บทที่ 741 จุดจบ

"ไม่ใช่!หัวหน้าสมาคมซุน นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดนะครับ เรื่องนี้พูดคุยกันได้นะครับ"หลู่ฉังชิงรีบพูดขอร้องอ้อนวอนขึ้นมา"ผมรู้สึกผิดแล้ว ให้ผมพูดกับหัวหน้าสมาคมหลินสักสองสามประโยคนะครับ ผมขอร้องท่านล่ะ อย่าให้ผมล้มละลายเลย ผม จะให้ผมคุกเข่าให้ท่านก็ได้!"

ซุนโช่ฉัยเป็นถึงหัวหน้าสมาคมของสมาคมธุรกิจแห่งจี้โจว ทรงพลังมาก การที่จะให้เศรษฐีของอุตสาหกรรมก่อสร้างแบบหลู่ฉังชิงล้มละลาย มันสามารถทำได้รวดเร็วและง่ายดายมากๆ

หลู่ฉังชิงเสียใจจนจะตรอมใจตายอยู่แล้ว เสียใจที่ไปก้าวก่ายผู้ที่มีอิทธิพลมากขนาดนี้แบบหลินอิ่ง

ตอนแรกนึกว่าหลินอิ่งเป็นแค่พวกอ่อนแอที่ถูกรังแกง่ายๆ รังแกเสร็จแล้วก็ค่อยไปประจบประแจงคุณชายหลินเซวียนสักหน่อย กลับไม่คิดว่าจะไปรุกรานผู้ที่มีอิทธิพลขนาดนี้เข้า ครั้งนี้ ทุกอย่างจะต้องจบเห่ลงแล้วแน่ๆ!

"ขอร้องอ้อนวอน? นายทำอะไรลงไปล่ะ?"ซุนโช่ฉัยยิ้มอย่างเย้ยหยัน"ใช้ชีวิตมาตลอดทั้งชีวิตแล้วยังไม่รู้จักสถานภาพของตัวเอง นายนึกว่าการที่ไปเข้าหาคุณชายหลินเซวียนแล้วจะลอยตัวทำอะไรก็ได้อย่างนั้นเหรอ?"

หลู่ฉังชิงสีหน้าซีดขาวเหมือนคนตาย

ปึ้ง

หลู่ฉังชิงไม่สนหน้าตาแล้ว คุกเข่าลงไปตรงหน้าเก้าอี้ของหลินอิ่งอย่างแรง ก่อนจะพูดขอร้องอ้อนวอนขึ้น"หัวหน้าสมาคมหลิน ผมขอร้องท่านล่ะ ผมมีตาหามีแววไม่ ขอให้ท่านยกโทษให้ด้วย ให้โอกาสผมในการชดใช้สักครั้งเถอะนะครับ!"

"ผมรู้สึกผิดไปแล้วจริงๆ ท่านได้โปรดอย่าให้หัวหน้าสมาคมซุนกำจัดผมจนสิ้นซากเลยนะครับ!"

หลินอิ่งสีหน้านิ่งเฉยไร้ความรู้สึก วางแก้วไวน์ในมือลง มองไปยังหลินหวูซินที่นั่งอยู่ข้างๆ

"รองประธานหลิน ผมคิดว่างานเลี้ยงวันนี้ไม่ต้องจัดต่อแล้วล่ะ คนพวกนี้จะร่วมงานกับหลินซื่อหรือไม่นั้นมันไม่สำคัญแล้ว มีหัวหน้าสมาคมซุนมาร่วมงานด้วย ผมคิดว่าเก่งกว่าพวกไร้ประโยชน์ที่มีดีแค่กินกับดื่มพวกนี้หลายร้อยเท่าแน่นอน"หลินอิ่งพูดขึ้นอย่างนิ่งๆ

"ค่ะ คุณชายสาม"หลินหวูซินยังดึงสติกลับมาไม่หมด หน้าแดง พยักหน้า

"ถ้าอย่างนั้นไปกันเถอะ"

หลินอิ่งค่อยๆลุกขึ้น ชำเลืองตามองซุนโช่ฉัย

"ซุนโช่ฉัย ตรงนี้ยกให้กับนายก็แล้วกัน"

"ครับ!หัวหน้าสมาคมหลินท่านวางใจได้ ผมจะจัดการให้อย่างดีเยี่ยมเลยครับ คนพวกนี้กล้ามาล่วงเกินท่าน ขอแค่ผมยังอยู่ที่จี้โจวอีกหนึ่งวัน รับรองว่าพวกเขาจะไม่มีวันได้โผล่หัวออกมาแน่นอน!"ซุนโช่ฉัยตบอกพูดขึ้น

ในตอนนี้ หลินอิ่งก็พาหลินหวูซินจากไป

เหลือไว้แต่พวกหลู่ฉังชิงสองสามคน ท่าทางสิ้นหวัง มองซุนโช่ฉัยด้วยสีหน้าซีดขาว

ในใจของพวกเขารู้ดี ว่าโชคชะตาที่กำลังรอพวกเขาอยู่นั้น ก็คือการสูญเสียตำแหน่งความมั่งคั่งไปจนหมดเกลี้ยง ครอบครัวไม่ถูกทำลายไปก็ถือว่าดีมากโขแล้ว

......

สิบนาทีผ่านไป

บนถนนสายหนึ่งในเขตตัวเมืองที่คึกคัก ขบวนรถของหลินหวูซินกำลังแล่นอยู่

ตรงเบาะหลังภายในรถโรลส์รอยซ์ที่อยู่ตรงกลางคันนั้น หลินอิ่งกำลังนั่งหลับตาทำสมาธิอยู่ หลินหวูซินนั่งอยู่ข้างๆมีความรู้สึกอึดอัดอยู่ไม่สุขเล็กน้อย

การแสดงออกของหลินอิ่งในวันนี้เหนือความคาดหมายของเธอมากเกินไป

เมื่อก่อนหลินหวูซินยังนึกว่าหลินอิ่งจะถูกหลินเซวียนกดขี่ข่มเหงในจี้โจวจนไม่มีโอกาสที่จะได้ลืมตาอ้าปากเสียอีก

แต่คิดไม่ถึงว่าหลินอิ่งพูดลอยๆออกมาแค่ประโยคเดียว ก็ทำให้ คนใหญ่คนโตระดับซุนโช่ฉัยยอมติดตามรับใช้ได้ถึงขนาดนี้

คิดๆดูแล้วก็ใช่!

หลินอิ่งถูกแม่เฒ่าพยายามหักล้างโต้แย้งทุกสิ่งอย่าง และยืนกรานที่จะแต่งตั้งให้เป็นว่าที่ทายาทของตระกูลหลินให้ได้!

สายตาที่เฉียบแหลมของแม่เฒ่า จะมองคนผิดได้ยังไง?

การที่แม่เฒ่ายกหลินซื่อกรุ๊ปแห่งเจียงเป่ยให้กับหลินอิ่งบริหารดูแลอย่างง่ายดายขนาดนี้ ตนเองก็น่าจะเดาความสามารถของหลินอิ่งได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

"คุณชายสาม คิดไม่ถึงว่าท่านจะมีเครือข่ายเส้นสายในจี้โจวที่กว้างขวางมากขนาดนี้นะคะ"หลินหวูซินเปิดปากพูดถามขึ้น"ขนาดหัวหน้าสมาคมซุนยังเรียกท่านว่าหัวหน้าสมาคม ท่านคงจะมีอำนาจอิทธิพลในตี้จิงอยู่ไม่น้อยสินะคะ?"

หลินอิ่งค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะพูดตอบ"หรือว่าก่อนหน้านี้ คุณไม่เคยตรวจสอบประสบการณ์ที่ผ่านมาของผมเลยเหรอ?"

หลินอิ่งสีหน้าอึดอัด พูดขึ้น"คุณชายสาม ฉันบกพร่องในการทำงาน ท่านมาถึงบริษัทแล้วเพิ่งจะรู้ว่าท่านมาที่จี้โจว เคยได้ยินมาว่าหน้าที่การงานในตี้จิงของท่านยิ่งใหญ่มากๆ แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีอิทธิพลผลกระทบมากขนาดนี้"

หลินอิ่งพูดขึ้นอย่างนิ่งๆ"ปู่ของคุณไม่เคยบอกคุณมาก่อนเลยอย่างนั้นเหรอ?"

พอพูดถึงปู่ของเธอ ผู้อาวุโสหลินเสวียนคุน หลินหวูซินก็แววตาหม่นหมองเศร้าโศกไม่น้อย เหมือนกับว่ามีเรื่องหนักใจอะไรอยู่ พูดขึ้น"เรื่องธุระงานภายในตระกูล ปู่ของฉันไม่เคยพูดกับฉันเลย......เขาบอกว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิง ไม่ต้องรู้เยอะขนาดนั้นหรอก"

หลินอิ่งพอเห็นท่าทางนี้ของหลินหวูซิน ก็รู้สึกสนใจขึ้นมา พูดขึ้น"ที่ตี้จิงผมก็ถือว่าพอได้อยู่ คุณถามเรื่องนี้ทำไม คุณมีธุรกิจที่ตี้จิง?"

หลินหวูซินส่ายหน้า พูดขึ้น"ฉันแค่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นอยู่ภายในใจ คุณชายสามท่านไม่เคยได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลหลินมาก่อน แต่สามารถมาอยู่ในตำแหน่งแบบในทุกวันนี้ได้ ช่างน่าชื่นชมจริงๆ"

ลังเลอยู่สักพัก หลินหวูซินก็พูดถามขึ้นมา"ฉันอยากจะถามคุณชายสามสักหน่อย ว่าที่แม่เฒ่าให้ท่านมาที่จี้โจว เพื่อมาจัดการเรื่องของตระกูลเผยใช่ไหมคะ?"