บทที่ 313

ชายผู้ที่กำลังเอ่ยปากพูดอยู่คือจอมฆ่าโหมวฉือเทียน ยอดปรมาจารย์มวยใต้ดินที่เป็นที่ยอมรับของประชาชนในประเทศ รักษาสถิติชนะทั้งหมดของ 67 การแข่งขัน ใน 67 การแข่งขันนี้ มี 60 การแข่งขันที่เขาฆ่าคู่ต่อสู้ในสนาม นับแต่นั้นก็ได้รับฉายาจอมฆ่าโหมวนี้มา

จิตสังหารของฉือเทียนนั้นหนักอึ้ง โดยเฉพาะหลังจากที่เซียวหยุนหลงมาถึง ทั่วทั้งตัวของเขาก็เปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร สายตาที่เย็นชาจ้อมมายังเซียวหยุนหลง มีจิตวิญญาณการต่อสู้ที่รุนแรงกำลังลุกโชน

“นายน่ะหรือคือฉือเทียนอะไรนั่น ? กลัวแค่ว่านายจะไม่มีคุณสมบัติที่จะสู้กับเฮียเซียว” หลี่โม่เอ่ยปากพูด เขามองฉือเทียน ตัวเขาเองก็มีความตั้งใจที่จะต่อสู้ลุกโชนอยู่

“นายมันเป็นใครกัน ? คู่ควรที่จะคุยกับฉัน ?” ฉือเทียนน้ำเสียงหนักแน่น ดวงตากระหายเลือดจ้องมองไปยังหลี่โม่

“แก— ”

สีหน้าหลี่โม่เดือดดาล แต่กลับโดนเซียวหยุนหลงที่อยู่ข้าง ๆ จับไหล่ของเขาเอาไว้ สายตาของเขาหันไปมองรอบ ๆ มองดูฉือเทียน และมองไปยังกลุ่มคนที่นั่งรอบ ๆ เขาถามอย่างหาคำตอบไม่ได้ : “นี่มันอะไรกัน ? มีคนเอาการแข่งขันนี้มาเป็นการเดิมพัน ? เห็นฉันเป็นตัวอะไร ?”

คนที่นั่งอยู่ในสนามเวทีประลองเหล่านั้นหลังจากที่ได้ยินก็ต่างงุนงง การต่อสู้ครั้งนี้พวกเขาได้รับคำเชิญถึงได้มา แน่นอนว่าลงเดิมพันแล้ว

ในความจริง คืนนี้การสู้ครั้งนี้ของเซียวหยุนหลงและฉือเทียน ภายใต้การหมุนวนของเถ้าแก่ที่อยู่เบื้องหลังเวทีประลองครั้งนี้ เงินทุนที่ลงเดิมพันทะลุเกิน 50 ล้านแล้ว เงินทุนมากกว่า 90 %ก็ลงว่าฉือเทียนชนะ

ฉือเทียนมีฉายาจอมฆ่าโหมวอยู่บนบ่า ความแข็งแกร่งของตัวเขามีให้เห็นอยู่ทนโท่

แต่เซียวหยุนหลงในสายตาของพวกเขาพอที่จะพูดได้ว่าไม่เป็นที่รู้จัก ได้ยินก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน เป็นธรรมดาที่จะไม่มีคนลงเดิมพันฝั่งเซียวหยุนหลง

เซียวหยุนหลงกลับไม่ทำแล้ว เขาสามารถมารับคำท้า แต่จะให้เขามาเป็นเครื่องมือให้คนอื่นลงเดิมพันหากำไร เขาไม่เต็มใจอย่างแน่นอน

“แกต้องสู้กับฉือเทียน พวกเรามาดูการต่อสู้ และก็ลงเดิมพันเพื่อความบันเทิง นี่ไม่ได้ขัดขวางการประลองระหว่างแกกับฉือเทียนใช่ไหมล่ะ ?”

“ใช่แล้ว ! พวกเรามาที่นี่เพื่อการต่อสู้ของฉือเทียน การต่อสู้เวทีประลองแบบนี้ก็เพื่อให้คนลงเดิมพันและความบันเทิงไม่ใช่หรือไง ?”

“ตามที่ฉันดูเขาคงไม่กล้าขึ้นไปสู้กับฉือเทียนบนเวทีประลอง เพราะงั้นถึงหาข้ออ้างแบบนี้ล่ะสินะ ?”

คนเหล่านี้ที่มาดูการต่อสู้ต่างก็พูดวิจารณ์ขึ้นมาทันที

สายตาของเซียวหยุนหลงสงบ เขามองไปรอบ ๆ ทันใดนั้นก็กระแทกเสียงอย่างเย็นชา : “หุบปากของพวกแกให้หมด ! กูมารับคำท้า แค่อยากจะสั่งสอนไอคนที่บังอาจมาส่งหนังสือท้าสู้กับฉัน มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉันที่จะเป็นแต้มต่อลงเดิมพันในมือของพวกแก ! เถ้าแก่ที่อยู่เบื้องหลังเวทีประลองนี้มันเป็นใคร ? ออกมาเดี๋ยวนี้ !”