บทที่ 702 ของาจากช้าง

"ฮ่าๆ" ชายแก่หัวเราะแห้งแล้วพูด "ผมชื่อซือคงฟู่ ชื่นชมเกียรติศักดิ์คุณชายมานานแล้ว วันนี้ได้พบ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ"

"ไม่ต้องอ้อมค้อมหรอกครับ พูดมาตรงๆ เถอะ คุณมาหาผมมีจุดประสงค์อะไรไม่ทราบ?" หลินอิ่งพูดด้วยความนิ่ง

แค่เขามองซือคงฟู่ปราดเดียว ก็รู้ว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา

บุกคลิกซือคงฟู่ล้ำลึก ลมหายใจมีท่วงทำนองแปลก เห็นชัดว่าฝึกวิชาร้ายกาจ

แต่กลับดูลักษณะพิเศษของศิลปะการต่อสู้โบราณบนตัวเขาไม่ออก

เห็นชัดว่ามีบูโดสูงระดับหนึ่ง

อย่างน้อย...กำลังคนผู้นี้ต้องไม่ด้อยกว่ากู่ชางไห่แน่

"ได้ คุณหลินอิ่งตรงไปตรงมา" ซือคงฟู่หัวเราะพลางพูด "ที่ผมมาหาคุณหลินอิ่ง ก็เพราะอยากมอบโอกาสให้กับคุณนั่นแหละ"

"ผมอยากขยายเส้นทางธุรกิจในเมืองเทคโนโลยีเทียนหลง แล้วทางหกมณฑลแห่งเจียงเป่ยก็มีธุรกิจที่อยากร่วมมือกับคุณด้วย" ซือคงฟู่ค่อยเจรจา

"เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ผมจะช่วยคุณหลินเป็นปึกแผ่นในตระกูลหลิน และได้ตำแหน่งผู้สืบทอดมา"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินอิ่งก็พลันระแวดระวัง จับจ้องซือคงฟู่

ชายแก่ผู้นี้ดูเหมือนจะธรรมดา แต่การพูดกลับน่าตกใจ พูดใหญ่พูดโต

อ้าปากมาก็ว่าจะช่วยเขาให้ได้ตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูลหลิน?

มั่นใจขนาดนั้นเชียว?

หลินอิ่งนิ่งงันครู่หนึ่ง

การที่แม่เฒ่าประกาศเรื่องผู้สืบทอดของตัวเองนั้น คงทำให้แวดวงลึกลับระส่ำระสายจนผู้คนหันมาสนใจเขา

แต่แพล็บเดียวก็มีคนมาชักจูงเขาเข้าพวกถึงที่แล้ว นี่เป็นเรื่องที่หลินอิ่งคาดไม่ถึง

ซือคงฟู่รู้แผนการเดินทางของเขาดี

และมีข่าวรายงานที่ว่องไว

จุดประสงค์ของซือคงฟู่ง่ายขนาดนี้เชียวหรือ?

แค่ต้องการผลประโยชน์จากเมืองเทคโนโลยีเทียนหลง กับหนทางการค้าในเจียงเป่ย

เมื่อใช้ความคิดแล้ว หลินอิ่งก็รู้ขึ้นมาทันที ว่าชายแก่ตรงหน้านี้ต้องการยื่นมือเข้าแทรกแซงเรื่องภายในตระกูลหลิน โดยใช้ตนเป็นข้ออ้าง

"คุณซือคง คุณล้อเล่นอะไรครับ?" หลินอิ่งพูดเรียบ "ยังไม่ต้องพูดถึงว่าผมจะร่วมมือทำการค้านี้กับคุณหรือเปล่า เอาแค่ว่าคุณกล้ายุ่งเรื่องตระกูลหลินแห่งลังยาเหรอ?"

"ฮ่าๆๆ" ซือคงฟู่หัวเราะห้าว "คุณหลินอิ่ง ดูท่าคุณจะระวังมากเลยนะครับ กลัวว่าผมจะรับกับตระกูลหลินไม่ได้เหรอ?"

"จริงอยู่ที่ตระกูลหลินมีอิทธิพลมาก แต่ในสายตาของผม มันก็แค่นั้น เมื่อไม่มีนายท่านใหญ่นั่งบัญชาการ ตระกูลหลินก็แตกเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย เป็นกลุ่มอิทธิพลอันดับสองเท่านั้น"

เมื่อได้ฟังซือคงฟู่ว่าแล้ว หลินอิ่งก็ขมวดคิ้ว

ซือคงฟู่โอหังมาก ทั้งไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำ แต่ดูออกได้เลย ในแววตาของเขาไม่หวั่นตระกูลหลินสักเท่าไร

บนโลกนี้ กลุ่มอิทธิพลที่ทะนงตนขนาดไม่เห็นตระกูลหลินอยู่ในสายตาจะมีสักเท่าไร...

"คุณซือคง คุณมาจากที่ไหนครับ?" หลินอิ่งจ้องซือคงฟู่ กล่าวเรียบ

เมื่อซือคงฟู่รับกับสายตาของหลินอิ่งแล้ว มุมปากก็เผยรอยยิ้มมั่นใจ

"คุณหลิน พูดแบบนี้...หรือคุณมีความคิดแล้ว?" ซือคงฟู่พูดเป็นปกติ แล้วดื่มกาแฟไปอีกคำ

"สัดส่วนสองส่วนของเมืองเทคโนโลยีเทียนหลง บวกกับร่วมได้ทรัพยากรวงการธุรกิจในเจียงเป่ยหกมณฑลทั้งหมด คุณจะยอมแลกกับหมากนี้ไหม?" ซือคงฟู่พูดจริงจัง

หลินอิ่งหัวเราะ เอ่ย "เมืองเทคโนโลยีเทียนหลงอยู่ในมือผม ผมอยากให้กี่ส่วนก็ย่อมได้ แถมผมยังเป็นหัวหน้าสมาคมธุรกิจใหญ่ตี้จิง ไม่ว่าคุณอยากทำธุรกิจด้านไหน หรืออยากติดต่อวงการธุรกิจเจียงเป่ยหกมณฑล มันก็แค่กริ๊งเดียวเท่านั้น

ว่าแล้วหลินอิ่งก็ละเมียดชาแดงอีกอึก