บทที่ 115

เซียวหยุนหลงถือดาบนั้นไม้ ก่อนที่จะเอามีดที่แหลมคมและเยือกเย็นนั้นปาดไปที่คอหอยของไนท์คิลล์

ในตอนนั้น สายตาของไนท์คิลล์ที่หลับตาก็ลืมตาขึ้นทันใด สองตาเต็มไปด้วยเลือด ปกคลุมไปด้วยเลือดไปหมด อีกทั้งยังแสดงถึงความกลัว ความตื่นตระหนก และขอร้องให้เขาให้อภัย แสดงให้เห็นถึงเขาไม่อยากตาย ยังอยากที่จะมีชีวิตต่อไป

ไนท์คิลล์เขาฆ่าคนมามากมาย และเขาก็เห็นสีหน้าของคนที่ถูกฆ่าตายภายใต้น้ำมือของเขา แต่ว่าเมื่อวันนี้มาถึงคราวเขา เขาถึงค่อยรู้สึกถึงความน่ากลัวเช่นนั้น

เขาเปิดปากออก อยากจะพูดอะไร แต่ทว่ากลับพูดไม่ออก

เมื่อเปิดปาก ก็ถูกเลือดนั้นทะลักออกมาแทนเต็มปาก

เพราะในตอนนั้น มีดดาบในมือของเซียวหยุนหลงนั้นได้เจาะเข้าไปที่คอหอยของเขาแล้ว

ไนท์คิลล์นั้นได้หลับตาลงในตอนที่เขานั้นหวาดกลัวและหลับตาลงอย่างถาวร เซียวหยุนหลงนั้นได้พาร่างของเขานั้นไปใส่ในรถที่พลิกคว่ำ ก่อนที่จะเปิดฝาครอบน้ำมัน เขาได้ขี่รถเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นมา บุหรี่ในปากที่ใกล้จะสูบหมด ที่เหลือไว้เพียงก้นบุหรี่

เซียวหยุนหลงสูงเข้าไปหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะโยนก้นบุหรี่นั้นไปยังถังน้ำมันรถ

ฟู่ว！

เซียวหยุนหลงบิดรถออก ก่อนที่จะขับเจ้าสัตว์ประหลาดส่งเสียงคำรามออกไป

ครืน！

ข้างหลัง รถเบนซ์สีดำได้จุดติดไฟ ก่อนที่จะตามมาด้วยเสียงระเบิดออกมา รถทั้งคันถูกปกคลุมไปด้วยกองเพลิง ใช้เวลาไม่นานรถทั้งคันนั้นก็ถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่านไปพร้อมกับไนท์คิลล์

ถนนนี้ที่ขรุขระ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีรถพลิกคว่ำหรือเกิดการระเบิดจากกองเพลิงได้

……

ณ ภัตตาคารเซี๋ยงหยุน ร้านกาแฟชั้นสาม

ฉินหมิงเยว่และเพื่อนสนิทของเธอที่กำลังดื่มกาแฟคุยเล่นกัน เมื่อเห็นหญิงผมสั้นที่นั่งตรงข้ามฉินหมิงเยว่ เธอมีอายุราวๆเดียวกับฉินหมิงเยว่ อีกทั้งด้านอารมณ์และบุคลิกของเธอนั้นก็สวยราวกับดอกไม้ที่ส่งออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

เธอนั้นสวยมากๆ แต่ว่าเธอนั้นสวยงามแบบมีเสน่ห์ออกมา เหมือนผู้หญิงที่โตเป็นผู้ใหญ่ที่สง่างาม อีกทั้งคำพูดคำจาที่ไหลออกมานั้นยังทำให้คนรู้สึกสบายใจอีกด้วย เมื่อมองไปแล้วก็รู้ได้เลยว่าเป็นผู้หญิงที่ถูกฝึกสอนออกมาอย่างดีตั้งแต่เด็กจนโต

เธอชื่อว่ากวนชือหลิน เป็นเพื่อนร่วมสมัยเรียนของฉินหมิงเยว่และเป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ปัจจุบันนั้นเป็นครูสอนบรรยายในมหาวิทยาลัย