บทที่ 331

ฉินหมิงเยว่พูดไม่ออกแล้วจริงๆ เดิมฟังเซียวหยุนหลงพูดประโยคนั้น เธอยังคิดว่าตนเองล้างหน้าไม่สะอาด ใครจะไปคิดว่าเขาจะพูดประโยคแบบนี้ออกมา เขากำลังพูดชมว่าตนเองสวยหรือ? โถ่ ใครเขาชมกันแบบนี้ ไม่เป็นมืออาชีพเลย

ฉินหมิงเยว่ถลึงตาใส่เซียวหยุนหลงอย่างโมโห แต่ในใจกลับแฝงไปด้วยความสุขที่ไม่อาจบรรยายออกมาได้ บางทีอาจเป็นเพราะผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบฟังคำชื่นชมจากผู้ชาย

“โจ๊กเรียบร้อยแล้ว เตรียมทานอาหารเช้า”

เซียวหยุนหลงยิ้มแย้ม เขาปิดไฟ โจ๊กที่ต้มด้วยไฟอ่อนๆ หม้อนี้โชยกินหอมออกมา

ฉินหมิงเยว่ก็หิวขึ้นมาแล้วจริงๆ เธอหยิบถ้วยมา เซียวหยุนหลงตักโจ๊กในหม้อออกมา

ทั้งสองคนมานั่งลงบนโต๊ะอาหารด้วยกัน หลังจากนั่งลงแล้วก็ทานข้าวเช้าด้วยกัน

ที่ผ่านมา ในใจฉินหมิงเยว่ยอมรับความจริงไม่ได้ว่า มีผู้ชายคนหนึ่งอาศัยอยู่กับเธอในวิลล่าหมิงเยว่ ต่อให้ผู้ชายคนนี้เป็นคู่หมั้นในนามของเธอของตาม

แต่ตอนนี้ เหมือนเธอจะเคยชินกับทุกอย่างนี้แล้ว เคยชินที่เซียวหยุนหลงมาปรากฏอยู่ในวิลล่าหมิงเยว่ เคยชินกับการที่เธอตื่นขึ้นมาตอนเช้าแล้วก็เตรียมเพิ่มอีกหนึ่งที่ เคยชินกับการที่มีคนคนหนึ่งเพิ่มเข้ามาในชีวิตของตนเอง

คิดถึงตรงนี้ ฉินหมิงเยว่อดไม่ได้ที่จะคิดอยู่ในใจว่า ความเคยชิน น่ากลัวจริง

“รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง?”

เซียวหยุนหลงมองดูฉินหมิงเยว่ที่กำลังเหม่อลอย เขาจึงยิ้มถามขึ้น

ฉินหมิงเยว่ได้สติกลับมา หล่อนมองดูเซียวหยุนหลง พยักหัวพร้อมพูดขึ้นว่า “พอใช้ได้ ทานได้อยู่”

ได้ยินแบบนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าเซียวหยุนหลงหุบลง เขาเตรียมใจพร้อมที่จะรับฟังคำชมอย่างไม่ขาดคำจากฉินหมิงเยว่ เห็นทีการมีความหวังมาก ก็จะทำให้ผิดหวังมาก

ฉินหมิงเยว่ใช้ช้อนตักขึ้นมาทานอีกหลายคำ หล่อนมองดูเซียวหยุนหลงแวบหนึ่ง พร้อมพูดเสริมขึ้นมาอีกว่า “อร่อยกว่าที่ซื้อทานข้างนอก”

สีหน้าเซียวหยุนหลงอึ้ง เขามองดูฉินหมิงเยว่อย่างยิ้มแย้ม พร้อมพูดขึ้นมาอย่างจริงจังว่า “หมิงเยว่ ต่อไปเวลาพูดอะไร พูดให้จบทีเดียวเลยได้ไหม? เมื่อกี้คุณพูดว่าพอใช้ได้ ทำให้ผมหดหู่อย่างมาก ผมแทบอยากเอาหัวชนฝาให้รู้แล้วรู้รอดเลย”

“อือ? จริงหรือ? งั้นทำไมคุณไม่ไปชนล่ะ?” ฉินหมิงเยว่ถามขึ้นมาอย่างทีเล่นทีจริง

“ก็ยังไม่ทันไง....โชคดีที่คุณพูดเสริมขึ้นมา ทันเวลาพอดี ไม่อย่างงั้นผมเอาหัวชนฝาให้รู้แล้วรู้รอดจริงๆ” เซียวหยุนหลงพูดขึ้นมา

“ทำเป็นพูด”

ฉินหมิงเยว่มองเมินเซียวหยุนหลง

โจ๊กร้อนๆ ทานลงไปแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ฉินหมิงเยว่ชอบความรู้สึกแบบนี้มาก

ทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว เซียวหยุนหลงกับฉินหมิงเยว่เตรียมตัวออกไปข้างนอก ไปยังคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลฉินในหมู่บ้านลี่สุ่ย

ฉินหมิงเยว่ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนห้อง เซียวหยุนหลงคิดว่าถือเป็นการไปเจอพ่อตาแม่ยายในอนาคตของตนเอง แต่งตัวตามสบายเกินไปก็ไม่ดี ดังนั้นเขาจึงเดินกลับห้อง สวมชุดที่ฉินหมิงเยว่ซื้อที่ว่านฮุย ทาวเวอร์ให้เขาในครั้งก่อน