บทที่352 ต่อให้ใครหน้าไหนก็ไม่ได้?

จ้าวหลินเอ๋อร์รู้สึกพอใจมาก ตัวเองครั้งนี้มาได้ตรงเวลามาก!

ครั้งนี้ ฉีหยิ่นจะต้องรู้สึกขอบคุณเขามาก ถือว่าเป็นหนี้บุญคุณเลย!

ได้ยินว่าบังเอิญครั้งนี้ เพราะว่าฉีหยิ่นไปมีเรื่องกับคุณชายของชีซิง?

จ้าวหลินเอ๋อร์เหลือบตามองจางฉีโม่และมองนิ่งเฟิงเยว่กับนิ่งจองอู่ ในใจประมาท เหมือนฉีหยิ่นจะไปยุ่งกับคนสวยของตระกูลนิ่งอีกแล้ว บางทีอาจเป็นผู้หญิงคนนี้ทำให้มีเรื่อง

ยังจะเสแสร้งว่าตรงหน้าตัวเองว่าทุ่มเทกับจางฉีโม่แค่ไหน เหี้ยจริงๆ

“ตอนนี้พาคนของเธอออกไปได้แล้ว”หลินอิ่งพูดน้ำเสียงนิ่ง

“เชอะ”จ้าวหลินเอ๋อร์หงุดหงิดจนคันฟัน ไม่ชอบท่าทางนี้ของหลินอิ่ง ตอนนี้เวลาอะไร ยังจะทำหน้าเท่อีก?

แต่ว่า ฉีหยิ่นอาจจะเขินมั้ง ครั้งก่อนเย็นชาใส่ตัวเองขนาดไหน ครั้งนี้จะต้องยอมรับเรื่องใหญ่ขนาดนี้ แม้ว่าปากเขาไม่พูดในใจก็น่าจะรู้ ในใจจ้าวหลินเอ๋อร์แอบดีใจ เป็นคนที่จิตใจละเอียดอ่อน รู้สึกว่าตัวเองจะอ่านความในใจฉีหยิ่นออก

คิดแล้ว มุมปากเธอก็ยิ้มขึ้น ใช้สายตายั่วยุมองจางฉีโม่ สีหน้าจางฉีโม่หน้านิ่ง ตอบกลับด้วยสายตาเย็นชา

“ทำไม?คุณหนูจ้าว คุณรู้จักหลินอิ่งหรอ?”สวีถันโจวถามด้วยสีหน้าสับสน

มันชัดมาก ท่าทางแบบนี้ คุณหนูตระกูลจ้าวกับหลินอิ่งนี้ จะมีความสนิทกัน เหมือนว่า คุณหนูจ้าวยังมาช่วยเขาด้วยเฉพาะ?

ไม่ใช่สวีถันโจวคนเดียว นิ่งจองอู่สองพ่อลูกก็รู้สับสน คิดไม่ถึงว่าผู้อาวุโสหลินกับคุณหนูตระกูลจ้าวจะสนิทกัน แต่ว่า นี่ก็ถึงว่าปกติ ความสามารถของผู้อาวุโสหลินอยู่ไว้นั้นเพื่อนที่อยู่ข้างๆก็ไม่ใช่คนธรรมดา

เผียวซิ่วชวนเห็นการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์นี้ ในใจลนมาก เหมือนมดที่อยู่ในเตาร้อน

“คุณคือคุณหนูตระกูลจ้าว จ้าวหลินเอ๋อร์?ได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานแล้ว”เผียวซิ่วชวนสีหน้าจริงจัง พูดอย่างเกรงใจ “ผมคือเผียวซิ่วชวนจากชีซิงกรุ๊ปครับ ยังเคยไปเยี่ยมตระกูลจ้าว เรื่องครั้งนี้พ่อผมออกหน้าให้แล้ว ขอให้ ตระกูลจ้าวอย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้”

“ผมเผียวซิ่วชวน วันนี้จะไม่ยอมปล่อยคนแซ่หลินไป!”เผียวซิ่วชวนพูดอย่างเย็นชา

ฟังคำพูดนี้เสร็จจ้าวหลินเอ๋อร์ก็ขมวดคิ้วขึ้น

เผียวซิ่วชวนพูดประโยคนี้ก็คือประโยคขู่

เห้อ ทำให้คนปวดหัวจริงๆฉีหยิ่นหาเรื่องเก่งจริงๆ คุณชายชีซิงกรุ๊ปโดนเขาต่อยจนเหมือนผีในสภาพนี้ ต่อยแรงจริงๆเลย

แต่ว่า มีแค่ผู้ชายที่แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะคู่ควรเธอจ้าวหลินเอ๋อร์

จ้าวหลินเอ๋อร์คิดในใจแป๊บหนึ่ง พูดอย่างจริงจัง “เผียวซิ่วชวน หลินอิ่งคือแขกสำคัญของตระกูลจ้าว คืนนี้ฉันจะพาเขากลับตระกูลจ้าว พวกบาดหมากระหว่างพวกนาย ค่อยพูดทีหลัง นายวางใจได้ หลินอิ่งอยู่บ้านจ้าวตลอด นายมาบ้านจ้าวมาหาเขาได้ตลอดเวลา”

เพราะว่าคุณชายสี่ตระกูลสวีอยู่ด้วย จ้าวหลินเอ๋อร์ไม่ได้บอกตัวตนจนทีแท้จริงของฉีหยิ่นไป แบบนั้นมันอันตรายไป

ยังไง ฉีหยิ่นก็ระเบิดชามสมบัติของตระกูลสวีไป ถ้าพูดออกไป เรื่องจะยิ่งแย่ไป

“ขอโทษจริงๆ วันนี้ไม่ว่าจะเป็นคนหน้าไหนก็ไม่ได้”เผียวซิ่วชวนพูดอย่างแค้น“ตระกูลจ้าวก็ปกป้องมันไม่ได้!ฉันพูดกับคุณแล้ว พ่อฉันช่วยออกหน้าแล้ว!”

จ้าวหลินเอ๋อร์ขมวดคิ้วมองเผียวซิ่วชวนพูด “เผียวซิ่วชวน ที่นี้คือตี้จิง ไม่ใช่ประเทศเกาหลีของพวกนาย นายอย่าเอาตัวเองจุดศูนย์กลางหน่อยเลย!คิดว่าเป็นคุณชายชีซิ่วเก่งมากหรอ?”

สวีถันโจวกับโม่เฟยมองหน้ากัน คิดผลดีผลชั่วอยู่

“หึ!”เผียวซิ่วชวนหึออกมาอย่างเย็นชา มีความหยิ่งของตัวเอง พูดอย่างเสียงต่ำ“พี่สวี ช่วยฉันพาหลินอิ่งไป ผมแบ่งโครงการที่ทำเงินให้คุณ อีกอย่าง ขอให้คุณโทรหาตระกูลสวีสวีไป๋เห้อขอให้เขามาออกหน้าหน่อย!”

“วางใจ คุณชายเผียวเรื่องคืนนี้ จะให้อธิบายกับคุณแน่นอน!”สวีถันโจวตบอกตัวเองพูด

“โอ๊ย?”จ้าวหลินเอ๋อร์มองสวีถันโจวด้วยใบหน้าตกใจ“สวีถันโจว นายกินใจเสือใจหมีไปใช่ไหม?กล้าทำฉันขายหน้า”