บทที่ 330

มู่เอินพูดขึ้น พร้อมค่อยๆลุกขึ้นมา เขาเอื้อมมือไปเช็ดหน้า เพื่อปาดน้ำตาทิ้งไป แล้วก็หันมาเผชิญหน้ากับพวกพี่น้องมิตรสหาย เขาพูดขึ้นด้วยเสียงเคร่งขรึมว่า “ขุดหลุมฝังศพ ทำพิธีฝังศพพี่น้องมิตรสหายทั้งสามคนของเรา ไว้ทุกข์ให้พวกเขาเจ็ดวัน หลังจากเจ็ดวัน รักษาอาการบาดเจ็บให้ดี แล้วสังหารศัตรูของพวกเราให้สิ้นซาก”

“ฆ่า”

บนเกาะเล็กอันกว้างขวาง เสียงสะท้อนที่แน่วแน่ดังก้องกังวาน

อะไรคือความผูกพันระหว่างพี่น้องมิตรสหาย?

นี่ก็คือความผูกพันระหว่างพี่น้องมิตรสหาย ทำให้เลือดในกายเร่าร้อน

พวกมู่เอินปิดบังเรื่องนี้ไม่ให้เซียวหยุนหลงรู้ เพราะไม่อยากทำลายชีวิตอันสงบหลังจากเซียวหยุนหลงกลับประเทศไปแล้ว อีกอย่างพวกเขาก็เชื่อมั่นว่าพวกเขาจะสามารถล้างแค้นให้กับพี่น้องที่ตายไปได้

พี่น้องมิตรสหาย ไม่สนใจกันและกัน แต่กลับตราตรึงไว้ในใจ

……

ประเทศจีน เมืองเจียงห่าย วิลล่าหมิงเยว่

เซียวหยุนหลงโทรหามู่เอินกับพี่น้องกลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจเสร็จแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่กดวางสายโทรศัพท์ ในใจของเขารู้สึกไม่สงบ

แต่เมื่อคิดถึงความเชื่อมั่นระหว่างเขากับมู่เอินและพวกพี่น้อง ในเมื่อมู่เอิน เสี่ยวบู เจ้าหินพวกเขาต่างก็ไม่เป็นไร คิดว่าก็คงไม่มีอะไรมั้ง? เขาคิดว่าอาจเป็นเพราะตนเองคิดมากไป

สำหรับพวกพี่น้องราชาปีศาจ เขาใส่ใจมาตลอด ถึงแม้มีบางครั้งที่เป็นปีหรือหลายปีไม่ได้ติดต่อไป แต่ความผูกพันนั้นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

เซียวหยุนหลงยังไม่รู้ว่า สามพี่น้องที่เขาพูดถึงตอนสุดท้ายนั้นได้ตายไปแล้ว

หากเขารู้เรื่องนี้ ด้วยนิสัยของเขาจะต้องรีบไปยังสนามบินเป็นอันดับแรก โดยสารสายการบินที่เร็วที่สุดเพื่อไปหามู่เอิน

ถึงแม้เขาจะออกมาจากกลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจแล้ว แต่ยังไงเขาก็ยังเป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจไปตลอด อยากรู้ว่ากลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจตกอยู่ในอันตราย จนกระทั่งมีพี่น้องมิตรสหายตายไปแล้ว เขาจะต้องกลับมาอย่างโกรธแค้น ล้างแค้นด้วยเลือดของศัตรู

พี่น้องราชาปีศาจจะถูกรังแก ถูกเหยียดหยาม ถูกฆ่าไม่ได้ พี่น้องราชาปีศาจไม่เกรงกลัวการต่อสู้ ไม่กลัวตาย ไม่หลงการมีชีวิต

นี่เป็นกฎที่เขากำหนดไว้ หากมีคนรังแกเข่นฆ่าพี่น้องมิตรสหายของกลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจ เขาจะไม่นิ่งดูดาย จะต้องฆ่าล้างแค้นด้วยเลือด

แต่เมื่อพวกมู่เอินตั้งใจปิดบัง เซียวหยุนหลงจึงไม่รู้เรื่อง แต่สักวันหนึ่งเขาจะต้องรู้ ถึงตอนนั้น บางทีทั่วทั้งโลกอาจจะต้องสั่นคลอนเพราะไฟแห่งความโกรธแค้นของเขา

หลังจากเซียวหยุนหลงตื่นขึ้นมาแล้วก็ไม่นอนต่อ เวลานี้ก็ประมาณเจ็ดโมงเช้าแล้ว ฉินหมิงเยว่ยังนอนหลับอยู่

เซียวหยุนหลงไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ ตามเวลาพักผ่อนปกติของฉินหมิงเยว่ ประมาณแปดโมงเธอถึงจะตื่นขึ้นมา อาศัยช่วงเวลาสามารถเตรียมอาหารเช้า

เซียวหยุนหลงก็เกรงใจที่ต้องทานอาหารเช้าฝีมือฉินหมิงเยว่ทุกวัน

สิ่งนี้จะต้องแลกเปลี่ยนกัน ตนเองก็ควรที่จะเตรียมอาหารเช้าให้กับหมิงเยว่บ้าง

ดังนั้นหลังจากเซียวหยุนหลงล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้ว ก็เดินเข้าไปในห้องครัว

……