บทที่ 332

เซียวหยุนหลงหัวเราะ พร้อมพูดขึ้นว่า “ในต่างประเทศ ผมมีพี่น้องพวกหนึ่ง พวกเขาล้วนเป็นเพื่อนพี่น้องที่จริงใจ หากต้องการพึ่งพาพวกเขาได้ ต่อให้ใช้พวกเขาไปฝ่าน้ำลุยไฟหรือต้องหัวขาดก็จะไม่ขมวดคิ้วเลยสักนิด พวกเขาเป็นเหมือนผม ผมดำผิวเหลือง เลือดในกายล้วนเป็นลูกหลานพระเจ้าเหยียนและพระเจ้าหวง พวกเขาส่วนใหญ่ล้วนกำพร้า บางคนถูกพวกค้ามนุษย์ขายไปต่างประเทศแล้วหลบหนีออกมา แต่โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งอยู่ในต่างประเทศ ผมรวบรวมพวกเขาเป็นกลุ่ม ทำงานอยู่ในต่างประเทศ สามารถพูดได้ว่า ช่วงเวลานั้นเป็นประสบการณ์ที่มีค่าที่สุดในชีวิตของผม”

เซียวหยุนหลงกำลังพูดถึงเพื่อนพี่น้องกลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจที่เขาก่อตั้งขึ้นมา

ฉินหมิงเยว่มองดูเซียวหยุนหลงอย่างประหลาดใจ หล่อนถามขึ้นมาอย่างสงสัยว่า “คุณบอกว่าคุณเป็นครูฝึกในบริษัทรักษาความปลอดภัยแห่งหนึ่งในต่างประเทศไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงยังมีเพื่อนพี่น้องร่วมกันสร้างตัว? คุณอย่าบอกว่าพวกเขาก็เป็นครูฝึกเหมือนคุณ”

“ฮ่าๆ กระทบกับการที่ผมเป็นครูฝึกด้วยหรือ? ผมอยู่กับพวกเขา เมื่อมีงานเข้ามาก็รับงาน เมื่อไม่มีงานก็ดื่มเหล้าคุยโม้กัน ตอนนั้นสิ่งที่คุยกันมากที่สุดก็คืออุดมคติ ตอนนั้นอุดมคติของทุกคนคือหาเงินให้ได้เยอะๆ แล้วกลับมาประเทศอย่างยิ่งใหญ่ หาภรรยาผิวขาวสวยร่ำรวย แต่จนถึงตอนนี้ รวมทั้งผม ยังไม่สามารถที่จะสมปรารถนาตามที่คิดไว้” เซียวหยุนหลงพูดพร้อมกับหันไปจ้องมองฉินหมิงเยว่ มุมปากอมยิ้มอย่างมีเลศนัย

ฉินหมิงเยว่ถูกเซียวหยุนหลงจ้องมองจนทำตัวไม่ถูก หล่อนพูดขึ้นมาอย่างโกรธอายว่า “คุณจ้องมองฉันแบบนี้ทำไม?”

“ผมกำลังคิดว่า ความปรารถนาอันนี้ของผมใกล้เป็นจริงแล้ว?” เซียวหยุนหลงพูดขึ้น

“คุณ คุณหมายความว่าอย่างไร?”

“คุณไม่ ขาว สวย รวยหรือ?”

“เกี่ยวข้องอะไรกับความปรารถนาของคุณ?”

“ก่อนหน้านี้ผมก็พูดแล้วไง กลับประเทศมาแต่งงานกับสาวสวย ขาว รวย เป็นสิ่งที่ปรารถนาที่สุด” เซียวหยุนหลงยิ้มหัวเราะพร้อมพูดขึ้นมา

“คุณยังมีคำสแลงกว่านี้อีกไหม? เชอะ พูดคุยกับคุณไม่รู้เรื่อง” ฉินหมิงเยว่พูดขึ้นมาอย่างไม่พอใจ แล้วหล่อนก็หันหน้าไป มองดูด้านนอกหน้าต่าง

เซียวหยุนหลงอมยิ้ม เขาก็ไม่พูดอะไรอีก คิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ในกลุ่มทหารรับจ้างราชาปีศาจ เขารู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาที่ควรหวงแหนที่สุดในชีวิตของเขา

……

หมู่บ้านลี่สุ่ย

เซียวหยุนหลงขับรถมาถึงคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลฉิน

รถแล่นมาค่อยๆ จอดตรงหน้าประตูคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลฉิน หลังจากจอดแล้วเซียวหยุนหลงกับฉินหมิงเยว่เดินลงมาจากรถ กลับแปลกใจที่เห็นตรงหน้าประตูคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลฉิน มีรถเบนท์ลีย์ มูซานสุดหรูจอดอยู่

“ที่บ้านมีแขกมา?” ฉินหมิงเยว่พูดขึ้นมาอย่างแปลกใจ

พ่อบ้านคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลฉินได้ยินเสียงรถจึงเดินออกมา เมื่อเห็นเซียวหยุนหลงกับฉินหมิงเยว่ เขาก็พูดขึ้นมาอย่างยิ้มแย้มว่า “คุณลูกเขย คุณหนูใหญ่ พวกคุณกลับมาแล้ว”