บทที่358 หลินอิ่ง ใครจะเทียบได้?

สถานการณ์วันนี้ หลินอิ่งจะฆ่าเขาตาย มันง่ายเหมือนมดในมือ!

ตอนแรกแค่จะมาช่วยคุณชายแห่งชีซิงกรุ๊ปและช่วยน้องสี่ออกหน้า แต่สุดท้าย ตัวเองก็โดนไปด้วย?

พฤติกรรมของหลินอิ่ง ไม่สนใจตำแหน่งเขาที่เป็นผู้นำตระกูล

“ผม……เรื่องนี้ผมผิดไปแล้ว ผมก้มหัวให้คุณ ผมพร้อมจะรับฟังคำตำหนิ!” สวีไป๋เห้อกัดฟันพูดเสียงสั่น “และยังขอให้คุณชายอิ่งยกโทษให้!”

คุกเข่าลงต่อหน้าคนมากมาย ศักดิ์ศรีของสวีไป๋เห้อรับไม่ได้!

สวีไป๋เห้อก้มหัวอันหยิ่งยโสลง ก้มหัวลงเก้าสิบองศาต่อหน้าหลินอิ่งเพื่อขอโทษ

“คุณชายอิ่ง! สวีถันโจวไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงมีเรื่องกับคุณชายอิ่ง คุณตีขาเขาหักผมไม่พูดอะไร เรื่องของชีซิงกรุ๊ป ผมก็จะไม่ถามอีก แล้วแต่คุณชายอิ่งจะจัดการยังไง” สวีไป๋เห้อก้มหัวพูด

เขารู้ดี ถ้าตอนนี้ไม่ก้มหัวจะต้องตายแน่!

“ถึงจุดนี้แล้ว ยังจะถอนตัวออกไป!” หลินอิ่งพูดอย่างเย็นชา “สายไปแล้ว”

“ฉันพูดเป็นครั้งสุดท้าย นายสวีไป๋เห้อ เป็นตัวแทนตระกูลสวี คุกเข่าลง!”

เสียงเย็นชาของหลินอิ่ง ลอยเข้าไปในหูสวีไป๋เห้อ ตัวสั่น หัวใจเต้นแรง

ยิ่งใหญ่เกินไป

ไม่ให้หน้าแม้แต่นิด!

สวีไป๋เห้อ เป็นถึงผู้นำตระกูลสวีรุ่นที่สองแห่งตี้จิง คำพูดและการกระทำก็เป็นตัวแทนตระกูลสวีในตี้จิง

แม้แต่เขาหาว ตี้จิงก็ต้องสั่นสะเทือน

แต่ว่าโดนบีบบังคับให้คุกเข่าต่อหน้าโดยมีคนดูเป็นร้อยกว่าคน! ต้องคุกเข่าให้หลินอิ่ง?

นี่คือ! จะทำลายชื่อเสียงเขาอย่างหมดสิ้นแล้ว!

“คุณชายอิ่งอย่าทำขนาดนี้เลย ผมเป็นผู้นำตระกูลสวี สวีไป๋เห้อ ผมคุกเข่าได้ แต่ตระกูลสวีคุกเข่าไม่ได้!” สวีไป๋เห้อกัดฟันพูดใบหน้าแดงขึ้น

“นายมีสิทธิ์มาคุยเงื่อนไขกับฉัน?”หลินอิ่งถามน้ำพูดเสียงเย็นชา

สิ่งที่เขาต้องการ ก็คือตระกูลสวีคุกเข่า!

สวีไป๋เห้อเหงื่อเม็ดโตไหลออกมาจากหน้าผาก ต้องแบกรับความกดดันมหาศาล

ใช้แล้ว เขาจะทนไม่ได้กับความกดดันจากหลินอิ่ง

นี่ไม่ใช่แค่ความตายอัปยศของเขาคนเดียว แต่เกี่ยวกับคนที่อยู่ข้างกายเขา ญาติมิตรของเขา เกี่ยวกับความตายของตระกูลสวีทั้งหมด!

ต้องรู้ว่า หลินอิ่งฆ่าล้างตระกูลเหวิน ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว บอกฆ่าก็ฆ่าเลย

ก่อนหน้านี้ คนในสวีฉางเฟิงแค่ทำลูกน้องของหลินอิ่ง โรงแรมจงเทียนของถังฮุย ก็โดนเขาระเบิดขุมทรัพย์ของตระกูลสวี และระเบิดเรือขนสินค้าร้อยกว่าลำในแม่น้ำตี้เจียง

อารมณ์ของหลินอิ่งดูก็รู้

ไม่ต้องไปมีเรื่องกับเขา ถ้ามีเรื่องแล้วจะต้องคืนสิบเท่า! ผลที่ตามมาไม่อาจจะคิด!

“ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอครับ? คุณชายอิ่ง ถ้าคุณบีบตระกูลสวีให้ตายแบบนี้ ไม่มีประโยชน์อะไรกับคุณเลย” สวีไป๋เห้อพูดอย่างอ่อนน้อม “ผมคนเดียว ยอมจะรับผิดชอบทุกอย่างในวันนี้ พรุ่งนี้จะไปรับโทษด้วยตัวเอง จะให้คำตอบที่พอใจกับคุณชายอิ่งแน่นอน แต่ว่าผมคุกเข่าไม่ได้……”

“หึ” หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา สวีไป๋เห้อถึงตอนนี้ยังไม่ยอมปล่อยศักดิ์ศรีอันน่าสงสารนั้นลง

“คุณชายอิ่ง ทำอะไรก็เหลือหนทางไว้บ้าง วันหน้าจะได้พบกันดี……” สวีไป๋เห้อขอร้อง

หลินอิ่งให้เขาแค่สองทาง ตาย หรือว่าคุกเข่า

ทางสองทางนี้ เขาก็ยอมรับไม่ได้

“คำว่าฉีหยิ่นออกมา ยังมีทางอื่นอีกหรือ?” หลินอิ่งมองสวีไป๋เห้อ พูดเสียงเรียบ

สวีไป๋เห้อตกใจลืมตาขึ้นมา เงยหน้ามองหลินอิ่ง ในใจทรมานอย่างหาคำเปรียบไม่ได้

มีตาหามีแววไม่ เขาสวีไป๋เห้อนับว่าเป็นคนมองคนเหนือใคร แต่กลับมองของหลินอิ่งไม่ออก!

ก่อนหลินอิ่งยังไม่เปิดเผยฐานะว่าเป็นฉีหยิ่น ไม่ได้ใช้อำนาจมาจัดการเรื่องทั้งหมดนี้ แบบนี้ ก็ยังพอมีหนทางให้กลับมาเหมือนเดิมได้

จะโทษก็โทษตัวเอง ที่มีตาหามีแววไม่

ตอนนี้ คำว่าฉีหยิ่นสองคำนี้ออกมา

จะต้องให้ความเคารพถึงที่สุด!

ก็เหมือนกับ ฮ่องเต้ยังไม่ออกคำสั่ง ทุกอย่างยังปรึกษาได้

ถ้าฮ่องเต้ออกคำสั่ง ทุกคนจะต้องทำ นี่ก็คืออำนาจของฮ่องเต้!

ก็เหมือนกับนี่คืออำนาจของฉีหยิ่น!

ไม่ยอม ก็ต้องตาย

“ผม……ผม” สวีไป๋เห้อพูดอย่างติดอ่าง ภายใต้ความกดดันมหาศาล สติไม่ดี ตอนนี้เรียบเรียงคำไม่ถูกแล้ว

ปัง!

หลินอิ่งฟาดแส้ลงไป เสียงดัง ฟาดลงหัวเข่าสวีไป๋เห้อลงทันที