บทที่ 1073 วิดีโอ

แม้ว่าอยู่ในมหาสมุทรนี้กระโดดลงไปอย่างนี้ โดยทั่วไปเท่ากับไปหาความตาย แต่เทียบกับให้ไป๋ยี่เฟยลงมือผลลัพธ์ที่เขากระโดดลงไปเองจะดีกว่าเยอะเลย อย่างน้อยจะไม่ได้ตายอย่างเศร้าสลดเช่นดั่งเพื่อนฝูงเขาคนนั้น

“ตู้ม!”

เหล่าโจวกระโดดลงไปในมหาสมุทร

ต่อเรื่องนี้ไป๋ยี่เฟยไม่กังวลเลยสักนิด เพียงแค่อุ้มหลิวเสียขึ้นมา พูดกับกัปตันเรือว่า “ที่เหลือคุณจัดการเองสักหน่อย ความเสียหายเหล่านี้ผมจะชดเชยให้คุณเอง”

“ไม่ต้องชดเชย” กัปตันเรือพูด “นี่เดิมทีก็คือความผิดของพวกเขาอยู่แล้ว”

หลังจากพูดจบ กัปตันเรือจ้องมองคนที่เหลืออีกหลายคนหนึ่งที หลายคนนั้นก็เลยรีบยกศพสองท่อนที่อยู่บนเรือนั้นขึ้นมาโยนลงไปในทะเล

ส่วนไป๋ยี่เฟยอุ้มหลิวเสียไว้คิดว่าจะกลับไปพักผ่อนที่ห้องผู้โดยสาร

แต่ว่าตอนที่เขาเดินถึงข้างหน้าต่าง มองไปโดยไม่ได้เจตนาทันใดนั้นเบิกตาโพลงทั้งคู่

ก็อยู่ที่ไม่ไกลมีสิ่งของสองอย่างเหมือนดั่งภูเขาใหญ่ พุ่งออกจากน้ำอย่างดุเดือดจากนั้นก็ค่อยๆเลื่อนลงไปในน้ำอีก

นี่คือสัตว์ร้ายในทะเล

ก่อนหน้านั้นเขาเคยเห็นมาก่อน

“เร็ว! เป็นสัตว์ร้ายในทะเล!”

“เพิ่มความเร็วจนสุดมุ่งไปยังข้างขวา!”

เสียงคำสั่งของกัปตันเรือดังขึ้น

แม้ว่าสัตว์ร้ายในทะเลรูปร่างขนาดยักษ์ แต่ความเร็วของพวกมันไม่เร็วนัก อีกทั้งระยะห่างค่อนข้างไกล เพียงแค่เรือกลไฟขับได้เร็ว น่าจะไล่ตามไม่ทัน

ไป๋ยี่เฟยวางใจแล้ว สำหรับเหล่าโจวจะมีสภาพเป็นเช่นใด เขาไม่ห่วงใยเลยสักนิด

เขาอุ้มหลิวเสียกลับไปในห้องผู้โดยสาร ให้เธอนอนอยู่บนเตียง

จ้องมองหลิวเสียที่หลับสนิทอยู่ ดวงตาของไป๋ยี่เฟยปรากฏสายตาที่อ่อนโยนออกมา “น้องสาว พี่จะไปแล้ว”

......

ท้องฟ้ามืดลงมาหมดแล้ว มหาสมุทรที่มืดมิดทำให้คนมีความรู้สึกที่ลึกล้ำน่ากลัวอย่างหนึ่ง

แต่ว่าอยู่ในสายตาของไป๋ยี่เฟยยังเป็นกลางวันแสกๆเหมือนเดิม

ไป๋ยี่เฟยยืนรับลมทะเลสูบบุหรี่อยู่บนดาดฟ้าเรือ

กัปตันเรือเดินออกมาจากห้องผู้โดยสาร ในมือถือเหล้าขวดหนึ่ง ทั้งยื่นให้ไป๋ยี่เฟยทั้งพูดว่า “ดื่มเหล้าไหม?”

ไป๋ยี่เฟยยื่นมือรับมา ดื่มไปคำหนึ่ง

ทันใดนั้นลำคอส่งความรู้สึกร้อนผะผ่าวขึ้นมา เหล้านี่แรงมาก

กัปตันเรือยิ้มอยู่ถามเขาว่า “ฝีมือเก่งกล้าขนาดนั้น น่าจะไม่ใช่คนธรรมดามั้ง?”

ไป๋ยี่เฟยจ้องมองมหาสมุทร พูดอย่างเย็นชาว่า “ถึงยังไงล้วนเป็นคน เป็นคนล้วนหนีไม่พ้นเกิดแก่เจ็บตาย”

กัปตันเรือยิ้มแล้วยิ้มอีก “คุณผู้ชายพูดถูกแล้ว แต่ว่าคุณผู้ชายช่วยผมจัดการความยุ่งยากไปแล้ว อยู่ที่นี่ยังต้องขอบคุณคุณผู้ชาย”

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้พูด

กัปตันเรือลังๆเลๆพูดอีกว่า “คุณผู้ชาย ท่านดูผม......”

ยังไม่รอให้กัปตันเรือพูดจบ ไป๋ยี่เฟยก็ตัดคำเขาเลย ส่ายหัวพูดว่า “คุณไม่มีพรสวรรค์ ไม่เหมาะสม”

ผู้ชายล้วนเลื่อมใสศรัทธากับผู้เก่งกล้าอยู่แล้ว ก็กระหายที่จะกลายเป็นผู้เก่งกล้าเช่นกัน

ดังนั้นหลังจากกัปตันเรือได้เห็นพลังความสามารถของไป๋ยี่เฟยแบบนั้น เขาเต็มเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นกับเลือดเดือดพลุ่งพล่าน เขาก็อยากจะกลายเป็นคนที่เก่งกล้าอย่างไป๋ยี่เฟยแบบนี้

แต่ถูกไป๋ยี่เฟยว่าไม่เหมาะสม ไม่มีพรสวรรค์ เขาไม่ยอมอย่างมาก “แต่ผม......”

ไป๋ยี่เฟยยังคงตัดคำของเขาไปเลย “ผมอยู่ได้ไม่กี่วันแล้ว อย่ามารบกวนผม ”

กัปตันเรืออึ้งชะงักแล้วอึ้งชะงักอีก จากนั้นยิ้มขมพูดว่า “งั้นก็ได้ล่ะ ทำให้คุณผู้ชายลำบากใจแล้ว” หลังจากพูดจบเขาก็หมุนตัวออกไปเลย

ส่วนเรื่องที่เขาไม่รู้ ไป๋ยี่เฟยจ้องมองเขา พูดเสียงเบาๆประโยคหนึ่งว่า “คนอย่างคุณแบบนี้ เป็นแบบที่แม้ผมอิจฉาทั้งชีวิตก็ไม่สามารถรับมาได้”

เมื่อกี้เขาลงมืออีกแล้ว เรียกใช้พลังอ้านจิ้งของตนเองอีกครั้ง ทำให้ร่างกายของเขาทรุดลงอีก เขาสามารถรู้สึกได้ชัดว่าประสิทธิภาพทางกายในแต่ละส่วนของเขายิ่งล้มเหลวเร็วขึ้นแล้ว

......

การโยกไปโยกมาสั่นสะเทือนที่ไม่เบาโยกจนหลิวเสียตื่นแล้ว