บทที่ 326

ในฐานะที่เขาเป็นมู่เอิน เอ่ยชื่อเขาในกลุ่มทหารรับจ้างอาจจะมีคนรู้จักเขาไม่มาก แต่เทพมังกรในกลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจ กลับไม่มีใครไม่รู้จักเขา คำเรียกของเขาก็คือเทพมังกร

เวลานี้ ชายคนหนึ่งที่มีรอยแผลเป็นจากมีดอยู่บนใบหน้าเดินเข้ามา เพราะรอยแผลเป็นจากมีดนี้มีมาตั้งแต่เด็ก ทุกคนจึงเรียกเขาว่าไอ้มีด

“พี่มู่ กลุ่มปิดล้อมจู่โจมเราในครั้งนี้ กำลังหลักคือคนของตำหนักเทพมรณะ นอกจากนี้กลุ่มทหารรับจ้างงูหางกระดิ่งดาร์กไนท์กับลุ่มทหารรับจ้างเสือล่าก็เข้าร่วมด้วย” ไอ้มีดเดินมาพูดขึ้น

“ตำหนักเทพมรณะ? คุณพวกนี้ ตำหนักเทพมรณะไปร่วมมือกับคนของงูหางกระดิ่ง เสือล่าตั้งแต่เมื่อไหร่? กลุ่มทหารรับจ้างงูหางกระดิ่งดาร์กไนท์กับเสือล่ากล้าลงมือกับพวกเรา พวกเขาดนหาที่ตาย” มู่เอินพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชา

“ปัญหาคือพวกเขารู้ได้อย่างไรว่าพวกเราอยู่ที่นี่? หรือว่างานที่พวกเรารับมาในครั้งนี้เป็นกับดัก?” สายตาเสี่ยวบูเป็นประกายสั่นไหว พร้อมถามขึ้น

“ยังต้องพูดอีกหรือ ยังไงก็ต้องเป็นกับดักแน่” เจ้าหินพูดขึ้นมา

“ยังไม่ต้องสนใจเรื่องพวกนี้ พักผ่อนเสร็จแล้วร่วมใจกันต่อสู้ออกไปพร้อมกับคข้า หลังจากนั้นค่อยสอบปากคำผู้ติดต่องานนี้ให้กับพวกเรา ทางด้านผู้ติดต่อรับงานจะต้องมีปัญหาแน่ จะต้องจัดการพวกเขา ยังมีตำหนักเทพมรณะ กลุ่มทหารรับจ้างงูหางกระดิ่งดาร์กไนท์ ลุ่มทหารรับจ้างเสือล่าสามกลุ่มกำลังนี้ พวกเราก็จะต้องทำให้พวกเขาเห็นถึงความร้ายกาจของพวกเรา” มู่เอินพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชา

“เมื่อกี้พูดถึงเฮียเซียว ไม่รู้ว่าตอนนี้เฮียเซียวกำลังทำอะไรอยู่” จู่ๆ ไอ้มีดก็พูดขึ้นมา

“หลังจากเฮียเซียวจากไปแล้ว ก็ได้ไปเป็นครูฝึกมวยใต้ดินที่ซีบีรา แต่ช่วงนี้ได้ข่าวมาว่า เฮียเซียวไปจากซีบีราแล้ว” มู่เอินพูดขึ้น

“งั้นเฮียเซียวไปไหนแล้ว? จะกลับมาหาพวกเราที่กลุ่มทหารรับจ้างไหม?” เสี่ยวบูอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

มู่เอินส่ายหัว พร้อมพูดขึ้นว่า “ตอนที่เฮียเซียวจะจากไปนั้น ได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว ในเมื่อเขาจากไปแล้ว ก็ไม่ต้องให้เขากลับมาอีก ชีวิตที่อยู่กับการเข่นฆ่าแบบนี้ เขาเบื่อหน่ายอย่างมากแล้ว อีกอย่างตอนนั้นเฮียเซียวได้รับปากแม่ของเขา ภายในสิบปีจะเอากระดูกแม่ของเขากลับประเทศ หลายปีก่อนที่เฮียเซียวจากไป ก็เพื่อให้สภาพจิตใจของตนเองสงบลง ตอนนี้เฮียเซียวคงกลับประเทศไปแล้ว”

“เมื่อตอนที่เฮียเซียวจะจากไป ได้เสนอแนะให้แยกย้ายกลุ่มทหารรับจ้าง เป็นเพราะพวกเราทำใจไม่ได้ จึงยังยืนหยัดมาถึงตอนนี้ ในเมื่อเฮียเซียวอยากมีชีวิตที่สงบสุข พวกเราที่เป็นเพื่อนพี่น้องควรที่จะอวยพรเขา แต่ก็ยังคงคิดถึงเฮียเซียวอย่างมากจริงๆ” ไอ้มีดสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมพูดขึ้นอย่างเชื่องช้า

“เพื่อนพี่น้องกันที่แท้จริงไม่ห่วงหากัน แต่ต่างเก็บไว้ในใจ เราอยากไปรบกวนเฮียเซียวเลย ไม่รู้ว่าตอนนี้เฮียเซียวกำลังนอนทับร่างขาวๆของผู้หญิงอยู่หรือเปล่า ฮ่าๆ” มู่เอินหัวเราะพูดขึ้น

“ไม่มั้ง จำได้ว่าเมื่อก่อนเฮียเซียว มักจะพูดต่อหน้าพวกพี่น้องว่าตนเองไม่ชอบผู้หญิง” เจ้าหินพูดขึ้นมาอย่างแปลกใจ

“โถ่ เจ้าหินคุณจะไปรู้เรื่องอะไร เฮียเซียวพูดว่าไม่ปฏิเสธผู้หญิง ไม่ได้บอกว่าไม่เข้าใกล้ผู้หญิง คุณเข้าใจผิดแล้ว ประเทศใดในยุโรปตะวันออกและยุโรปเหนือที่เฮียเซียวไม่ได้ทิ้งพันธุ์ไว้? แน่มากเลย เห็นว่าตนเองหน้าตาดีกว่าพวกเรา พาพวกเราไปเที่ยวร้านกลางคืนในประเทศพวกนี้ มีครั้งไหนบ้างที่เขาไม่ได้สาวงามมาครองก่อน? แต่ก็ยังเป็นพวกที่สวยที่สุดแบบนั้นด้วย” มู่เอินพูดขึ้นมา