บทที่ 735 ไปขอร้องให้คุณชายสามกลับมากับฉัน

"ผู้อำนวยการหวง นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

"ผู้อำนวยการหวง คุณรู้จักคนคนนี้เหรอ?"

ตอนที่หวงลี่พูดด่าทอตำหนิหลินอิ่ง เหล่าบรรดาชายหญิงชุดสูทรองเท้าหนังในบริษัทก็แห่กันเข้ามา ประจบประแจงหวงลี่ มองหลินอิ่งด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น

หวงลี่เป็นถึงผู้อำนวยการของหลินซื่อกรุ๊ปแห่งเจียงเป่ย เป็นคนโปรดที่อยู่เบื้องหน้าของรองประธานคุณหนูใหญ่หลินหวูซิน มีตำแหน่งสูงมากในบริษัท

หลินอิ่งสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึก พูดขึ้นอย่างนิ่งๆ"การที่ผมมาที่นี่ มันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วยไม่ทราบ?"

"เหอะๆ ทำไมจะไม่เกี่ยวกับฉันล่ะ? ฉันเป็นผู้อำนวยการของหลินซื่อกรุ๊ปแห่งเจียงเป่ย คนที่ไม่มีหน้าที่กงการอะไรแบบแกมาที่บริษัท ฉันให้แกไสหัวไป แกก็ต้องไสหัวไป"หวงลี่พูดขึ้นอย่างเย้ยหยัน

หลินอิ่งยิ้มไม่พูดอะไร มองไปยังพนักงานต้อนรับหญิงที่มีใบหน้าสับสนมึนงงตรงเคาน์เตอร์ ก่อนจะพูดขึ้น"ให้ผู้รับผิดชอบที่สูงที่สุดของบริษัทพวกคุณออกมาพบผม"

"หา? ผู้รับผิดชอบสูงสุด?"พนักงานต้อนรับหญิงสีหน้าประหลาดใจ ไม่เข้าใจความหมายของหลินอิ่ง

"คุณผู้ชายคะ คุณมาหาใครเหรอคะ? มีนัดไว้ก่อนล่วงหน้าไหม?"พนักงานต้อนรับหญิงพูดถามขึ้น มองสำรวจหลินอิ่งหัวจรดเท้า มั่นใจว่าในความทรงจำของตัวเองไม่เคยเจอคนแบบนี้มาก่อน

"บอกผู้ดูแลจัดการในตอนนี้ของบริษัทของพวกคุณว่า หลินอิ่งมาแล้ว"

หลินอิ่งพูดขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึก

"เอ่อนี่มัน......"พนักงานต้อนรับหญิงที่เคาน์เตอร์สีหน้าอึดอัดลำบากใจ มองไปยังหวงลี่

"เหอะๆ"หวงลี่สบถออกมาอย่างเย้ยหยัน มองหลินอิ่งด้วยสีหน้าดูถูกดูแคลน"ยังจะหาผู้รับผิดชอบสูงสุด? สภาพจนๆแสนรันทดแบบแกเนี่ยนะ? แกมาหาคุณหนูใหญ่หลินของพวกเรามากกว่ามั้ง? วันนี้คุณหนูใหญ่เมตตาให้เงินแกไปสองแสนให้แกไสหัวไป พอได้จับเงินเข้าหน่อย ก็คิดว่าจะแสวงหาผลประโยชน์ต่อได้อีก? ถึงยังกล้ามาหาคุณหนูใหญ่ถึงบริษัทแบบนี้?"

ในความคิดของหวงลี่ เธอมองทะลุถึงเป้าหมายในการมาที่หลินซื่อกรุ๊ปแห่งเจียงเป่ยของหลินอิ่ง ก็เพราะว่าได้รับผลประโยชน์จากคุณหนูใหญ่ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ก็เลยจะใช้มุขเดิมมารีดไถ่เงินที่บริษัทอีก

ช่างเป็นไอ้คนที่ไม่รักตัวกลัวตายจริงๆ

"หลินอิ่งเอ่ย แกคิดว่าแกเป็นใครกัน? แกคิดว่าอยากเจอคุณหนูใหญ่หลินแล้วก็จะได้เจออย่างนั้นเหรอ?"หวงลี่พูดเยาะเย้ย

"เสี่ยวหู เธอไปเรียกบอดี้การ์ดของบริษัทมา คนไร้ค่าคนนี้เป็นมิจฉาชีพ เป็นคนไม่ดีนอกลู่นอกทาง มาก่อความวุ่นวายที่บริษัท"หวงลี่สั่งกำชับพนักงานต้อนรับหญิงที่เคาน์เตอร์อย่างไม่แยแส

"ค่ะ"พนักงานต้อนรับหญิงตรงเคาน์เตอร์ทำตามคำสั่ง โทรศัพท์ออกไป

หลินอิ่งมุมปากยกขึ้นอย่างเย้ยหยัน ไม่ได้พูดอธิบายอะไร

ตึกๆๆ

เสียงฝีเท้าที่รีบเร่งรวดเร็วดังขึ้นมา

เข้ามาจากประตูทางข้างของล็อบบี้ชั้นหนึ่ง บอดี้การ์ดที่รูปร่างทรงพลังกลุ่มหนึ่งของบริษัทเดินเข้ามา

"ผู้อำนวยการหวง ได้ยินมาว่าท่านเรียกพวกเรามา มีรับสั่งอะไรเหรอครับ?"

"มีคนมาก่อปัญหาที่บริษัทเหรอครับ?"

หลังจากที่คนของทีมบอดี้การ์ดเดินเข้ามา ก็เข้ามาล้อมข้างๆหวงลี่รอรับคำสั่ง

หวงลี่มองหลินอิ่งสบถหึออกมาอย่างเย้ยหยัน พูดขึ้นอย่างไม่สนใจไม่แยแส"ไอ้ชายไร้ค่าคนนี้แหละ มาโหวกเหวกสร้างความวุ่นวายที่บริษัท แถมยังมาแหกปากจะพบกับคุณหนูใหญ่หลินอีกด้วย พวกนาย ไปเชิญมันออกไปซะ"

"คุณหลินอิ่ง ออกไปเถอะ อย่าให้คนของบริษัทเราต้องลงมือเลย แบบนี้คุณจะถูกเล่นงานจนหมดสภาพนะ"

หลินอิ่งสีหน้านิ่งเฉยไร้อารมณ์ความรู้สึก พูดขึ้น"งั้นเหรอ?"

"แกอยากลองเหรอ? ออกไปสอบถามข้างนอกบ้างนะว่าหลินซื่อกรุ๊ปแห่งเจียงเป่ยเป็นยังไง"หวงลี่พูดขึ้นอย่างเย้ยหยัน

หลินอิ่งพูดขึ้น"คุณแน่ใจนะว่าจะไม่ยอมให้ผู้รับผิดชอบสูงสุดของบริษัทพวกคุณมาพบกับผม?"

"แน่ใจแล้วจะทำไม? แกรู้ไหมว่าผู้รับผิดชอบสูงสุดของบริษัทพวกเราคือใคร? ยังคิดที่จะมาสร้างปัญหาที่นี่อีก? ไม่ใช่เพราะว่าตอนบ่ายเห็นแก่หน้าตาของคุณหนูใหญ่หลิน ป่านนี้ฉันเล่นงานคนไร้ค่าแบบแกจนหมดสภาพไปนานแล้ว"หวงลี่พูดขึ้นด้วยสีหน้าดูถูก

ตอนที่อยู่บนถนนก่อนหน้านี้ เพราะเรื่องรถชนหวงลี่เลยถูกคุณหนูใหญ่หลินตำหนิไปหนึ่งยก ในใจก็รู้สึกไม่สบอารมณ์มากๆ เอาความโกรธนี้ ไปลงที่หลินอิ่งจนหมด