บทที่ 156

“พ่อ ทำไมพ่อไม่ช่วยข้าพูดหน่อยล่ะ? ข้าคือลูกสาวของพ่อนะ พ่อไม่คิดจะคิดถึงลูกหน่อยเลยหรอ?” หลิวหรูเยียนมองไปที่พ่อของตน และคำพูดที่แสดงออกถึงความเจ็บปวดในใจ

“หรูเยียน ……”หลิวเฉิงเหวินหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่สายตานั้นจะปรากฏถึงความเจ็บปวดแวบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอ่ยต่อ“พ่อไม่มีทางเลือก พ่อขอโทษลูกด้วยจริงๆ ……”

“พ่อ พ่อหมายความว่ายังไงกัน?”หลิวหรูเยียนเอ่ยถาม

หลิวเฉิงเหวินถอนหายใจออก ก่อนที่เขาจะเอ่ย “เหม้าเย่กรุ๊ปนั้นมีปัญหาด้านการเงิน เกือบร้อยล้านที่เกี่ยวกับพ่อ…… ฝั่งเจ้าหนี้นั้นก็คือตระกูลหลินแห่งเวยเซิ่งกรุ๊ป เงินส่วนนี้พ่อนั้นไม่มีปัญญาที่จะไปเอาคืน ส่วนครอบครัวตระกูลหลินเขาเสนอการแต่งงานมา แค่แต่งงานกับตระกูลหลินพวกเขาก็จะไม่เอาเงินในส่วนนี้ พ่อก็ไม่มีปัญญา จึงทำได้แค่ตอบตกลงไป！”

หลิวหรูเยียนเผยสีหน้าตกใจออกมา เพราะเรื่องนี้เธอนั้นไม่ทราบมาก่อนเลยจริงๆ

……

ตระกูลหลิวที่บ้านตระกูลหลิว เรือนบูรพา

หลิวเฉิงเหวินที่พักอยู่ในเรือนบูรพา เรือนบูรพานั้นเป็นเรือนพักเล็กๆขนาดสามชั้น หลิวหรูเยียนที่กลับมานั้นเธอก็ไปพักกับพ่อของเธออยู่ในเรือนพักเล็กๆแห่งนี้

หลิวเฉิงเหวินและหลิวหรูเยียนที่ได้เดินออกจากห้องโถง ในห้องโถงใหญ่ สีหน้าของหลิวเฉิงเหวินได้เผยถึงความดีใจและรู้สึกผิด เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินลงมาจากด้านบน อายุราวๆสี่สิบกว่าๆ สีผิวขาวสวย รูปร่างสวย อีกทั้งยังมีเสน่ห์ที่ที่งดงาม และหน้าตาเหมือนกับหลิวหรูเยียน

“แม่--”

เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้ หลิวหรูเยียนก็เอ่ยปากเรียกออกมา

“หรูเยียน ทำไมหรอ? มองแล้วสีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ”หยางหลันเอ่ยปากถาม เธอนั้นคือแม่ของหลิวหรูเยียนนั่นเอง

“หนูได้ยินคุณลุงเขาพูดถึงว่าอีกสามวันจะนัดวันงานหมั้นให้หนูกับหลินเฟยหยู แต่ว่าหนูไม่เห็นด้วย”หลิวหรูเยียนเอ่ย

หยางหลันถอนหายใจ ก่อนที่เธอจะหันไปบ่นกับ “เรื่องนี้ทั้งหมดต้องโทษพ่อเจ้านั่นแหละ ในตอนนั้นเขาสับสนไปหน่อย เลยทำให้ลุงของเจ้าจะต้องมาซวยไปด้วย ก่อนที่จะลากเจ้าเข้าไปด้วย”