บทที่ 314

“ทะ...ท่านสี่ ท่านมาแล้ว ยินดีอย่างยิ่งที่ท่านมา” หลังจากที่หลิวอี้มองเห็นท่านสี่เฉียวสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบร้อนมาต้อนรับ

“เหอะ น้องเซียวเป็นน้องชายฉัน เมื่อกี้นายพูดอะไร ? บังอาจคุกคามน้องชายฉัน ?” เดิมทีท่านสี่เฉียวไม่ได้สนใจความกระตือรือร้นที่หลิวอี้แสดงออกมา เอ่ยปากพูดอย่างเย็นชา

ในใจของหลิวอี้ตกตะลึง เมื่อครู่พอที่จะพูดได้ว่าเขาประจบเอาใจแต่กลับไม่ได้รับแยแส เขาไม่คิดเลยว่าเซียวหยุนหลงจะเป็นน้องชายของท่านสี่เฉียว

“ท่านสี่ ท่านก็รู้ การแข่งขันเวทีประลองใต้ดินก็มีกฎแบบนี้ พูดอีกอย่างคนมากมายก็มากันแล้ว และทยอยกันลงเงินเดิมพัน ถ้าหากยกเลิกแบบนี้ อย่างนั้นก็ต้องไล่พวกเขาไปอย่างนั้นหรือ” หลิวอี้ออกปากพูด

แววตาของท่านสี่เฉียวนิ่งสงบ เขากล่าว : “คนพวกนี้ในสนามลงเดิมพันกันหมดแล้ว ?”

“ใช่ครับ พวกเขาลงเดิมพันกันหมดแล้ว” หลิวอี้กล่าวพลางพยักหน้า

“มีกี่คนที่ลงพนันคู่ต่อสู้ของน้องเซียว ?” ท่านสี่เฉียวถาม

“ประมาณมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ต่างลงเดิมพนันกับคุณฉือ” หลิวอี้เอ่ยตอบ

“งั้นเอาอย่างนี้ เงินลงเดิมพันทั้งหมดคืนนี้ฉันจะรับไว้ และมีกฎเพียงข้อเดียว นั่นคือแพ้ชนะเท่านั้น ใครที่ชนะเดิมพัน ฉันให้อัตราต่อรองเท่าหนึ่ง สมมุติพวกนายลงว่าฉือเทียนอะไรนั่นชนะครั้งนี้ ลงไปห้าล้าน งั้นฉันจะให้พวกนายเพิ่มห้าล้าน” ท่านสี่เฉียวกล่าว เขามองมายังเซียวหยุนหลงและพูด “หยุนหลง ที่นี่มีกฎแบบนี้จริง ๆ ฉันรู้ว่านายไม่อยากกลายเป็นแต้มต่อที่คนอื่นพนันกัน ฉันรับราคาขายเลหลังมา ครั้งนี้ถ้านายชนะเงินก้อนนี้ก็จะเป็นของนาย และก็ถือว่าได้ดอกเบี้ยนิดหน่อย นายว่ายังไง ? ถ้านายยังรู้สึกไม่สบายใจ งั้นก็ไปสู้ที่การแข่งขันเวทีประลองใต้ดินอื่น ที่ไหนก็ไม่มีกฎแบบนี้แล้ว”

ตัวเซียวหยุนหลงเองก็ไม่ได้ขาดเงิน ในตอนที่เขากลับมาเมืองเจียงห่ายเถ้าแก่ของค่ายฝึกนรกดูกค์ก็ได้เปิดบัญชีเงินก้อนหนึ่งให้เขา เงินก้อนนั้นเขาก็ไม่เคยใช้มาก่อน

ตัวเขาเองแน่นอนว่าไม่ยอมกลายเป็นแต้มต่อให้คนอื่นลงเดิมพัน แต่ราคาขายนี้ท่านสี่เฉียวรับช่วงต่อ นั่นก็โอเค

ในอีกด้านหนึ่งการพัฒนาของสำนักบู๊ตระกูลเซียวก็จะต้องใช้เงินทุน นอกจากจะสู้กับคู่ต่อสู้อย่างดุเดือดผ่านการสู้ครั้งนี้ ก็ยังสามารถเก็บดอกเบี้ยได้ก็ถือว่าเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว

นอกจากนี้เซียวหยุนหลงยังคิดว่าครั้งนี้เฉินหลิงเฟิงกับหลินเฟยหยูคุณชายสองคนนี้จะต้องลงเดิมพันด้วยแน่นอน และที่วางเดิมพันจะต้องเป็นฉือเทียนที่เป็นคู่ต่อสู้เขา จากการสู้ครั้งนี้ทำให้เงินลงเดิมพันของเฉินหลิงเฟิงกับหลินเฟยหยูสูญเปล่าก็ไม่เลว เหมือนกับได้ตบหน้าพวกเขาอย่างโหดร้าย

“ดี ท่านสี่นายมารับช่วงต่อ งั้นฉันก็จะยอมสู้ครั้งนี้” เซียวหยุนหลงกล่าว

ท่านสี่เฉียวมองไปยังหลิวอี้ กล่าวถาม : “หลิวอี้ การลงเดิมพันครั้งนี้ฉันรับช่วงต่อเอง นายไม่คัดค้านใช่ไหม ?”

“ท่านสี่ ผมจะคัดค้านได้ยังไง พูดอีกอย่างคุณเปลี่ยนกฎแบบนี้ ให้ผมผมก็ไม่กล้ารับต่อหรอกครับ” หลิวอี้ กล่าวอย่างยิ้มเจื่อน