บทที่ 309

อู๋เซี๋ยง และหลี่โม่พวกเขาตกลงกับซ่างกวนเทียนเผิงไว้ ว่าจะปิดบังเรื่องนี้จากเซียวหยุนหลงไปก่อนพักหนึ่ง

ใครจะไปรู้ว่าสุดท้ายก็ปิดไว้ไม่อยู่ เซียวหยุนหลงรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว

ในเมื่อเซียวหยุนหลงรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังแล้ว ซ่างกวนเทียนเผิงเดินเข้ามา นั่งลงแล้วพูดว่า : “เฮียเซียว ผมไปสอบถามมาแล้วหลายฝ่าย ได้รับการยืนยันแล้วว่าจอมฆ่าโหมวฉือเทียนใช้ความสัมพันธ์กับตึกเทียนเซียงเป็นสะพาน พูดอีกนัยน์หนึ่งคือ มีคนวานให้ตึกเทียนเซียงติดต่อจอมฆ่าโหมวฉือเทียน แล้วเชิญให้จอมฆ่าโหมวฉือเทียนมาที่เมืองเจียงห่ายด้วยเงินจำนวนมหาศาล แล้วก็เจาะจงส่งจดหมายท้ารบมาถึงเฮียอีก”

“ฉันเข้าใจแล้ว อย่างนั้นคงเป็นฝีมือของเฉินหลิงเฟิงกับหลินเฟยหยูนายน้อยทั้งสองคนนี้แอบทำกันล่ะสินะ?” เมื่อเซียวหยุนหลงได้ฟังซ่างกวนเทียนเผิง เขาก็เดาที่มาที่ไปของเรื่องนี้ได้ จะต้องเป็นเฉินหลิงเฟิงกับหลินเฟยหยูแน่ที่มาติดต่อตึกเทียนเซียง ใช้ตึกเทียนเซียงเป็นสื่อกลาง จ้างจอมฆ่าโหมวฉือเทียนมาต่อกรกับเขา

ครั้งที่แล้วเฉินหลิงเฟิงและหลินเฟยหยูเคยจะจ้างยอดฝีมือมาลอบฆ่าเขาผ่านตึกเทียนเซียง แต่ทำไม่สำเร็จ สุดท้ายเซียวหยุนหลงก็ไม่ได้ไปทำอะไรคนๆนั้น แค่ให้เขาออกไปจากเมืองเจียงห่าย

ครั้งนี้สองคนนั้นใช้ลูกไม้เดิมๆอีกแล้ว ใช้เงินมหาศาลเชิญยอดฝีมือมวยใต้ดินในประเทศมาต่อกรกับเขา แล้วยังส่งจดหมายท้ารบมาอย่างโจ่งแจ้ง ดูแล้วพวกเขาคงไว้ใจจอมฆ่าโหมวฉือเทียนผู้นี้มาก

แล้วก็เช่นกัน ฉือเทียนผู้นี้มั่นใจในพละกำลังของตนเองเป็นอย่างมาก

“เฮียเซียว ผมก็เดาว่าเป็นฝีมือลับๆของเฉินหลิงเฟิงกับหลินเฟยหยูเหมือนกันครับ” ซ่างกวนเทียนเผิงกล่าว บนใบหน้าของเขามีแววความโกรธ แล้วพูดด้วยเสียงเย็นเยียบว่า “แม่งเอ้ย ไอ้สองตัวนี้แม่งแกว่งเท้าหาเสี้ยนจริงๆ หาคนมาต่อกรกับเฮียเซียว ดูท่าพวกมันคงอยากตาย”

“พวกเขาขุ่นเคืองฉันอยู่แล้ว แทบรอไม่ไหวที่จะกำจัดฉันให้เร็วที่สุด ไม่ว่าจะมีโอกาสอะไรก็ตาม พวกเขาจะไม่ยอมปล่อยโอกาสใดๆก็ตามที่จะกำจัดฉันได้ผ่านไปแน่” เซียวหยุนหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระ เขาดูนิ่งสงบมาก แต่ใบหน้าของเขาสงบนิ่งยิ่งกว่า

“เฉินหลินเฟิงกับหลินเฟยหยูนี่มันเป็นห่าอะไรของมัน? ถึงได้กล้าพุ่งเป้าไปที่เฮียเซียวครั้งแล้วครั้งเล่า! เฮียเซียว ในเมื่อรู้แน่แล้วว่าพวกเขาชักใยอยู่เบื้องหลัง ให้ผมบุกไป เอาตัวพวกมันสองคนมาคุกเข่าร้องขอชีวิตตรงหน้าเฮียเถอะ” หลี่โม่เอ่ย ร่างเขามีรังสีอาฆาตเข้มข้น มีมความต้องการสังหารอย่างป่าเถื่อนพุ่งพล่านขึ้นมา

เซียวหยุนหลงยิ้มๆ เขายื่นมือไปตบไหล่ของหลี่โม่ แล้วพูดว่า : “อย่าอาฆาตอะไรขนาดนั้นเลย สองคนนี้เป็นคุณชายที่ในเมืองเจียงห่ายเลื่องงลือไปทั่ว เบื้องหลังของพวกเขามีตระกูลบู๊หนุนหลังอยู่ มีทั้งเงิน ทั้งอำนาจ ดังนั้น พวกเราไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆเล่นกับพวกเขา พอเล่นเบื่อแล้ว ค่อยฆ่าทิ้งก็ไม่สาย”

“เข้! เฮียเซียวแม่ง อย่ามาอวดเก่งไปหน่อยเลยได้เปล่า? ผมทนรอดูไม่ไหวเลยเนี่ย ฮ่าๆ” ซ่างกวนเทียนเผิงหัวเราะ