บทที่ 307

ปู้เชียนซานไม่พูดอะไร เขาจิบชาอย่างสบายอารมณ์ มีเพียงแววตาคู่ลึกล้ำที่ไม่สอดคล้องกับอายุจริงของเขาที่มองไปทางวิหคเหล็กเป็นครั้งคราว

“แก๊งหมาป่าเหล็กเป็นสิ่งที่นายท่านเถี่ยลำบากตรากตรำพยายามสร้างขึ้นมา จะบอกให้สลายก็สลายเลยได้อย่างไร เช่นเดียวกัน ถ้าให้ผมต้องสลายสำนักเจียงซานของผม ผมก็ไม่ยอมเช่นกัน ผมคิดว่าในจุดนี้นายท่านเถี่ยกับผมคงจะคิดเห็นเหมือนกัน” ปู้เชียนซานกล่าว

แววตาของวิหคเหล็กขรึมหม่นลง แล้วพูดด้วยเสียงเย็นเยียบว่า : “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ถ้าให้ผมสลายแก๊งหมาป่าเหล็ก คงเป็นไปไม่ได้!”

“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็เหลือเพียงทางที่สองให้เดินแล้ว” ปู้เชียนซานกล่าว

“ทางที่สองที่ท่านหมายถึงก็คือการกำจัดเซียวหยุนหลงออกไปก่อนน่ะหรือ?” แววตาของวิหคเหล็กหม่นลง มีความเย็นยะเยือกพุ่งออกมา

“เซียวหยุนหลงสามารถทำลายสำนักมังกรเขียวได้ด้วยตัวเองคนเดียว นายท่านเถี่ยคิดว่าแก๊งหมาป่าเหล็กของท่านมีพละกำลังพอจะกำจัดเซียวหยุนหลง?” ปู้เชียนซานถามด้วยเสียงเรียบนิ่งไม่รีบไม่ช้า

สีหน้าของวิหคเหล็กอึ้งไปเล็กน้อย ไม่ว่าเขาจะพูดเกินจริงแค่ไหน ในแง่ของความแข็งแกร่ง แก๊งหมาป่าเหล็กไม่สามารถเทียบกับสำนักมังกรเขียวได้เลยจริงๆ

ตอนนี้สำนักมังกรเขียวสิ้นชื่อไปในชั่วคืน ถ้าหากว่าฆาตกรรมหมู่เมื่อคืนเป็นฝีมือของเซียวหยุนหลงจริง โจมตีมังกรเหลืองและทำลายวิลล่ามังกรเขียว อย่างนั้นแก๊งหมาป่าเหล็กของเขาจะต้านทานเซียวหยุนหลงได้อย่างไร? ต่อให้แก๊งหมาป่าเหล็กเปิดเผยเนื้อหาที่แฝงอยู่ทั้งหมดและส่งปรมาจารย์ยอดฝีมือทั้งหมดออกไปสู้ ก็เกรงว่าจะเจ็บตัวเสียหายหนักกันทั้งสองฝ่าย ถ้าถึงตอนนั้นแล้วแก๊งหมาป่าเหล็กบาดเจ็บสาหัส มันจะต่างอะไรกับการสลายแก๊งกันล่ะ?

“นายท่านปู้ ในเมื่อท่านท่านมีไอเดียแล้ว ก็พูดออกมาให้ผมได้ฟังหน่อยเถอะ” วิหคเหล็กกล่าว

แววตาของปู้เชียนซานหม่นลง มีแววความคมกริบแวบผ่าน แล้วพูดว่า : “ก่อนหน้านี้จู่ๆเซียวหยุนหลงก็กลับมาที่เมืองเจียงห่าย แต่เรื่องในอดีตของเขานั้นพวกเรารู้ไหม? พวกเราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย ถ้าจะเอาเขาเป็นศัตรู ศัตรูที่เราไม่รู้จักเลยเราจะไปเอาชนะได้อย่างไร?”

วิหคเหล็กอึ้งไปเล็กน้อย เขาเข้าใจสิ่งที่ปู้เชียนซานต้องการจะพูดอย่างคลุมเครือ และถามออกไปอย่างลังเลว่า : “นายท่านปู้ คุณหมายความว่า?”

“เซียวหยุนหลงมีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้ ประสบการณืที่เมืองนอกของเขาคงต้องไม่ธรรมดาแน่ ทำไมก่อนหน้านั้นยี่สิบกว่าปีไม่เคยกลับมาเลยแต่มากลับเมืองเจียงห่ายเอาตอนนี้? เป็นไปได้ไหมว่าเขากำลังหลบหนีการไล่ล่าของศัตรู?” ปู้เชียนซานกล่าว เขาส่งเสียงหัวเราะเย็นเยียบ แล้วกล่าวต่อว่า “ถ้าพวกเราสามารถค้นหาอดีตของเซียวหยุนหลง สืบหาสถานะของเขา ได้รู้ว่าเขามีศัตรูที่ไหนบ้าง ก็คงจะดีมากทีเดียว”

“นายท่านปู้หมายความว่าจะพาศัตรูของเซียวหยุนหลงมาที่เมืองเจียงห่ายหรือ?” วิหคเหล็กเอ่ยถาม

“ไม่ผิด นี่คือการใช้ตัวตายตัวแทน! จะดูว่าคนๆหนึ่งแข็งแกร่งแค่ไหน เพียงดูที่คู่ต่อสู้ของเขาว่าแข็งแกร่งแค่ไหนก็รู้ได้แล้ว พละกำลังของเซียวหยุนหลงนั้นช่างลึกล้ำ ท่านคิดว่าพวกศัตรูที่เมืองนอกนั่นจะอ่อนแอได้หรือ?”

“ความหมายคือเอาศัตรูที่เมืองนอกของเซียวหยุนหลงมาที่นี่ มาโจมตีเซียวหยุนหลง นี่เป็นการยืมมีดมาฆ่าคนที่เพอร์เฟคจริงๆ!” ในที่สุดมุมปากของวิหคเหล็กก็เผยรอยยิ้มออกมา

“นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่ง”