บทที่ 310

“เฮียเซียว ในเมื่อเฮียรับคำท้าแล้ว พวกเราก็อยากไปช่วยเป็นกำลังเสริมด้วย” ซ่างกวนเทียนเผิงกล่าว

“ใช่เฮีย ผมก็อยากไปด้วย ผมก็อยากเห็นเหมือนกันว่าความแข็งแกร่งของสุดยอดนักมวยใต้ดินที่อ้างว่าไม่เคยแพ้การแข่งขันมวยใต้ดินในประเทศเลยมันเป็นอย่างไร” หลี่โม่เอ่ย ก่อนหน้านี้เขาต่อยมวยใต้ดินอยู่ที่ต่างประเทศ เขาก็สนใจเป็นอย่างมากเช่นกัน

“ถ้าอยากจะไปดูการต่อสู้น่ะได้ เซี๋ยงจื่อ เรื่องนี้อย่าบอกพ่อฉันล่ะ ท่านจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง” เซียวหยุนหลงกล่าว

อู๋เซี๋ยงพยักหน้า แล้วพูดว่า : “เฮียเซียว ผมรู้ครับ จะไม่พูดเรื่องนี้กับท่านอาจารย์แน่ครับ”

ดวงตาของเซียวหยุนหลงหันกลับมา ทันใดนั้นราวกับเขานึกบางอย่างขึ้นมาได้ เขาส่งเสียง"หือ" แล้วถามว่า : “เสี่ยวเป่าล่ะ? เมื่อกี้ไม่ทันสังเกต ทำไมไม่เห็นหน้าเห็นตาเลย?”

“เฮียเซียว วันนี้เสี่ยวเป่ากลับไปที่ฉินซื่อกรุ๊ปแล้วครับ” เฉินฉีหมิงกล่าว

“แบบนี้ก็แปลว่าเสี่ยวเป่าหายดีเป็นปกติแล้วหรือ?” เซียวหยุนหลงเอ่ยถาม สีหน้าของเขาเผยความประหลาดใจเล็กน้อย

“เขาขยับตัวได้ปกติแล้วครับ บวกกับการฟื้นหูในช่วงนี้ด้วย ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วครับ แต่เขายังไม่สามารถออกกำลังกายที่ต้องใช้แรงมากๆได้ แล้วก็ยังวิ่งไม่ได้ แต่อีกสักพักก็คงดีขึ้นเอง” อู๋เซี๋ยงกล่าวพร้อมยิ้ม

“ฮ่าๆ อย่างนั้นก็ดี” เซียวหยุนหลงหัวเราะ แล้วพูดต่อว่า “งั้นเอาอย่างนี้ก่อนแล้วกัน ฉันจะกลับไปที่ฉินซื่อกรุ๊ปก่อน พอมืดๆฉันค่อยออกมาเจอพวกนาย แล้วไปที่โรงงานเทียนถี่พร้อมกัน”

“ครับ!”

อู๋เซี๋ยงและคนอื่นๆก็พยักหน้า

เซียวหยุนหลงลุกขึ้นยืน แล้วขี่เจ้ามอนสเตอร์ออกไปจากสำนักบู๊ตระกูลเซียว มุ่งหน้าไปที่ฉินซื่อกรุ๊ป

เซียวหยุนหลงมาถึงที่ฉินซื่อกรุ๊ป เขาเดินขึ้นไปที่ห้องฝึกชั้นสาม พอเดินเข้าไปก็เห็นเกาหยุนและคนอื่นๆหยุดฝึกกันแล้ว พวกเขากำลังล้อมวงกับอู๋เสี่ยวเป่าคุยเล่นกัน พูดไปหัวเราะไป ดูมีความสุขกันมากทีเดียว

“ครูฝึกเซียวมาแล้ว!”

ฟางโฮ๋เห็นเซียวหยุนหลงก่อนเพื่อน ก็ร้องเรียกด้ววยเสียงตื่นเต้น

เกาหยุนและคนอื่นๆก็หันมา พอเห็นเซียวหยุนหลงก็ค่อยๆส่งเสียงเรียกตามๆกันมา

เซียวหยุนหลงเห็นเกาหยุนและคนอื่นๆล้วนตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อ ก็รู้ได้ว่าพวกเขาเพื่งฝึกเสร็จ เขายิ้มแล้วพูดว่า : “พวกนายทุกคนไม่เลวเลย ฉันไม่ได้มาวันสองวัน แต่พวกนายก็ยังคงมีจิตสำนึก”

พูดไป เซียวหยุนหลงก็มองไปที่อู๋เสี่ยวเป่า พูดยิ้มๆว่า : “เสี่ยวเป่า ตอนนี้การขยับตัวไม่มีปัญหาอะไรแล้วใช่ไหม?”

“ครูฝึกเซียว ไม่เป็นไรแล้วครับ วันนี้ผมเลยกลับมาที่บริษัท ผมกะว่าพรุ่งนี้จะกลับมาเริ่มทำงานครับ ไม่อย่างนั้นคุณเห็นผมหายแล้วอย่างนี้ แต่ยังไม่มาทำงาน ประธานฉินยังให้เงินเดือนผมอยู่ ใจผมก็รู้สึกไม่สบายใจมากๆครับ” อู๋เสี่ยวเป่ากล่าว

“โอเค กลับมาทำงานน่ะได้ แต่ถ้าอยากกลับมาฝึกกับพวกเกาหยุน ยังต้องรออีกประมาณแปดถึงสิบวันก่อน พอถึงตอนนั้นนายค่อยเข้าร่วมฝึกกับกองกำลัง” เซียวหยุนหลงกล่าว