บทที่ 333

สีหน้าเซียวหยุนหลงเรียบเฉย เงียบสงบ แต่ในใจแอบแปลกใจเล็กน้อย เมื่อกี้ผู้อาวุโสคนนั้นหันมามอง แววตานั้นราวกับมีแสงที่เฉียบคมภายในดวงตาที่ขุ่นมัว สายตานั้นดูเหมือนจะมองทะลุผ่านตัวเขา

เซียวหยุนหลงไม่สะทกสะท้าน สีหน้ายังคงนิ่งสงบ

นายท่านฉินเรียกเซียวหยุนหลงกับฉินหมิงเยว่มานั่ง หลังจากเดินเข้ามานั่งเรียบร้อยแล้ว นายท่านฉินพูดขึ้นมาอย่างยิ้มแย้มว่า “หยุนหลง ผมแนะนำให้คุณรู้จัก คนนี้คือท่านหนานกงว่างของตระกูลหนานกง หนุ่มรูปหล่อคนนี้คือหลานชายของหนานกงว่างชื่อหนานกงหลิวเฟิง”

เซียวหยุนหลงยิ้มแย้ม พร้อมพูดขึ้นว่า “สวัสดีนายท่านหนาน สวัสดีคุณชายหนานกง”

“คุณคือเซียวหยุนหลงหรือ? เป็นหนุ่มวีรบุรุษ” ดวงตาคู่ขุ่นมัวของหนานกงว่างมองดูเซียวหยุนหลง พร้อมพูดขึ้น

“ไม่กล้า ไม่กล้า” เซียวหยุนหลงยิ้มแย้ม

ถึงเซียวหยุนหลงจะไม่รู้ว่าผู้อาวุโสตรงหน้าคนนี้เป็นใคร แต่ดูจากลักษณะท่าทีของเขาแล้ว ยังไงตำแหน่งก็ไม่เล็กน้อยแน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถที่จะได้นั่งดื่มชาคุยกับนายท่านฉินแบบนี้

ความจริงแล้ว หนานกงว่างเป็นคนมีบารมีสูงส่งในตระกูลหนานกง สถานะเทียบเท่ากับนายท่านฉินในตระกูลฉิน

ตระกูลหนานกงเป็นตระกูลสันโดษตระกูลหนึ่ง ซึ่งตระกูลสันโดษนี้เป็นตระกูลที่มั่งคั่งมีชื่อเสียง

พวกตระกูลหลิน ตระกูลเฉิน ตระกูลหลิวหรือตระกูลฉินของเมืองเจียงห่ายพวกนี้ ล้วนถือว่าเป็นตระกูลที่มั่งคั่งมีชื่อเสียง ตระกูลเหล่านี้โดดเด่นเปิดเผยต่อหน้าชาวโลก ธุรกิจของตระกูลที่ดำเนินการอยู่นั้นก็ยังเปิดเผยต่อสาธารณชนทั่วโลกอีกด้วย ดังนั้นจึงเรียกได้ว่าเป็นตระกูลดัง

ตระกูลสันโดษไม่โดดเด่นเปิดเผยต่อหน้าชาวโลก ค่อนข้างลึกลับ มีเพียงตระกูลที่เป็นมิตรไปมาหาสู่กันถึงรู้การดำรงอยู่ของพวกเขา

ตระกูลสันโดษ ปกติจะเป็นตระกูลที่สืบทอดกันมาหลายร้อยปี ล้ำลึกอย่างไม่น่าเชื่อ ตระกูลเด่นดังหลายตระกูล จริงๆ แล้วอาจเป็นตระกูลข้าราชบริพารของตระกูลสันโดษเหล่านี้ หรือเป็นตระกูลตัวแทนของตระกูลสันโดษพวกนี้

ดังนั้น ตระกูลสันโดษแต่ละตระกูลนั้นมีกำลังอำนาจอิทธิพลมากมายอย่างไม่อาจคาดเดา เรียกได้ว่าเป็นหนทางสู่ท้องฟ้า มีอำนาจควบคุมอาณาเขตเป็นของตนเอง

ตระกูลหนานกงเป็นตระกูลสันโดษอย่างแท้จริง อำนาจอิทธิพลนั้นไร้ขอบเขต ครั้งนี้ที่มาเยี่ยมตระกูลฉิน ก็ไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์อะไร

แต่นายท่านฉินสามารถทำให้หนานกงว่างของตระกูลหนานกงมาเยี่ยมถึงที่ได้ แสดงให้เห็นถึงอำนาจเกียรติยศของนายท่านฉิน

“ผมเพิ่งมาเมืองเจียงห่ายได้ไม่นาน ได้ยินเรื่องราวของสหายเซียวอยู่ไม่น้อย ดังนั้นที่เมื่อกี้ท่านปู่พูดนั้นสมคำเล่าลือจริงๆ” หนานกงหลิวเฟิงที่นั่งด้านล่างพูดขึ้นมา เขารูปงามหล่อเหลา หว่างคิ้วยิ่งแลดูกระฉับกระเฉง แสดงให้เห็นถึงความมั่นใจในตนเองอย่างมาก