บทที่ 705 งานเลี้ยงตระกูลหลิน

มณฑลชางโจวตั้งอยู่เลียบทะเลทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศหลุง เป็นสถานที่ที่มั่งคั่งร่ำรวยมาก

เมืองชางโจวก็เป็นเมืองเจริญติดสิบอันดับของประเทศ

ขณะที่หลินอิ่งและจางฉีโม่เพิ่งลงจากเครื่องบิน ก็รู้สึกได้ถึงมนต์เสน่ห์ของเมืองนี้ทันที

เมื่อทอดสายตาออกไป ฟ้าคราม ปุยเมฆขาว สภาพแวดล้อมเมืองสะอาดสะอ้าน อากาศสดชื่น พื้นที่สีเขียวก็จัดการได้ดี

"ชางโจวเป็นสถานที่ดีจริงๆ เลยนะ..." จางฉีโม่มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น สะท้อนใจชื่นชม

หลินอิ่งยิ้มบาง พยักหน้า

"หลินอิ่ง ที่พวกเรามาชางโจวครั้งนี้เพราะจะไปเยี่ยมคุณย่าทวดของคุณใช่ไหม? ฉันได้ยินข่าวลือที่ตี้จิงมา ว่าคุณมาชางโจวจะมีอันตราย" จางฉีโม่มองทางหลินอิ่ง ถามด้วยความสงสัย

เรื่องของหลินอิ่งเธอไม่อยากถามให้มาก

เพียงแต่ข่าวลือที่พูดกันหนาหูที่ตี้จิงเมื่อหลายวันก่อน ร่ำลือว่าถ้าคุณชายอิ่งกลับตระกูลที่ชางโจว ต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ เกี่ยวกับศึกภายในของตระกูลลึกลับบางตระกูลในประเทศหลุง

หลินอิ่งหัวเราะแล้วกล่าว "ฉีโม่ คุณก็ถือซะว่ามาเที่ยวชางโจวก็แล้วกัน ไม่มีเรื่องอะไรหรอก"

"รู้แล้วละน่า" จางฉีโม่พยักหน้า คิดบางเรื่องแล้วกล่าวอีก "ชางโจวเป็นที่น่าเที่ยว ฉันอยากไปตั้งหลายที่แน่ะ"

หลินอิ่งจึงว่า "คุณวางแผนหน่อยแล้วกัน ไว้ไปพบย่าทวดตระกูลหลินท่านนั้นแล้ว ผมค่อยไปเป็นเพื่อนคุณ"

ชางโจวเป็นเมืองท่องเที่ยวติดทะเลที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ มีหาดทรายที่ชวนหลงใหล ทั้งแต่ละจุดในเมืองยังมีโบราณสถานขึ้นชื่ออีกมากมาย

"คุณชายหลินอิ่งครับ งานเลี้ยงต้อนรับคุณได้เตรียมพร้อมแล้ว อยู่ที่โรงแรมชางไห่ในเมืองครับ"

ตอนนี้เอง ผู้อาวุโสฉินก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"เห็นว่าคุณชายรองหลินเซี่ยวจะตัวแทนตระกูลมาต้อนรับการกลับมาของคุณเป็นการพิเศษด้วยนะครับ"

หลินอิ่งมองผู้อาวุโสฉินสายตาหนึ่งแล้วพูด "นี่ก็เป็นความประสงค์ของแม่เฒ่าด้วยเหรอครับ?"

ก่อนมาชางโจว หลินอิ่งได้ศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับตระกูลหลินมาแล้ว รู้ว่าคุณชายรองหลินเซี่ยวเป็นคนอย่างไร

คนผู้นี้เป็นคนฝ่ายเดียวกับหลินสวนถู เป็นคนที่ผู้อาวุโสสองภูมิใจ และเป็นหนึ่งในผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอดด้วย

ตระกูลหลินส่งหลินเซี่ยวมาเป็นตัวแทนต้อนรับเขา ไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไรกันนะ

ผู้อาวุโสฉินหัวเราะแห้ง พยักหน้าแล้วเอ่ย "นี่เป็นความประสงค์ของคณะกรรมการผู้อาวุโส ในฐานะที่คุณชายหลินอิ่งเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งของตระกูลหลินที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้ง ก็ต้องให้คนที่มียศเท่าเทียมมาต้อนรับการกลับมาของคุณชายอยู่แล้ว นอกจากคุณชายรองหลินเซี่ยว ยังมีผู้อาวุโสอีกสองท่านของคณะกรรมการผู้อาวุโสมาร่วมด้วยครับ"

หลินอิ่งหน้านิ่ง กล่าวไปเรียบๆ "ตาของผมล่ะครับ?"

"พี่สวนหวาคุณตาของคุณชายอยู่ที่เขาลังยา สองวันมานี้แม่เฒ่ามีเรื่องงานมอบหมายให้เขา" ผู้อาวุโสฉินค่อยกล่าว "อย่างยังไงพี่สวนหวาก็กลับตระกูลหลินแล้ว แถมคุณชายก็เป็นผู้สืบทอดคนที่สามของตระกูล แม่เฒ่าก็ต้องแบ่งงานให้พี่สวนหวาอยู่แล้วล่ะครับ ยังหารือในคณะกรรมการผู้อาวุโสอยู่เลย"

ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วผู้อาวุโสฉินก็กล่าวต่อ "นอกจากนั้น ผมจะเตือนคุณชายสักหน่อย ท่านเฉินเฟิงยังรอคุณชายอยู่ที่เขาลังยา กระฟัดกระเฟียดกับเรื่องลูกศิษย์ของเขาอยู่เลย"

หลินอิ่งพยักหน้าเล็กน้อย

สถานการณ์ตระกูลหลินแห่งลังยาสลับซับซ้อนมาก ยังไม่ต้องพูดถึงสองฝ่ายใหญ่ แค่ท่านเฉินเฟิงก็เป็นตัวปัญหาแล้ว ตอนที่กวาดล้างตระกูลสวียังสังหารลูกศิษย์ของตัวเองอีก

คนผู้นี้กัดไม่ปล่อย ไม่รู้ว่าหากพบหน้าแล้วเขายังจะจำว่าใครเป็นคนทำลายมือขวาที่ถือกระบี่ของเขาในตอนนั้นหรือไม่

หลินอิ่งก็รู้อยู่ก่อนแล้วว่าหอบรรพบุรุษตระกูลหลินอยู่ที่เขาลังยา

เขาลังยาอยู่ที่ไหน? เกรงว่านอกจากคนตระกูลหลินแล้วก็ไม่มีใครหาพบ อย่างไรก็เป็นตระกูลลึกลับ คนธรรมดาต้องหาเบาะแสไม่พบอยู่แล้ว

และก่อนที่จะได้พบแม่เฒ่าผู้นั้น เขายังต้องพบคุณชายรองแห่งตระกูลหลินก่อน

"คุณชายหลินอิ่งขึ้นรถเถอะครับ"

ผู้อาวุโสฉินยกมือขึ้นเป็นการบอก

ทางเข้าสนามบินมีรถไมบัคสีดำจอดอยู่หลายคัน เป็นรถที่มารับเขานั่นเอง

หลินอิ่งพาจางฉีโม่ขึ้นรถ

ยี่สิบกว่านาทีให้หลัง

รถก็จอดอยู่ในลานโรงแรมที่ตกแต่งอย่างหรูหราและอยู่ใจกลางความเจริญคึกคักแห่งหนึ่งแล้ว

โรงแรมชางไห่ราวกับถูกเหมาไว้หมด ภายในล็อบบี้ไม่มีแขกอื่น มีเพียงพนักงานต้อนรับหนุ่มที่สวมชุดสูทสีดำคนเดียวเท่านั้น แลดูอึมครึมมาก

ด้วยการนำของพนักงาน หลินอิ่งและจางฉีโม่ก็มาถึงห้องงานเลี้ยงชั้นสิบหก

ข้างกายหลินอิ่งมีเพียงกู่ชางไห่คนเดียว

การมาชางโจวครั้งนี้ หลินอิ่งพากู่ชางไห่มาเท่านั้น