาล กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ เอ็นขึ้นหน้า

คำพูดของหลินสวนถู ทั้งอวดดีและใช้อำนาจบาตรใหญ่เกินไปแล้ว

ท่าทีแบบนี้เท่ากับเห็นพวกเขาเป็นแค่มดตัวเล็กๆ

นี่ทำให้หยูจื๋อเฉิงและคนอื่นๆ เดือดมาก

"หลินสวนถู ตอนนี้เป็นสังคมที่ปกครองด้วยกฎหมาย คุณอย่าเอะอะๆ ก็ฆ่าคน คุณคิดว่าตัวเองเป็นราชาแห่งสวรรค์?ทำอะไรได้ตามอำเภอใจงั้นเหรอ?"นิ่งซวนถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

"ฮ่าๆ "หลินสวนถูหัวเราะเยาะ ท่าทีไม่สนใจใยดีแม้แต่น้อย

"คุณพูดถูก สำหรับพวกคุณแล้ว ผมก็คือราชาสวรรค์ ผู้อ่อนแออย่างพวกคุณ ทำได้แค่ก้มหัวให้ผู้แข็งแกร่ง"หลินสวนถูพูดอย่างเฉยชา

"พวกคุณต้องรู้สถานะของตัวเอง พวกคุณก็เป็นแค่หมารับใช้ของหลินอิ่ง ส่วนหลินอิ่งก็เป็นแค่หลานที่เร่ร่อนอยู่ด้านนอกของตระกูลหลิน ตัวหลินอิ่งเองก็ต้องฟังผม"หลินสวนถูพูดอย่างอวดดี

เมื่อได้ยินคำพูดกำเริบเสิบสานของหลินสวนถู นิ่งซวนและคนอื่นๆ ก็สบตากัน สายตาของแต่ละคนดูซับซ้อน

หลินสวนถูมาเร็วเกินไปแล้ว

พวกเขายังปรึกษาหาวิธีรับมือกันไม่ได้

ภายใต้สถานการณ์เร่งด่วนและอันตรายเช่นนี้ ทำได้เพียงตัดสินใจจากสถานการณ์ที่เผชิญอยู่

ถ้าอยากพลิกโต๊ะ ทำได้แค่รอให้เย่เฮยกับหวงชิงซานออกโรงขวางคนคนนี้ไว้จากนั้นค่อยถอย

"หลินสวนถู คุณถือดีเกินไปแล้ว?คิดว่าไม่มีใครสามารถขวางคุณได้จริงๆ งั้นเหรอ?"หวงชิงซานพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

หลินสวนถูชำเลืองมองหวงชิงซาน พลางพูดอย่างยิ้มๆ :"หวงชิงซาน คุณมันก็แค่คนที่แพ้ให้กับลูกน้องของผม คุณก็เคยเป็นคนติดในอันดับ น่าจะรู้ดีว่าตระกูลหลินแห่งลังยาหมายถึงอะไร"

"อย่าว่าแต่ตอนนี้คุณเหมือนหมาไม่มีบ้านให้กลับ อยู่ไม่เป็นสุข ซ่อนอยู่ในตี้จิงทำตามคำสั่งคนอื่นเลย ถึงแม้คุณจะอยู่ในจุดสูงสุด มีลูกศิษย์ลูกหาเป็นสิบ มีอำนาจมากมาย ผมก็ไม่เห็นอยู่ในสายตาหรอก"

"คุณมีความมั่นใจอะไรมาสู้กับผม?หรือคิดว่ามีบารมีหลินอิ่งแล้วจะมาตีเสมอผม ?"

หลินสวนถูพูดเยาะเย้ย ล้อหวงชิงซาน

เขาได้สืบเกี่ยวกับเบื้องหลังของลูกน้องหลินอิ่งอย่างชัดเจนแล้ว

เมื่อหลายปีก่อนหวงชิงซานก็ถือว่าเป็นคนที่ติดในอันดับ สามารถเข้าไปอยู่ในตำแหน่งใกล้ตรงกลางได้

ตอนนั้นโรงเรียนเทียนกังของหวงชิงซาน มีชื่อเสียงอยู่บ้างในแวดวงลึกลับ มีลูกศิษย์ไม่น้อยที่มีอำนาจระดับสูงทำมาหากินอยู่ด้านนอก

เพียงแต่เมื่อเทียบกับผู้มีอำนาจแข็งแกร่งอย่างตระกูลหลิน เป็นแค่เม็ดข้าวในทะเลก็เท่านั้น

ยิ่งตอนนี้หวงชิงซานหมดอำนาจไปนานแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง กลายเป็นสมุนเบอร์หนึ่งของหลินอิ่ง หลินสวนถูจะแคร์ทำไม?

นอกจากหวงชิงซานแล้ว นิ่งซวน หยูจื๋อเฉิง และหลินสวนถูที่เป็นลูกน้องของหลินอิ่งก็ล้วนรู้อย่างแจ่มแจ้ง

เป็นคนธรรมดาในโลกมนุษย์ก็เท่านั้น ไม่มีค่าให้พูดถึง

ส่วนหรงหยัง หัวหน้าแก๊งกลุ่มสาขาย่อยแก๊งหยางเหมินแห่งเมืองก่าง เป็นยอดฝีมือดุดันที่อยู่ในอันดับ

นอกจากเย่เฮยที่มีฝีมือไม่เลว เบื้องหลังลึกลับแล้ว

คนอื่นๆ หลินสวนถูล้วนไม่เห็นในสายตา

"คุณเย่ คุณคิดเห็นอย่างไร"หวงชิงซานพูดเสียงขรึม ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรกับการยั่วยุของหลินสวนถู แต่ถามความเห็นเย่เฮย

เย่เฮยเงียบไม่พูดอะไร จ้องหลินสวนถูด้วยสายตาแหลมคม ไม่ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย

ตั้งแต่วินาทีแรกที่หลินสวนถูเข้ามา เย่เฮยก็จับตาดูทุกการกระทำของเขาตลอด เหมือนเฟยยิงที่เตรียมพร้อม ทั้งตัวสามารถระเบิดออกมาได้ตลอดเวลา