บทที่ 325

เวลา 1:30 น. กลางดึก เซียวหยุนหลงร่างกายมีกลิ่นแอลกอฮอล์ ขี่มอนสเตอร์กลับถึงวิลล่าหมิงเยว่

หลังจากที่เซียวหยุนหลงและคนอื่นๆ ออกจากสนามสังเวียนใต้ดินของโรงงานเทียนถีพวกเขาก็ไปที่แผงขายบาร์บีคิวกลางแจ้งเพื่อดื่ม พวกเขาดื่มอย่างมีความสุข สดชื่นมาก

การดื่มเหล้านี้ต้องให้ความสำคัญกับคนที่อุดมการณ์ตรงกันมาดื่มด้วยกันถึงจะน่าสนใจ และสนุกสนาน

ถ้าไม่ใช่เพราะเซียวหยุนหลงคิดว่าพรุ่งนี้เขาจะไปกับฉินหมิงเยว่กลับไปที่คฤหาสน์หลังเก่าของตระกูลฉินเพื่อไปนายท่านฉินและคนอื่น ๆ เซียวหยุนหลงจะไม่กลับมาเร็วขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องดื่มกับท่านสี่เฉียวและคนอื่นๆ ต่อไปก่อน

เซียวหยุนหลงขับรถไปที่ลานด้านหน้าของลานหน้าบ้านวิลล่าหมิงเยว่ เขาจอดรถ และเดินเข้าไปในวิลล่า

ฉินหมิงเยว่หลับไปแล้ว ดังนั้นเสียงเปิดประตูของเซียวหยุนหลงก็เบามากเช่นกัน หลังจากเดินเข้าไปในวิลล่าแล้วเซียวหยุนหลงก็เปลี่ยนรองเท้า เมื่อมองขึ้นไปที่ชั้นบน ก็ไม่ได้ส่งเสียงรบกวนฉินหมิงเยว่ เขาถึงได้วางใจลง

เซียวหยุนหลงอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว หลังจากกลับไปที่ห้องของเขา

รอจนผมแห้งหลังจากนั้น เซียวหยุนหลงนอนบนเตียง และเริ่มผล็อยหลับไป

ส่วนการดวลคืนนี้บนสนามสังเวียนใต้ดินและสังหารฉือเทียน เขาไม่ได้เก็บไว้ในใจ

นักมวยใต้ดิน จะถอยก่อน หรือตายบนสังเวียน ไม่มีทางที่สาม ในขั้นต้นเซียวหยุนหลงได้ให้ฉือเทียนมีวิถีชีวิตแล้ว เป็นเขาที่ไม่หวงแหน งั้นก็ทำได้เพียงตำหนิเขาได้เท่านั้น

……

ยุโรปตะวันออก ในป่าฝนที่รกร้างที่ไม่มีผู้คนเหยียบย่างเข้าไปถึงมากนัก

ประเทศจีนเที่ยงคืนแล้ว แต่ในยุโรปตะวันออกก็ประมาณเก้าโมงเช้าแล้ว

ติ๊งติ๊งติ๊ง！

ทันใดนั้น ก็มีเสียงปืนดังสนั่นในป่าฝนแห่งนี้ดังออกมา ทำลายความเงียบของป่าฝนนี้

ทันทีหลังจากนั้น ร่างต่าง ๆ ก็ปรากฏขึ้นทีละคนในป่าฝนแห่งนี้ นี่คือกำลังพล ประมาณสิบห้าคน พวกเขาต่างก็มีอาวุธอยู่ในมือ นำโดยผู้ชายที่มีสีหน้านิ่งสงบ และสายตาจ้องเขม็ง รูปร่างของเขาไม่นับว่ากำยำ แต่ก็ไม่ได้ผอม แต่กลับมีพลังสูงตระหง่านเหมือนภูเขา เขามือทั้งสองของเขาลากปืนแก็ตลิงไว้ บนตัวพันด้วยลูกโซ่ลูกกระสุนปืน ดูแล้วเป็นคนแข็งแกร่ง