บทที่ 737 นายเข้าใจความหมายของฉัน

พอเห็นหลินอิ่งยังไม่มีท่าทีใดๆ หลินหวูซินก็ตึงเครียดกดดันสุดๆ มองสำรวจการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของหลินอิ่งอย่างระมัดระวัง

ในเวลานี้เอง หลินอิ่งสีหน้าเย็นชา สร้างความกดดันอันใหญ่หลวงในใจของเธอ มีภาพลวงตาเหมือนกับกำลังเผชิญหน้าอยู่กับนายท่านใหญ่ตระกูลหลินที่เข้มงวดอยู่

หลินอิ่งกลับจากตี้จิงมาที่ตระกูลหลินแห่งลังยา การที่มาในครั้งนี้ได้รับมอบหมายจากแม่เฒ่าให้มาที่จี้โจวก็ยิ่งสร้างความโกลาหลวุ่นวายมากขึ้นไปอีก

สักพักชื่อเสียงของหลินอิ่งก็เริ่มเพิ่มมากขึ้น หลินหวูซินก็ตั้งใจไปศึกษาทำความเข้าใจกับประวัติในอดีตของเจ้านายคนก่อนคนนี้มาเป็นพิเศษแล้วเหมือนกัน เป็นหลานชายของอาสิบสองหลินซวนหวา ลูกชายของอาซูชิง

เมื่อก่อนอยู่ที่ตี้จิงก็มีชื่อเสียงที่โด่งดังมากๆ คุณชายอิ่งแห่งตี้จิงที่ทรงพลังและสง่างาม มั่งคั่งร่ำรวยเทียบเท่าระดับทรัพย์สินของชาติ มีพลังอำนาจมากมาย

ต่อมากลับมาที่ชางโจว ก็ฆ่าคุณชายรอง หลินเซี่ยวทิ้งเพื่อประดับบารมี ถึงขนาดที่อำนาจอิทธิพลที่มากมายขนาดนั้นแบบผู้อาวุโสสองก็ยังทำอะไรเขาไม่ได้

มีข่าวลือมาจากข้างนอกว่า หลินอิ่งโหดเหี้ยมอำมหิต จิตใจโหดร้าย ฆ่าคุณชายรอง หลินเซี่ยวได้ลงคอ การกระทำท่าทีนี้แค่เห็นก็รู้ทั้งหมดแล้ว

แล้วตอนนี้ข้ารับใช้มาสร้างความลำบากให้กับหลินอิ่ง หลินหวูซินไม่มั่นใจจริงๆว่าหลินอิ่งจะเกรี้ยวกราดแล้วลงมืออย่างโหดเหี้ยมทารุณหรือไม่

"คุณชายสาม ผู้ถือหุ้นระดับสูงของบริษัททุกคนเตรียมมาต้อนรับท่านกันเรียบร้อยแล้ว จัดงานเลี้ยงไว้เสร็จแล้วด้วย ท่านจะไปดำรงตำแหน่งที่บริษัทกับฉันไหม? ฉันจะกลับไปทบทวนข้อบกพร่องในการทำงานของฉันค่ะ"หลินหวูซินสีหน้าตึงเครียดกดดัน พูดถามขึ้นอย่างระมัดระวัง

"เอ่อนี่มัน......"พอเห็นท่าทางที่ตึงเครียดอยู่ไม่สุขของหลินหวูซิน ใจของหวงลี่ก็ตื่นตระหนกไปหมด

อยู่ข้างกายของคุณหนูใหญ่หลินมานานขนาดนี้ เธอยังไม่เคยเห็นคุณหนูใหญ่ท่าทางตึงเครียดกดดันขนาดนี้มาก่อน

ตึ้ง!

จู่ๆ หวงลี่ก็คุกเข่าลง คุกเข่าลงที่เท้าของหลินอิ่งไปตรงๆ

"คุณชายสาม ฉันสำนึกผิดแล้ว ขอให้ท่านให้อภัยฉันด้วยเถอะค่ะ ฉัน ฉันไม่ได้จงใจที่จะทำผิด ปากพล่อยๆนี้ของฉันควรจะโดนตบให้รู้แล้วรู้รอดไปซะ"หวงลี่ตกใจจนน้ำตาแทบร่วงหล่น ขอร้องอ้อนวอน

หลินอิ่งส่ายหัว ขี้เกียจที่จะหันไปมองหวงลี่ กำลังที่จะพูดอะไรบางอย่างกับหลินหวูซิน

เสียงตี๊ดๆก็ดังขึ้นมา

ในตอนนี้ มือถือของหลินหวูซินดังขึ้นมา

เธอมองคนที่โทรมา สีหน้าสงสัย มองไปยังหลินอิ่ง พร้อมกับพูดรายงาน"คุณชายสาม คุณชายใหญ่โทรศัพท์มาหาฉันค่ะ"

"หลินเซวียนโทรหามา?"หลินอิ่งเริ่มรู้สึกสนใจ

จากท่าทางการแสดงออกของหลินหวูซินสามารถมองออกได้ว่า เธอบกพร่องในการทำงานจริงๆ ไม่ได้เตรียมการเรื่องการต้อนรับไว้จริงๆ ไม่ได้มีเจตนาที่จะทำให้ตนเองยากลำบาก

ว่ากันตามลำดับความอาวุโสแล้ว หลินหวูซินเป็นหลานสาวของคุณชายใหญ่หลินเซวียน แต่แค่ว่าหลินเซวียนเป็นลูกนอกสมรส ความสัมพันธ์กับหลินหวูซินจึงไม่ได้สนิทชิดเชื้อกันขนาดนั้น

"คุณชายสาม เมื่อตะกี้ฉันก็ได้รับสายจากคุณชายใหญ่ บอกว่าท่านมาถึงจี้โจวแล้ว เขาบอกว่ามีเรื่องอยากคุยกับท่านค่ะ"หลินหวูซินพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

หลินอิ่งพูดตอบ"รับสายเถอะ"

หลินหวูซินพยักหน้า รับโทรศัพท์

"หวูซิน เธอเจอกับหลินอิ่งแล้วยัง?"

ในสาย มีเสียงที่เย็นชาและทรงพลังดังขึ้นมา

"เจอแล้วค่ะ ฉันเจอคุณชายสามแล้ว"หลินหวูซินพูดตอบกลับไปอย่างจริงจัง

"บอกหลินอิ่งว่าฉันต้องการคุยกับเขา"

"ค่ะ"

หลินหวูซินมองไปยังหลินอิ่งพร้อมกับพูดขึ้น"คุณชายสาม คุณชายใหญ่มีเรื่องจะคุยกับท่านค่ะ"

หลินอิ่งรับโทรศัพท์มา ยกมาไว้ที่ข้างหู

"น้องสาม ฉันทำธุระอยู่ที่ต่างแดน ไม่ได้อยู่ที่เมือง ไม่ไปรับนายแล้วกัน"หลินเซวียนพูดด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

"มีอะไรก็พูดออกมาตรงๆเลย"หลินอิ่งพูดขึ้นอย่างนิ่งๆ

หลินเซวียนพูดขึ้น"มาที่จี้โจวแล้ว นายไปบริหารจัดการหลินซื่อกรุ๊ปแห่งเจียงเป่ยให้ดีๆ สมัยก่อนที่ตี้จิงนายก็เก่งในเรื่องการดำเนินจัดการวงการธุรกิจอยู่ไม่น้อย ฉันให้อำนาจกับนาย ส่งมอบงานทั้งหมดของหลินซื่อกรุ๊ปแห่งเจียงเป่ยให้นายเป็นคนจัดการ เรื่องอื่นๆ นายก็ไม่ต้องไปยุ่งแล้วเหมือนกัน"