บทที่ 728 ไม่รู้จัก?

มองเห็นจางฉีโม่ท่าทางประหลาดใจ หลินอิ่งจึงหัวเราะแล้วพูดว่า "นี่เป็นแค่ของเล็กๆน้อย ฉีโม่คุณไม่ต้องใส่ใจหรอกนะ ของที่สามารถซื้อมาได้ด้วยเงิน มันเป็นของถูกทั้งหมดเลย"

จางฉีโม่พยักหน้า รู้สึกสะท้อน ก่อนหน้าที่จะเจอหลินอิ่งนั้น เธอไม่กล้านึกฝันเลยว่าชีวิตจะมีการเปลี่ยนแปลงยิ่งใหญ่อะไรขนาดนี้

ใช่แล้ว ไม่มีเรื่องอะไรที่หลินอิ่ง ใช้เงินจัดการไม่ได้

ในระดับของเขา ดูเหมือนว่าจะไม่คิดถึงเรื่องเงินอีกต่อไป

ไม่เพียงแต่หลินอิ่ง แม้แต่เพื่อนของหลินอิ่ง ลูกน้องของเขา และแม้แต่ศัตรูของเขา ก็เหมือนจะไม่คิดถึงเรื่องของเงินอะไรเลย

"ตระกูลหลิน เป็นตระกูลประเภทไหนกันแน่?" จางฉีโม่พูดอย่างแปลกใจ

การดำรงอยู่ของตระกูลหลินทำให้จางฉีโม่รู้สึกสงสัย เพราะไม่เคยได้ยินมาก่อน และรายชื่อเศรษฐีที่เกี่ยวข้องกับตระกูลหลิน

หลินอิ่งครุ่นคิดอยู่คู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าจะพูดกับฉีโม่อย่างไร จึงพูดขึ้นมาว่า "ก็ให้เข้าใจซะว่าเหมือนกับตระกูลมหาเศรษฐีสมัยอดีตแล้วกัน"

หัวหน้าตระกูลลึกลับ แน่นอนว่ามีความเหนือกว่าโลกของคนธรรมดา

ไม่เพียงแต่ร่ำรวยที่สุดในประเทศ ตระกูลประเภทพวกเขาสามารถทำให้ประเทศสั่นคลอนได้ เพียงแต่มันมีกฎของความลึกลับอยู่ ที่จำกัดการกระทำของพวกเขา

แน่นอนว่า ที่มาของกลุ่มมหาเศรษฐีเหล่านี้ คือนักรบผู้ทรงพลัง

ตระกูลหลินสามารถใหญ่โตได้เช่นนี้ และเป็นหัวหน้าในบรรดาหกตระกูลลึกลับ เป็นเพราะการดำรงอยู่ของบรรพบุรุษตระกูลหลิน

ยอดฝีมือรายการแห่งฟ้า สามารถเฟื่องฟูในตระกูลลึกลับได้ บนรายการแห่งฟ้า ก็เพียงพอที่จะสามารถปราบปรามเหล่าวีรบุรุษได้

จางฉีโม่ตกอยู่ในภวังค์ ยิ่งเธอค้นพบความลับของหลินอิ่งมากเท่าไร ก็ยิ่งพบว่า ตัวเองมีความแตกต่างกับหลินอิ่งมากเท่านั้น

ในใจของเธอต่อต้านความรู้สึกเช่นนี้ ก็เหมือนกับหลินอิ่งเดินไปไกลแสนไกลเพียงลำพัง แต่เธอตามอยู่ข้างหลังซึ่งตามยังไงก็ตามไม่ทัน

เธอก็เหมือนกับเป็นภรรยาที่ดีของหลินอิ่ง ที่สามารถช่วยเหลือเขาได้

ความคิดในการฝึกฝนวิชาบูโด ได้ก่อขึ้นมาในหัวใจของเธอแล้ว

"เอาล่ะ ฉีโม่ เข้าไปดูบรรยากาศของที่ทำงานใหม่ของคุณกันเถอะ" หลินอิ่งหัวเราะไปด้วยพูดไอด้วย แล้วเดินนำเข้าไปในอาคารสำนักงาน

"อืม" จางฉีโม่พยักหน้าอย่างใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ผ่านไปห้านาที

ทุกคนก็มาถึงโถงต้อนรับชั้นยี่สิบแปด

"เธอว่าไงนะ?พวกเธอไม่มารับช่วงต่อของบริษัทชิงเหอจิวเวลรี่กรุ๊ป?นี่น้องสาว เธอบ้าไปแล้วหรอ?ไม่ดูสารรูปของพวกเธอหน่อยล่ะ ล้อเล่นอะไรกัน?"

เลขาสาวคนหนึ่งสวมชุดสูท มองไปที่ฉีโม่ด้วยสายตาดูถูก พูดด้วยความเย้ยหยันหัวเราะอย่างเยาะเย้ย และทำเสียงแหลมเสียดหู

หลินอิ่งนั่งอยู่บนโซฟา คิ้วขมวด แล้วพูดว่า "ไปเรียกประธานของพวกคุณมาพูดสิ"

"นายจะขอพบประธานมู่?ไม่ดูสารรูปของตัวเองหน่อยล่ะ ยังจะอ้าปากบอกให้ประธานมู่ออกมาพบนายเนี่ยนะ?รู้ไหมว่าปกติประธานมู่ยุ่งแค่ไหน?วันนี้เหมือนจะกำลังทานอาหารกับผู้นำที่ดูแลเรื่องเศรษฐกิจอยู่ จะมีเวลาสนใจคนชั้นต่ำอย่างนายงั้นหรอ?" เลขาสาวชูคอหยิ่งยโส พูดอย่างดูถูก

เธอมองดูหลินอิ่งที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้าแบรนด์เนม และเธอก็ได้จัดคนชั้นต่ำประเภทนี้เป็นคนจนเรียบร้อยแล้ว

ปกติเธอจะคอยช่วยประธานรองรับแขก มีใครบ้างที่ไม่แต่งตัวเรียบร้อย และไม่ธรรมดาบ้าง?

สารรูปอย่างหลินอิ่งเนี่ยนะ?