บทที่ 719 ทำลายบูโดด้วยดาบเดียว?

"ใช่! แม่เฒ่าปราดเปรื่องยิ่งนัก เรื่องนี้ผมเห็นด้วย ต้องให้หลินอิ่งมันรู้ซะบ้าง ว่าถ้าไม่มีตระกูลหลินคุ้มกะลาหัวแล้วต้องเผชิญหน้ากับท่านเฉินเฟิงคนเดียวจะกดดันขนาดไหน!" หลินเสวียนหมิงพูดอย่างจริงจัง "แต่ไหนมาหลินอิ่งก็บ้าเลือด ขนาดศิษย์ของท่านเฉินเฟิงก็ยังถูกเขาฆ่า ถ้าไม่ได้แม่เฒ่าออกหน้าห้ามไว้ หุบเฉินเฟิงคงบุกไปฆ่ามันถึงตี้จิงแล้วแน่"

"แล้วมันล่ะ? นอกจากจะไม่สำนึกความกรุณาของตระกูลหลินที่มีต่อมัน แล้วยังไม่สำนึกบุญคุณแม่เฒ่าที่ช่วยมันอีก พอมาชางโจวก็ฆ่าเซี่ยวเอ๋อ พฤติกรรมแบบนี้เห็นชัดว่าคนคนนี้มีจิตใจโหดเหี้ยม"

หลินเสวียนหมิงค่อยวาที

และเมื่อเขากล่าวจบ หลินเสวียนเฮ่อก็ลุกขึ้นมาสนับสนุนต่อ

"ใช่ๆ แม่เฒ่า! ผู้อาวุโสสองพูดถูก พฤติกรรมของหลินอิ่งแต่ละอย่าง แสดงให้เห็นว่าเขามีประสงค์แอบแฝง ไม่สำนึกในบุญคุณตระกูลหลินแล้วซักนิด ไม่รู้จักกฎระเบียบ แม่เฒ่าให้ความสำคัญคุณชายเซี่ยวขนาดนี้ เขาก็ยังกล้าฆ่า นี่มันใช่การกลับตระกูลนับบรรพบุรุษยังไง? มีใจคิดคดชัดๆ! ผมยังสงสัยเลยนะ ว่าคนคนนี้จะเป็นสายที่แก๊งมังกรส่งมา!"

แม่เฒ่าหรี่ตา บีบบดอัญมณีเขียวใสที่ฝังติดอยู่บนหัวมังกรยอดไม้เท้า ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

"แม่เฒ่าต้องคิดให้ดีนะครับ! แต่ถ้าแม่เฒ่าติดที่เพิ่งเรียกตัวหลินอิ่งกลับมา แล้วการฆ่าเขาจะทำให้ตระกูลหลินเสื่อมเสียชื่อเสียง งั้นก็ยืมมือท่านเฉินเฟิงเก็บมันเสียสิ คนภายนอกจะได้เห็นว่าเรายุติธรรม แล้วยังได้ขจัดความกังวลของภายในด้วย อีกอย่าง ต่อไปท่านเฉินเฟิงจะได้สำนึกบุญคุณ สวามิภักดิ์กับพวกเราไม่เป็นอื่น"

เมื่อเห็นแม่เฒ่าไม่ตอบโต้ หลินเสวียนเฮ่อก็ได้คืบเอาศอก

สีหน้าแม่เฒ่าไม่พอใจ หรี่ดวงตาลงเล็กน้อย เหลือบมองหลินเสวียนเฮ่อ

"เสวียนเฮ่อ นี่แกผิดแล้วยังจะผิดอีกนะ! ตอนนั้นฉันออกหน้าขวางไม่ให้ท่านเฉินเฟิงไปแก้แค้นหลินอิ่ง พอมาวันนี้กลับจะปล่อยให้ท่านเฉินเฟิงไปแก้แค้นหลินอิ่งงั้นเหรอะ? มีที่ไหนมาขัดแย้งกันเองแบบนี้?!" แม่เฒ่าพูดเสียงหนัก

"เรื่องพวกนั้นที่แกว่ามามันปั้นน้ำเป็นตัวชัดๆ จริงอยู่ที่หลินอิ่งมีแก๊งมังกรหนุนหลัง แล้วพวกแกล่ะ? มีใครไม่มีเส้นสายมีอิทธิพลในแวดวงลึกลับ ไม่มีเพื่อนที่คบหาสนิทชิดเชื้อ?"

"ไม่ต้องพูดเรื่องกำจัดหลิงอิ่งอีก!"

แม่เฒ่าพูดเป็นประกาศิต ตัดสินเรื่องของหลินอิ่ง

หลังจากแม่เฒ่าตระกูลหลินได้ยินข่าวว่าหลินเซี่ยวเสียชีวิตแล้ว นอกจากความตกใจและความเสียดายแล้ว ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรกับหลินอิ่งเลย

คนที่ดำรงตำแหน่งสูงอย่างแม่เฒ่า พบเจอกับเรื่องมากมายหลายหลาก กุมอำนาจตระกูลหลินมาหลายปี การตรึกตรองจะเหมือนกับหญิงธรรมดาหรือ?

เรื่องที่หลินอิ่งกับหลินเซี่ยวประมือกัน จะเป็นหลินเซี่ยวตายก็ดี หลินอิ่งตายก็ช่าง ทุกอย่างล้วนอยู่ในการคาดการณ์ของแม่เฒ่าทั้งนั้น ดังนั้นจึงไม่มีคลื่นอารมณ์ใดๆ

ที่แม่เฒ่าคำนึงถึง คือผลประโยชน์ส่วนรวมของตระกูล

หลินอิ่งมีพลังร้ายกาจขนาดนี้ ถึงกับฆ่าหลินเซี่ยวได้ในการสู้ตัวต่อตัว ดังนั้นหลินอิ่งย่อมเป็นที่จับตามองและต้องฝึกฝนให้มาก

ที่แม่เฒ่าแนะให้หลินอิ่งไปพบกับตู้เฉินเฟิง ก็คงเพราะอยากฝึกฝนหลินอิ่งเท่านั้น ให้หลินอิ่งเจอกับอุปสรรคบ้าง ทั้งยังเป็นการบอกคนตระกูลหลิน ว่านี่ก็คือบทลงโทษของเขา ถือเป็นการปกป้องแบบอ้อมๆ

ในความคิดของแม่เฒ่า ตู้เฉินเฟิงอย่างมากก็แค่ระบายอารมณ์กับหลินอิ่ง สั่งสอนเขาสักยกเท่านั้น

"นี่...!"

เมื่อได้ยินแม่เฒ่าพูดตรงๆ ว่าห้ามฆ่าหลินอิ่งแล้ว แววตาหลินเสวียนหมิงก็เผยความไม่พอใจสุดขีดออกมา

แต่...เขากลับอดกลั้นไว้อย่างที่ไม่เคยทำ คงความใจเย็น ไม่โต้แย้งแม่เฒ่าในทันที

"เอาล่ะ ตามนี้ก็แล้วกัน ให้ฉินเหิงเยว่ไปบอกหลินอิ่ง" แม่เฒ่ากล่าว