บทที่ 688 คืนก่อนวันพายุโหมกระหน่ำ

ภูเขาฉางชิงในตอนกลางคืน ภายใต้แสงจันทร์จางๆ ดูมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

ภูเขาสูงตระหง่าน อาคารหลินซื่อตั้งอยู่สูงสุดบนภูเขา บนดาดฟ้ามีความงดงามส่องมาจากทั่วทุกสารทิศยิ่งกว่า

แวบแรกที่มอง มันคือภาพที่ทำเลดีภาพหนึ่ง

เพียงใกล้ๆ ตัวอาคาร มีผู้คนเคลื่อนไหวอยู่หนาแน่น คุมเข้มแน่นหนา เป็นภาพที่น่าหดหู่

ขณะนี้เป็นเวลาตีสี่ตีห้าแล้ว

ภายในห้องประชุมในตัวอาคาร นิ่งซวนและหยูจื๋อเฉิงเดินไปเดินมาตรงโถงทางเดินอย่างร้อนรน ในมือถือโทรศัพท์โทรติดต่อใครบางคนด้วยความตึงเครียด

เย่เฮยกับหวงชิงซานนั่งหลับตาบนเก้าอี้ เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนก็ไม่ได้สงบเท่าไหร่

คืนนี้พวกเขาไม่อาจนอนได้อย่างปลอดภัย

เมื่อโทรออกไปหลายสายเสร็จ นิ่งซวนกับหยูจื๋อเฉิงก็กลับมาในห้องประชุมด้วยสีหน้าจริงจัง แยกกันนั่งลง นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา บรรยากาศก็ค่อนข้างอึมครึม

"คุณนิ่ง ลูกพี่หยู เป็นไงบ้าง?"หวงชิงซานหรี่ตาถามอย่างจริงจัง

"เห้อ ทางด้านมณฑลตุงไห่ เสิ่นซานกับเจียงฉีผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านอิ่งไม่รับสาย......"หยูจื๋อเฉิงถอนหายใจ พูดอย่างจริงจัง

นิ่งซวนเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้น:"เมื่อครู่ผมเพิ่งติดต่อคุณท่านตระกูลผม ถามว่าคิดเห็นยังไง กับอำนาจกองกำลังลึกลับของตระกูลนิ่ง"

"สถานการณ์ค่อนข้างไม่น่าพอใจ เรื่องนี้ไม่มีใครเต็มใจช่วย"

"ตระกูลหลินแห่งลังยามีบารมีแวดวงลึกลับมาก ไม่มีใครกล้ามีเรื่องกับพวกเขา"

นิ่งซวนถอนหายใจ แล้วพูดต่อ

"นอกจากนี้ คำตอบจากทางด้านตระกูลจ้าวและตระกูลกงซุน ก็ระมัดระวังรอบคอบเป็นอย่างมาก เหมือนไม่อยากข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้"

"เหอะ!"หยูจื๋อเฉิงถอนหายใจ สีหน้าไม่พอใจมาก"ตอนท่านอิ่งยังอยู่ตี้จิง ตระกูลชั้นสูงอย่างตระกูลจ้าว และตระกูลกงซุนนี่คอยเอาอกเอาใจกันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่พอเป็นเรื่องที่ใกล้ประเด็นท่านอิ่งพวกเขากลับไม่เกี่ยว"

"ตอนนี้เกิดปัญหากับธุรกิจของท่านอิ่ง ให้พวกเขาออกมาทำอะไรหน่อยก็อ้างนู่นอ้างนี้เห็นใครเป็นใหญ่ก็ประจบ แต่พอตกอับก็ตีตัวออกห่างจริงๆ !"

หยูจื๋อเฉิงไม่พอใจสัมพันธมิตรของตระกูลจ้าวและตระกูลกงซุน

ตั้งแต่หลินสวนถูมาตี้จิง บริษัทของท่านอิ่งเกิดเรื่อง สองตระกูลชั้นสูงนั่นก็หลบไปห่างๆ เลย ไม่คิดที่จะช่วยเหลือแม้แต่น้อย

ไม่เห็นเหมือนตอนท่านอิ่งอยู่ ล้วนทำทุกวิถีทางประจบประแจงท่านอิ่ง

เวลาจะกินเนื้อก็ยื่นมือกันออกมาทั้งนั้น แต่ถึงเวลาเฉือนก็หายกันไปหมด!

"เห้อ"นิ่งซวนถอนหายใจออกมาเบาๆ เช่นกัน"ลูกพี่หยู เรื่องนี้จะโทษตระกูลจ้าวกับตระกูลกงซุนก็ไม่ได้"

"เพราะพวกเราไม่ได้มีอำนาจเท่าประธานหลิน ประธานหลินไม่อยู่ มีแค่เราสองคนชักนำพวกเขาไม่ได้"

"หากประธานหลินอยู่ตี้จิง ตระกูลจ้าวกับตระกูลกงซุนต้องสนับสนุนสุดกำลังแน่นอน"

ได้ยินเช่นนั้น ทุกคนที่นั่งอยู่พากันก้มหน้า เห็นด้วยในใจ

ใช่ หากหลินอิ่งอยู่ตี้จิง พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องไปติดต่อขอความช่วยเหลือแบบนี้หรอก

แค่ท่านอิ่งพูดออกมา ทุกคนในตี้จิงล้วนวิ่งกรูกันเข้ามาอย่างไม่เสียดายอะไรทั้งนั้น

นี่คือความแตกต่างของอำนาจ

แม้พวกเขาเป็นลูกน้องคนสำคัญของท่านอิ่ง แต่ก็ยังไม่มีความสามารถถึงระดับท่านอิ่ง

"ประธานนิ่ง ทางด้านพ่อบ้านกู่แห่งมณฑลตุงไห่โทรกลับมาแล้ว!"

ขณะนั้นเอง ด้านนอกห้องประชุม มีชายหนุ่มชุดสูทเดินเข้ามารายงานอย่างเร่งรีบ

"ว่าไงนะ?กู่ชางไห่ตอบกลับมาแล้ว?"นิ่งซวนได้สติขึ้นมาทันที มองไปยังเลขาธุรกิจที่เดินเข้ามา

"ใช่ครับ พ่อบ้านกู่ตอบกลับมาว่าเขากับคุณชายอิ่งอยู่ด้วยกัน กำลังเดินทางกลับตี้จิง"