บทที่ 126

เธอไม่รู้ว่าเซียวหยุนหลงพวกเขายังอยู่ในอาคารพาณิชย์ว่านฮุยหรือออกมาแล้ว แต่เมื่อกี้ที่เธอต่อสายหาเซียวหยุนหลงไม่ติด นี่ก็ทำให้ใจของเธอรู้สึกถึงลางร้าย

หลิวเหมยร้อนใจราวมีไฟสุมทรวง สีหน้าซีดขาวขึ้น เธอต่อสายหาโทรศัพท์มือถือของเซียวว่าจวินอย่างร้อนรน

“เสี่ยวเหมย เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเสียงร้อนรนแบบนี้?”

เซียวว่านจวินกำลังอยู่ในสำนักบู๊ตระกูลเซียว ทุกๆสัปดาห์เขาจะมาช่วยชี้แนะลูกศิษย์ของสำนักบู๊ตระกูลเซียวเป็นประจำ แล้วอีกอย่างก็เป็นการตรวจตราความคืบหน้าความแข็งแกร่งของพวกเขาด้วย

ในตอนที่เขากำลังตรวจตราการฝึกของลูกศิษย์ขั้นสูงอยู่นั้น หลิวเหมยก็โทรศัพท์มาหา ด้วยน้ำเสียงร้อนรนและกังวล

“ว่านจวิน แย่แล้ว มะมีเรื่องแล้ว...” เธอเอ่ย น้ำเสียงของเธอมีความกระซี้กระซิกด้วยความร้อนรน

สีหน้าเซียวว่านจวินหม่นลง เขารู้นิสัยของหลิวเหมยดี ถ้าไม่มีเรื่องด่วนมากจริงๆ เธอไม่มีทางร้อนรนจนมีน้ำเสียงสะอื้นไห้เช่นนี้แน่

เซียวว่านจวินให้อู๋เซี๋ยงสอนพวกลูกศิษย์ขั้นสูงเหล่านั้นแทนทันทีเขาเดินมาที่ด้านในห้องแยกห้องหนึ่ง แล้วพูดเสียงทุ้มว่า : “หลิวเหมย ตกลงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น? คุณไม่ต้องรีบ พูดช้าๆ”

“เมื่อกี้ฉันเห็นข่าว มีพวกกลุ่มอาชญากรบ้าระห่ำใช้ปืนบุกเข้าไปที่ว่านฮุย ทาวเวอร์ มันกำลังควบคุมตัวประกันไว้ด้านในเพื่อต่อกรกับทางตำรวจ แล้วหยุนหลง หมิงเยว่ หลิงเอ๋อร์พวกเขาสามคนก็อยู่ในว่านฮุย ทาวเวอร์ เมื่อกี้ฉันโทรหาพวกเขาก็โทรไม่ติด...”

หลิวเหมยเอ่ย เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นจนจบจากปลายสาย

หลังจากที่เซียวว่านจวินได้ยินดังนั้นสีหน้าของเขาเปลี่ยนไป เขาพูดว่า : “ผมจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ แล้วจะตรงไปที่อาคารพาณิชย์ว่านฮุย ตอนนี้ยังไม่แน่ว่าพวกเขาสามคนถูกพวกบ้าระห่ำนั่นจับเป็นตัวประกันหรือเปล่า ดังนั้นคุณใจเย็นๆก่อนนะ เรื่องนี้อย่าเพิ่งไปบอกตระกูลฉินล่ะ นายท่านฉินท่านอายุมากแล้ว ข่าวไม่ดีอย่างนี้ตอนนี้อย่าเพิ่งให้ท่านรู้เลย”

“เกรงว่าจะสายไปแล้วค่ะ...ก่อนหน้านี้เฉินหย่าหานแม่ของหมิงเยว่โทรมาหาฉัน ถามเรื่องความสัมพันธ์ของหยุนหลงกับหมิงเยว่ในช่วงนี้ ฉันก็บอกไปว่าหยุนหลงและหมิงเยว่เข้ากันได้ดีมาก แล้ววันนี้พวกเขาก็พาหลิงเอ๋อร์ไปช็อปปิ้งที่อาคารพาณิชย์ว่านฮุยด้วยกัน ถ้าพ่อแม่ของหมิงเยว่เห็นข่าวนี้เหมือนกัน ก็คงจะรู้เรื่องนี้แล้วล่ะค่ะ” หลิวเหมยกล่าว

เซียวว่านจวินสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วพูดว่า : “เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว รีบร้อนไปก็ไม่มีประโยชน์ คุณรอผมกลับไปก่อนแล้วกันนะ”

เซียวว่านจวินพูดจบก็วางสายไป เขากำชับให้อู๋เซี๋ยงและพวกดูแลสำนักบู๊ให้ดี แล้วก็รีบร้อนออกไปจากสำนักบู๊อย่างรีบร้อน เขารีบขับรถกลับไปที่บ้านก่อน

ระหว่างทาง เซียวว่านจวินลองโทรหาโทรศัพท์เซียวหยุนหลง ฉินหมิงเยว่และเซียวหลิงเอ๋อร์ โทรไม่ติดตามคาด นี่ทำให้หัวใจของเขาจมดิ่งลงไปอีก

ซียวว่านจวินเพิ่งจะได้วางโทรศัพท์มือถือลง มือถือของเขากลับดังขึ้นอย่างกระทันหัน เขาเหลือบมองเห็นเป็นฉินหยวนโป๋ที่โทรศัพท์มา

“ฮัลโหล หยวนโป๋ ฉันเอง” เซียวว่านจวินรับโทรศัพท์