บทที่ 730 วางแผน

หลินอิ่งอยู่ในอาคารชิงเหอเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง หลังจากที่ช่วยจางฉีโม่จัดการเรื่องส่งมอบงานในบริษัทเรียบร้อยแล้ว จึงพากู่ชางไห่ ขึ้นรถไปยังโรงน้ำชาแห่งหนึ่งในเมือง

ทางด้านบริษัทชิงเหอ หลี่ว่านหยวนมาเป็นลูกมือด้วยตัวเอง ด้านบริษัทจะไม่มีปัญหาอะไรอีกแน่นอน

เนื่องจากหลี่ว่านหยวนไม่ใช่คนโง่ เขาก้าวมาเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในชางโจวได้ ก็เพราะรู้ว่าใครสามารถล่วงเกินได้ ใครไม่สามารถล่วงเกินได้

ต่อมา ก่อนที่จะไปจี้โจว ก็คือการไปพบท่านเฉินเฟิง และไปคุยปรึกษากับซือคงฟู่

หมากอย่างท่านเฉินเฟิง หลินอิ่งยังไม่คิดจะใช้ในจี้โจวหมากกระดานนี้

เพราะวิชาบูโดของท่านเฉินเฟิงยังฟื้นฟูกลับมาไม่สมบูรณ์ อยู่ระหว่างรายการแห่งฟ้ากับรายการแห่งดิน

ตนจะต้องพิจารณาเรื่องการปลดผนึกบูโดของเขาว่าต้องปลดเท่าไร

ในตอนนี้ ยังไม่สามารถปลดผนึกของท่านเฉินเฟิงได้หมด ถ้าปล่อยให้คนผู้นี้ฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของรายการแห่งฟ้าได้ เกรงว่าจะควบคุมบังคับได้ยาก

และซือคงฟู่ เป็นบุคคลที่สำคัญสำหรับหมากกระดานนี้ของจี้โจว

ซือคงฟู่ รวมถึงมังกรเขียวแห่งตี้จิงที่อยู่ห่างไกล เป็นมีดที่คมที่สุดในมือของเขาในตอนนี้ มีดเหล่านี้จะใช้ได้ดี และไร้เทียมทาน

แน่นอนว่า นี่เป็นดาบสองคมเช่นกัน

ยิ่งมีการใกล้ชิดกับสองคนนี้มากเท่าไร ก็ยิ่งง่ายต่อการเปิดเผยตัวตนที่เป็นความลับ

หลินอิ่งนั่งพิงกับโซฟาเบาะหลังรถ แล้วค่อยๆหลับตาพักผ่อน ภายในใจกำลังวางแผน

ผ่านไปสิบนาที

กู่ชางไห่ก็จอดรถเบนท์ลีย์สีดำหน้าโรงน้ำชา หลินอิ่งลงจากรถ แล้วเดินตรงเข้าไปบนห้องวีไอพีที่อยู่ชั้นสองของโรงน้ำชา

ซือคงฟู่มาถึงนานแล้ว เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ของโต๊ะน้ำชา ในมือถือกาน้ำชาไม้จันทน์หนึ่งกา ค่อยๆรินลงในแก้วน้ำชาสองแก้ว

ในคืนที่ออกจากภูเขาลังยา ได้รับข้อความจากซือคงฟู่บนมือถือที่เข้ารหัสของหลินอิ่ง นัดให้มาเจอที่นี่

"ฮ่าๆ คุณชายอิ่งได้รับชัยชนะกลับมา เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังจริงเลยนะครับ ยินดีด้วย" ซือคงฟู่ยิ้มอย่างเต็มใจ "ดื่มสักแก้วนะครับ เชิญครับ"

หลินอิ่งนั่งลงอย่างสง่าผ่าเผย ยกชาขึ้นมาจิบ

"ไม่ถือว่าได้กลับมาอย่างมีชัยอะไรหรอกครับ แค่เดินทางไปภูเขาลังยาเท่านั้นเอง" หลินอิ่งวางแก้วชาลง แล้วพูดอย่างเรียบเฉย

ซือคงฟู่ยิ้มแล้วพูดว่า "คุณชายอิ่งอายุน้อยมีความสามารถ และไม่หยิ่งหรือผยอง หาได้ยากจริงๆ"

"ที่ภูเขาลังยาเป็นสถานที่อันตรายของคนพวกนั้น มีหลินเสวียนหมิงที่จ้องจะฆ่าคุณชายอิ่ง แล้วยังมีท่านเฉินเฟิงที่จะขอสู้กับคุณให้ได้ อีกด้านยังมีหลินเสวียนคุนผู้อาวุโสตระกูลหลินที่จ้องจะทำร้าย สถานการณ์เช่นนี้ แต่คุณชายหลินก็สามารถออกมาด้วยดี ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ!" ซือคงฟู่พูดชื่นชม

ซือคงฟู่มองหลินอิ่งตั้งแต่หัวจรดเท้า ด้วยความประหลาดใจ

ในความคาดหมายของเขา หลินอิ่งสามารถลงมาจากภูเขาลังยา แต่จะต้องลำบากอย่างแน่นอน กระทั่งได้รับบาดเจ็บสาหัส

เนื่องจาก หลินอิ่งฆ่าหลินเซี่ยว หลินเสวียนหมิงจะปล่อยให้จบง่ายๆได้อย่างไร?

สำหรับทั้งคู่ หลินอิ่งกลับตระกูลหลิน ทุกอย่างก็เพราะท่านเฉินเฟิงไปเยือนภูเขาลังยาดึงดูด ท่านเฉินเฟิงจะปล่อยหลินอิ่งไปง่ายๆได้อย่างไร?

แต่หลินอิ่ง กลับออกจากภูเขาลังยาโดยที่ไม่มีอะไรสึกหรอแม้แต่น้อย อีกทั้งความตั้งใจยังไม่ถูกทำลายอีกด้วย ไม่ได้รับความโหดร้ายของตระกูลหลิน ดูเหมือนมีแสงทองสาดส่องมายังเขา

นี่แสดงว่าอะไร?หลินอิ่งใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลหลินอย่างราบรื่น