บทที่ 1071 พี่ชาย

“นั่นก็คือคนที่เช่าเรือเรา แต่ทำไมผมรู้สึกว่าลักษณะท่าทีของเขาไม่เหมือนคนที่มีเงินมากล่ะ?”

“คุณรู้เหี้ยอะไร ตอนที่เขามาเช่าเรือกับผม ล้วนไม่ได้ถามราคา โยนเงินหนึ่งล้านให้กับเราโดยตรง คุณว่าเขามีเงินหรือไม่ล่ะ?”

“ไอ้ควย ช่างเป็นคนมีเงินจริงๆนะ!”

“แต่ว่าล่ะ ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายขนาดนี้ พอเห็นแล้วก็รู้ว่าเป็นคนที่จะถูกโดนหลอกได้ง่าย”

ลูกเรือทั้งสองคนพูดคุยกันเสียงเบาๆอยู่อีกฝั่งหนึ่งของดาดฟ้าเรือ

แม้ว่าไป๋ยี่เฟยจะตายแล้ว แต่พลังความสามารถทั้งชีวิตของเขาไม่ได้ลดถอยเลย ดังนั้นคำพูดของลูกเรือทั้งสองคนนั้นเขาสามารถได้ยินอย่างชัดเจน แต่ว่าเขาไม่ใส่ใจเลยสักนิด

สำหรับเขาในตอนนี้มากล่าวแล้ว สิ่งที่เขายิ่งใส่ใจกว่าก็คือสิ่งที่เขาอยากยืนหยัดให้แน่ชัด ดังนั้นทั้งสองคนนี้เขาไม่ได้วางไว้ในสายตาเลยสักนิด

ในเวลานี้ อยู่ดีๆหลิวเสียวิ่งอุตลุดออกมาจากข้างหลังไป๋ยี่เฟย “พี่ไป๋!”

สำหรับหลิวเสียที่อยู่ดีๆวิ่งอุตลุดออกมา ไป๋ยี่เฟยล้วนไม่แปลกใจเลยสักนิด เพราะเขารู้ว่าหลิวเสียแอบตามมาด้วยกัน เพียงแค่เขาไม่อยากไปสนใจเท่านั้น

“พี่ไป๋ ตกลงว่าคุณเป็นอะไรกันแน่? พบเจอกับเรื่องที่ไม่สุขใจอะไรใช่หรือไม่?”

หลิวเสียยืนอยู่ข้างกายไป๋ยี่เฟย ถามอย่างมีความกังวลเล็กน้อยว่า “ถ้าไม่คุณบอกกับฉัน ฉันอาจจะช่วยคุณได้ ถึงแม้ว่าช่วยคุณไม่ได้ ฉันก็ย่อม.......”แต่ไม่ว่าหลิวเสียพูดยังไง ไป๋ยี่เฟยไม่ได้ไปสนใจเธอเหมือนเดิม นี่ทำให้หลิวเสียไม่พอใจเล็กน้อย

แต่ว่าจะไม่ได้ทำให้ไปง่ายๆขนาดนั้น ก็พูดจ้ออยู่ต่อหน้าเขาต่อไป “ฉันสามารถเป็นผู้รับฟังคนหนึ่งได้ เล่าเรื่องที่คุณไม่สุขใจออกมา ไม่แน่ว่าอารมณ์คุณก็จะดีขึ้นหน่อยแล้ว ฉัน......”

“ผมจะตายแล้ว” อยู่ดีๆไป๋ยี่เฟยตัดคำพูดเธอเลย

หลิวเสียหยุดชะงัก กะพริบตาต่อๆกัน “คุณว่ายังไงนะ?”

“ผมจะตายแล้ว” ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างเย็นชา “ดังนั้น อย่ามายุ่งกับผม”

หลิวเสียอึ้งชะงักจ้องมองไป๋ยี่เฟย ยิ้มแห้งๆพูดอยู่ว่า “พี่ไป๋ การล้อเล่นนี้ล้วนไม่น่าขำเลยสักนิด”

ไป๋ยี่เฟยขมวดคิ้วขึ้นมา จากนั้นนึกถึงอะไรขึ้นมา อยู่ดีๆหันหน้าไปยิ้มแล้วยิ้มอีกกับหลิวเสีย อีกทั้งรอยยิ้มยังมีความมิจฉาเล็กน้อย “ผมจะตายแล้ว ถ้าไม่คุณอยู่เป็นเพื่อนผมเถอะ?”

ทันใดนั้นหลิวเสียดีใจจนพยักหน้าต่อๆกัน “ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณล่ะ แต่ว่าคุณอย่าแช่งตนเองอย่างนี้เลย!”

“สิ่งที่ผมพูดคือความจริง ผมจะตายแล้วจริงๆ” ไป๋ยี่เฟยยิ้มมิจฉากับหลิวเสียเหมือนเดิม “อีกทั้งอยู่เป็นเพื่อนที่ผมว่า ไม่ใช่ความหมายนั้นที่คุณเข้าใจ แต่คือให้ผม......”

คำพูดข้างหลังยังไม่ได้พูดจบ แต่จ้องมองแสงที่ระยิบระยับอยู่ในสายตาไป๋ยี่เฟย รวมกับรอยยิ้มมิจฉาที่อยู่มุมปาก ทันใดนั้นหลิวเสียรู้สึกถึงอะไรขึ้นมา ตกใจจนรีบถอยหลังก้าวหนึ่ง

“พี่......พี่ไป๋ ฉัน.......ฉันอยู่ดีๆนึกได้ว่ามีธุระนิดหน่อย.......ก็.......ก็ไปก่อนแล้ว!”

หลังจากพูดจบหมุนตัววิ่งเข้าไปในห้องผู้โดยสารเหมือนดั่งหนีตาย

หลังจากไป๋ยี่เฟยเห็นเธอวิ่งเข้าไปแล้วเก็บรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าขึ้นมา ถอนหายใจลึกๆหนึ่งทีพูดว่า “จริงๆเลย......”

......

หลิวเสียวิ่งเข้าไปในห้องผู้โดยสารแล้ว ตกใจจนหายใจหอบตลอด ใบหน้ากับหูล้วนแดงเหลือเกิน

ในวันนี้หลิวเสียสวมใส่เพียงชุดลำลองชุดหนึ่ง ก็ไม่ได้แต่งหน้าเป็นพิเศษเช่นกัน ก็คือลักษณะท่าทีตามเดิมของเธอ กลับเห็นได้ชัดว่าดูสวยกว่าที่เธอตั้งใจแต่งหน้าเยอะเลย

หลิวเสียตบหน้าอกของตนเองตบแล้วตบอีกพูดว่า “พี่ไป๋ย่อมรำคาญฉันแล้วแน่นอน ตั้งใจทำให้ฉันตกใจ เขาไม่ใช่คนแบบนั้นล่ะ!”

“สาวสวย คุณมาจากที่ไหนเหรอ?”

อยู่ดีๆมีเสียงที่ทั้งหยาบคายทั้งแฝงไว้ด้วยเจตนาร้ายเสียงหนึ่งดังขึ้น

หลิวเสียถูกทำให้ตื่นตกใจอีกที รีบหมุนตัวไปดู พบเห็นว่าอยู่ข้างหลังเธอเป็นชายวัยกลางคนที่สวมใส่ชุดทำงานสองคน

ผู้ชายทั้งสองคนรูปร่างล้วนสูงใหญ่บึกบึนมาก เห็นแล้วก็รู้สึกว่ายุ่งไม่ไหว

อีกทั้งพวกเขาเหมือนดื่มเหล้ามาแล้ว เสื้อผ้าล้วนเปิดกระจายออก ทั้งยังปรากฏขนที่อยู่บนหน้าอกออกมา เห็นแล้วทำให้คนคลื่นไส้

ทั้งสองคนจ้องมองหลิวเสีย นี่จึงปรากฏรอยยิ้มมิจฉาออกมาแล้วจริงๆ

พวกเขาทำงานอยู่ในทะเลตลอดเวลา แทบจะยากที่จะเจอกับผู้หญิงอย่างมาก ยิ่งกว่านั้นอีก นี่ยังเป็นสาวสวยสะอาดบริสุทธิ์ที่ดูแล้วอ่อนหวานมากคนหนึ่ง ย่อมจะเกิดเจตนาชั่วขึ้นมาอยู่แล้ว

ในตอนนี้หลิวเสียก็มีปฏิกิริยากลับคืนมาได้ทันที บนใบหน้าเธอใจเย็นมากพูดว่า “ฉัน.......ฉันเป็นลูกสาวของกัปตันเรือ แอบตามขึ้นมา”

เดิมทีเขาก็คือแอบตามไป๋ยี่เฟยขึ้นมาอยู่แล้ว ตอนนี้ถ้าถูกจับได้แล้ว สภาพการณ์ก็จะแย่

และทั้งสองคนนั้นหลังจากได้ยินคำพูดของหลิวเสีย สบตากันหนึ่งที จากนั้นในนั้นคนหนึ่งรู้แจ้งกระจ่างในฉับพลันพูดว่า “ที่แท้เป็นลูกสาวของกัปตันเรือนั่นเอง!”

หลิวเสียรีบพยักหน้า

จากนั้นอีกคนหนึ่งพูดต่อว่า “แต่กัปตันเรือของเราปีนี้แค่สามสิบกว่าเท่านั้น จะมีลูกสาวโตขนาดนี้มาได้ยังไงล่ะ?”

ได้ยินคำพูดนี้หลิวเสียรู้สึกไม่ดีในทันที หมุนตัวก็อยากจะวิ่งหนี