ตอนที่ 123
บทที่123 ความปีติยินดีงั้นเหรอ？
October 22, 2026
บทที่123 ความปีติยินดีงั้นเหรอ？
“คุณปู่ ใครเป็นคนรักษาเนี่ย？เป็นหมอที่เก่งที่สุดคนไหน？ฉันต้องไปตอบแทนเขาสักหน่อยแล้ว” กงซุนชิวอวี่พูดด้วยความสงสัย
ฉีเวิ่นติ่งยิ้ม แล้วพูดว่า： “พี่ของคุณไง”
“พี่ชายเหรอ？” กงซุนชิวอวี่ตกใจ พลางมีแววตาสับสน
หลังจากที่เธอกลับประเทศ ก็ได้ยินเรื่องการปรับเปลี่ยนของตระกูลฉี บ้านต่างๆ ของตระกูลฉีต่างถูกตระกูลเหวินทำลายหมด……
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เธอก็ไม่พูดอะไรออกมา เพราะไม่อยากให้คุณปู่รู้เรื่องพวกนี้
“คุณจำได้ไหม ตอนที่คุณยังเด็ก พี่ที่ชอบพาคุณมาเล่นที่จื่อหลงซานที่ชื่อพี่ฉีหยิ่นน่ะ？” ฉีเวิ่นติ่งพูดด้วยความยิ้มแย้ม
“พี่ฉีหยิ่นเหรอ？” กงซุนชิวอวี่ดันแว่นขึ้น ก่อนจะคิดอยู่สักครู่
นั่นมันเป็นตอนที่เด็กมาก จำไม่ค่อยได้แล้ว แต่ก็ยังจำได้แม่น ว่าตอนห้าหกขวบ ตัวเองอยู่ที่ตระกูลฉี คนที่เล่นด้วยสนุกที่สุดก็คือพี่ฉีหยิ่น
“จำได้ แต่ว่า พี่ฉีหยิ่นออกไปจากตระกูลฉีแล้วไม่ใช่เหรอ……” กงซุนชิวอวี่พูดด้วยความสงสัย
พี่ฉีหยิ่นไม่ได้ออกไปกับป้าหลินเมื่อหลายปีก่อนเหรอ？
กงซุนชิวอวี่ยังจำตอนนั้นที่พี่ฉีหยิ่นไปได้ จำได้ว่าตัวเองร้องไห้หนักมาก รับไม่ได้เลยจริงๆ
“เขากลับมาแล้ว” ฉีเวิ่นติ่งพูดด้วยความยินดี “เขาเป็นคนรักษาฉัน”
กงซุนชิวอวี่ยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ แล้วพูดว่า： “พี่ฉีหยิ่นกลับมาแล้วเหรอ？แถมยังรักษาเก่งขนาดนั้นด้วยเหรอ？งั้น คุณปู่ ติดต่อเขาหน่อยได้ไหม？ฉันอยากย้อนวันวานกับเขา แล้วก็ขอบคุณที่เขารักษาคุณปู่ด้วย”
ฉีเวิ่นติ่งยิ้ม “เขาไม่ได้ทิ้งเบอร์เอาไว้ แต่เดี๋ยวอีกไม่กี่วันก็คงมา พวกคุณคงจะได้เจอกัน”
กงซุนชิวอวี่พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะพูดอย่างจริงจังว่า： “งั้น คุณปู่ คุณฟื้นแล้ว ก็พักที่จื่อหลงซานก่อนเถอะ อย่าเพิ่งออกไปไหน จริงสิ ฉันรู้ว่าเมืองนอกมีที่พักผ่อนที่ไม่เลวเลย ถ้าเกิดว่าปู่สนใจ เราออกไปเที่ยวกันนะ”
เธอทนไม่ได้ที่จะให้คุณปู่รู้เรื่องของตระกูลฉี สำหรับคนแก่นั้น มันโหดร้ายเกินไป
“เหอะๆ ……” ฉีเวิ่นติ่งหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะมีแงงววตาคมดั่งมีด “เด็กน้อย คุณกำลังกังวลว่าถ้าปู่รู้อะไรแล้ว จะไม่สบายใจงั้นเหรอ？”
“ไม่ ไม่ใช่นะ คุณปู่คิดมากไปแล้ว ไม่มีเรื่องอะไร ก็เรื่องของคุณลุงที่สาม ถ้าคุณปล่อยวางได้แล้วก็ดี จริงสิ นี่เป็นของโบราณที่ฉันเอามาจากเมืองนอก เป็นของรางวงศ์หมิงที่คุณชอบไงล่ะ” กงซุนชิวอวี่รีบเปลี่ยนเรื่อง
ฉีเวิ่นติ่งมองออกไปข้างนอกไกลๆ ก่อนจะพูดเบาๆ ว่า： “ถ้าเกิดคุณปู่เด็กกว่านี้ยี่สิบกว่าปี ครั้งนี้ จะเปลี่ยนประเทศหลุงให้พลิกเป็นอีกอย่างเลย！”
คุณท่านฉีพูดออกมาอย่างเรียบเฉย ผ่านพ้นไปไม่ได้ เหมือนกับว่ามีความยิ่งใหญ่โอ่อ่าอยู่ไม่น้อย！
ถ้าเป็นฉีเวิ่นติ่งตอนอายุยี่สิบกว่า การพัฒนาเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆ อย่างคาดไม่ถึงนั้น คงจะไม่ได้อยู่แค่ในคำพูดแล้ว！พวกคนเลวที่กลั่นแกล้งตระกูลฉีในตี้จิงก็หนีไม่พ้น？
ตี้จิงตระกูลเหวิน ถ้าเกิดว่าไม่ได้เป็นสายลับนอกเครื่องแบบอยู่สิบกว่าปี มีเส้นสายอยู่ลับๆ มาโจมตีตระกูลฉีจนสาหัส แถมคุณท่านฉีก็ไม่ฟื้นขึ้นมา เลยได้ยึดครองอะไรไปหมด ไม่อย่างนั้น จะกล้ามาแหย่ตระกูลฉีในตี้จิงได้อย่างไร？
“ทำอะไรไม่ได้ เวลาผ่านไป คนก็แก่ลง ไม่มีประโยชน์แล้ว” ฉีเวิ่นติ่งถอนหหายใจ แววตาปลงมากขึ้น “ไม่ต้องเป็นห่วงลูกหลานหรอก”
กงซุนชิวอวี่ไม่พูดอะไร เทียบกับสิ่งที่ผ่านมาของคุณท่านฉี เธอเป็นแค่เด็กน้อย พูดไปก็สู้คุณท่านฉีไม่ได้
“แต่ว่า คุณปู่กลับมีคนอยู่เบื้องหลัง ถือว่ายังโชคดี” ฉีเวิ่นติ่งพูด “มีคนทำเรื่องการเปลี่ยนแปลงแทนแล้ว”
“ใครเหรอ？” กงซุนชิวอวี่ถามด้วยความสงสัย เพราะฟังน้ำเสียงของคุณปู่ออก ในใจนั้นสงสัยมาก ว่าใครจะได้รับความสนใจจากฉีเวิ่นติ่งขนาดนั้น？แถมยังน่านับถืออีก？
“อิ่งเอ๋อ” ฉีเวิ่นติ่งพูดด้วยความเชิดชู ก่อนจะคิดถึงเงาในตอนวัยเยาว์