บทที่ 194

เชี๊ยะ !

เซียวหยุนหลงจับข้อมือของอีกฝ่ายก่อนจะเฉือนไปที่ลำคอนั้น เลือดสดๆ พุ่งกระฉุดดั่งสายน้ำไหล สาดกระเซ็นไปทั่วทุกทิศทาง

เเววตาของเซียวหยุนหลงจมดิ่งนิ่งลึกในทันทีหลังจากนั้น เขาเบี่ยงตัวหลบใบมีดที่พุ่งตรงมาจากชายคนที่สาม เเล้วหันหมัดชกสวนพุ่งออกไป เสียงกำปั้นที่แหวกผ่านอากาศดังหวืดดด นั้นลากยาวจนก้องหู ลมปราณอันแกร่งกล้าที่อยู่ภายในพลังหมัดของเขา หนักเเน่นดั่งขุนเขา ก่อนจะพุ่งชกเข้าไปที่ใบหน้าของชายคนที่สามอย่างจัง

เมื่อโดนหมัดนี้เข้าไป ใบหน้าเขาแทบระเบิดเป็นจุล จนเกือบจำหน้าแทบไม่ได้ เลือดสดๆ ไหลออกมาเป็นทาง ก่อนเขาจะล้มตึงนอนแผ่หราไปกับพื้น

ในชั่วพริบตาเดียว ชายสามคนของฝั่งคู่ต่อสู้ก็ถูกฆ่าตายอยู่ตรงนั้น ไม่มีเหลือรอดเลยแม้เเต่คนเดียว

เจ้าดำสามเเละเหล่าว่านต่างก็มีสีหน้าประหวั่นพรั่นพรึง พวกเขาเพิ่งจะตระหนักได้ว่า ได้เจอกับคู่ต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวเข้าให้แล้ว

ฟึ้บ !

เซียวหยุนหลงเบี่ยงตัวหลบ พร้อมกับพุ่งถลาเข้าใส่เจ้าดำสาม

" เฮ้ย ! "

เจ้าดำสามตะโกนออกมาด้วยความโกรธ เมื่อเห็นเซียวหยุนหลงกำลังพุ่งทะยานเข้ามาหาตน ก็ได้เเต่คิดว่าหลบเลี่ยงไม่ได้แล้ว คงทำได้เเค่เพียงสู้จนเฮือกสุดท้าย

เจ้าดำสามชกสวนกลับไป หมัดของเขาถือว่าอานุภาพรุนเเรงใช่ย่อย

นัยน์ตาของเซียวหยุนหลงฉายแววกระหายเลือดอย่างเห็นได้ชัด เขาเหวี่ยงหมัดออกไปอย่างบ้าเลือด และหมัดนี้ก็เข้าเป้าไปที่เจ้าดำสามอย่างจัง

ผัวะ !

ทั้งสองรัวหมัดเข้าใส่กันอย่างดุเดือด เสียงดัง ผัวะ ตุบ ผัวะ

" อ๊าก —— "

ในตอนนั้นเอง เจ้าดำสามก็เริ่มส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา นิ้วมือขวาทั้งห้าของเขาโดนแรงปะทะจากหมัดของเซียวหยุนหลงจนหักไม่มีชิ้นดี ยิ่งไปกว่านั้น เเขนขวาของเขาก็เกิดกล้ามเนื้อหดเกร็งจนเป็นตะคริว ผิวหนังของแขนขวาจู่ๆ ก็ถลอกปอกเปิก เส้นเลือดฝอยค่อยๆ โป่งขึ้นๆ จนแตกกระเซ็น บัดนี้ สภาพเเขนขวาของเขามันยับเยินจนใช้การไม่ได้อีกต่อไป

เห็นได้ชัดว่า พลังหมัดของเซียวหยุนหลงนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

ขณะที่เซียวหยุนหลงกำลังจะจัดการฆ่าเจ้าดำสาม ทันใดนั้น เขารู้สึกสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ความรู้สึกถึงอันตรายกำลังจะเข้ามาหาตัวเขา สมองยังไม่ทันได้สั่งการ แต่สัญชาตญาณกลับสั่งให้เขารีบกลิ้งตัวพุ่งไปทางด้านขวาในทันทีทันใด

ปัง !

จู่ๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด กระสุนถูกยิงไปตรงที่เซียวหยุนหลงยืนอยู่ก่อนที่จะพุ่งหลบไปได้

หากว่าปฏิกิริยาของเซียวหยุนหลงช้าลงกว่านั้นสักเล็กน้อย เขาคงโดนกระสุนนัดนี้ยิงเข้าใส่เป็นแน่

เมื่อเซียวหยุนหลงเงยหน้าขึ้นมอง จึงได้เห็นว่าตรงหน้าเขาคือเหล่าว่าน ที่กำลังถือปืนกระบอกหนึ่งอยู่ในมือ

เหล่าว่านมีสีหน้าตกใจ นึกไม่ถึงว่าตนจะยิงพลาดไป แล้วก็รีบหันกระบอกปืนเล็งไปที่เซียวหยุนหลงในทันที

ปัง !

จังหวะนั้นเซียวหยุนหลงกลับตวัดวาดขาขวาพุ่งออกไป เตะเข้าไปที่ร่างของเจ้าดำสาม จนตัวลอยเคว้งไปด้านหน้าของเหล่าว่าน

ทันใดนั้น ดวงตาของเหล่าว่านก็ถูกบดบังด้วยร่างของเจ้าดำสาม จนทำให้มองไม่เห็นตัวเซียวหยุนหลง