บทที่ 117

เซียวหยุนหลงอาบน้ำเสร็จ เขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำ

เป็นเวลาช่วงกลางฤดูร้อน เขาจึงสวมกางเกงขาสั้น บนตัวสวมเสื้อกล้ามตัวหนึ่ง เช่นนี้ ร่างกายอันแข็งแรงบึกบึนของเขาจึงถูกเปิดเผยอย่างชัดเจน ลายเส้นกล้ามเนื้อบนร่างกายสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งที่มีเสน่ห์ของผู้ชาย

เซียวหยุนหลงเดินไปยังห้องรับแขก เห็นจานผลไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะน้ำชา หลังจากที่เขานั่งลงก็เริ่มกิน

ผู้หญิงทั้งสองที่นั่งอยู่ตรงหน้าเห็นท่าทีนี้ของเซียวหยุนหลงแล้ว สีหน้าก็มีความเกร็งอย่างชัดเจน

เซียวหยุนหลงสวมกางเกงขาสั้นหนึ่งตัวเสื้อกล้ามหนึ่งตัวเดินเข้ามา ไม่อาจไม่ยอมรับว่า ลายเส้นกล้ามเนื้อที่เต็มไปด้วยความแข็งแกร่งของเซียวหยุนหลงนั้นช่างดึงดูดสายตาของคนเสียจริงๆ ปัญหาคือไม่ว่าฉินหมิงเยว่หรือกวนชือหลินก็หาได้ยากที่จะมีผู้ชายสักคนหนึ่งที่สวมเสื้อผ้าแบบนี้ม่ปรากฏตรงหน้าพวกเธอ

"คุณ คุณสวมกางเกงขายาวไม่ได้เหรอ?" ฉินหมิงเยว่อดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม ถึงแม้ว่าเซียวหยุนหลงจะเป็นคู่หมั้นของเธอก็ตาม แต่เธอก็ยังรู้สึกไม่เคยชิน

เซียวหยุนหลงมีสีหน้าแปลกใจ เขากล่าวว่า: "อากาศร้อนมากขนาดนี้ สวมกางเกงขาสั้นไม่เย็นสบายกว่าหรือ? นี่ก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่ ฉันไม่ใช่ว่าไม่ใส่อะไรเลยสักหน่อย.........หรือไม่ชอบที่ขนหน้าแข้งฉันค่อนข้างยาว? ผู้ชายนี่นา ถ้าหากไม่มีขนหน้าแข้งเลยนั่นก็คงเป็นชายตุ้งติ้งแล้วล่ะ"

"พรวด——"

กวนชือหลินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เพียงดวงตาทั้งคู่ชำเลืองไปมองเซียวหยุนหลง เธอก็พบว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ก็ดูน่าสนใจอย่างมาก

ความหมายของฉันก็คือ มีแขกอยู่ด้วย คุณควรเอาใจใส่ภาพลักษณ์หน่อย" ฉินหมิงเยว่กล่าวอย่างโมโห

เซียวหยุนหลงยิ้ม แล้วกล่าวว่า: "คุณลืมคำที่ฉันที่เคยพูดไปแล้วเหรอ? ผู้ชายที่ไม่มีภาพลักษณ์นั่นก็คือภาพลักษณ์ที่ดีที่สุด——ชือหลิน คุณคิดว่าอย่างไร?"

กวนชือหลินตกใจ ไม่คาดคิดว่าเซียวหยุนหลงจะโยนหัวข้อสนทนานี้มาให้เธอ เธอยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ แล้วกล่าวว่า: "หมิงเยว่ เอาล่ะ ไม่เป็นอะไรหรอก นี่มันเป็นเรื่องปกติ"

"นี่คุณถึงกับต้องพูดเพื่อผู้ชายคนนี้" ฉินหมิงเยว่มองค้อนกวนชือหลิน

"หมิงเยว่ นี่คือคนอื่นพูดไปตามมุมมองที่ยุติธรรมนะ" เซียวหยุนหลงพูดอย่างจริงจัง

"คุณหมายความว่าฉันไม่ยุติธรรมเหรอ?" ฉินหมิงเยว่จ้องมองเซียวหยุนหลง

เซียวหยุนหลงเกาศีรษะ ยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าได้กลิ่นดินปืนในสงครามเย็นเล็กน้อย?"

"สงครามเย็น? ผีนะสิถึงจะทำสงครามเย็นกับคุณ!" ฉินหมิงเยว่กล่าว ภายในใจของเธอหมดคำจะพูดแล้วจริงๆ

ในเมื่อพวกคุณกำลังทำสงครามเย็นกัน เช่นนั้นฉันก็ขอไม่เข้าร่วมด้วยจะดีกว่า" กวนชือหลินยิ้มแล้วกล่าว

"อะไรนะอะไรนะ ชือหลินคุณไม่อยากฟังคำพูดไร้สาระของผู้ชายคนนี้" ฉินหมิงเยว่กล่าวด้วยสีหน้าที่แดงระเรื่อ

"ชือหลินคุณก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉันและหมิงเยว่หรอก......มีคำโบราณพูดเอาไว้ไม่ใช่เหรอว่า ทะเลาะกันที่หัวเตียงดีกันที่ปลายเตียง จะว่าไปแล้วก็คือหลักการนี้แหละ" เซียวหยุนหลงพูดอย่างเขินอาย เขาหยิบหมอนอิงมา พิงบนโซฟา ทำท่าทางมีความสุข

"อะไร? เซียวหยุนหลง คุณ คุณ......."

ภายในใจฉินหมิงเยว่โกรธเดือดดาล ทะเลาะที่หัวเตียงดีกันที่ปลายเตียงคำพูดนี้ใช้บรรยายระหว่างสามีภรรยาไม่ใช่เหรอ? ฉัน ฉันกับคุณยังไม่ได้เป็นสามีภรรยากันนะ จะมาพูดหัวเตียงปลายเตียงอะไรกัน?