บทที่ 108

บทที่ 108

เมื่อหลี่เสว่และโจวฉวี่เอ๋อได้ยินเช่นนั้น รีบตั้งสติขึ้นทันที พวกหล่อนตกใจเกินไปจนลืมโทรหาโรงพยาบาล

ไป๋ยี่เฟยบ่นด่าอยู่ภายในใจ วันนี้ออกจากบ้านก้าวเท้าผิดข้างแน่ๆ!

ชายคนนั้นถูกไป๋ยี่เฟยปิดปากไว้ ยิ่งโมโหมากขึ้น “บ้าเอ้ย!”

พูดพลาง ชายไร้สติคนนั้นหยิบขวดน้ำกรดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

ไป๋ยี่เฟยเห็นเช่นนั้นตกใจจนดวงตาเบิกกว้างขึ้นมาทันที นี่มันคนบ้าอะไรกัน พกน้ำกรดไว้ในเสื้อด้วย!

“ไอ้พวกชู้หญิงโฉดชายชั่ว ข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องตาย! พวกเจ้าไปรักกันในนรกเสียเถิด!”

ฝ่ายชายโกรธโมโหจนพูดตะโกนออกมา ทำท่าทางจะเปิดขวดน้ำกรดออกมาสาดไปที่หลี่เสว่

เมื่อหลี่เสว่และโจวฉวี่เอ๋อเห็นเช่นนั้นจึงตกใจกลัวมาก

ถ้าโดนน้ำกรดสาดใส่แค่หยดเดียว ผิวหนังก็จะหลุดลอกออกหมด ไม่ต้องพูดถึงสภาพหากโดนทั้งขวด

ไป๋ยี่เฟยเห็นสถานการณ์ตอนนี้ จึงรีบคว้ามือที่เขากำลังจะสาดน้ำกรด เพื่อจะแย่งขวดน้ำกรดออกมา

แรงของชายคนนั้นเยอะมาก ทั้งสองยื้อแย่งกันอยู่นาน ไป๋ยี่เฟยไม่มีท่าทีจะแย่งมาได้ ทั้งยังถูกชายคนนั้นต่อยอีกหลายครั้ง

โจวฉวี่เอ๋อพยุงหลี่เสว่ขึ้นมา “ฉันแบกเธอไหม?”

หลี่เสว่มองโจวฉวี่เอ๋อ รู้สึกซาบซึ้งใจ แต่กลับส่ายหน้า : “ฉันเกาะเธอกระโดดไปแล้วกัน!”

“โอเค!” โจวฉวี่เอ๋อจับหลี่เสว่ไว้แน่น

หลี่เสว่ค่อยๆกระโดดออกไปจนทิ้งห่างไป๋ยี่เฟยและคนบ้าไร้สติ

ไป๋ยี่เฟยเห็นเช่นนั้นจึงรู้สึกสบายใจขึ้น อย่างน้อยตอนนี้หลี่เสว่ก็ปลอดภัยแล้ว

แต่เป็นเพราะไป๋ยี่เฟยทำท่าทีสบายใจ ชายไร้สติจึงได้โอกาส “บังอาจแย่งผู้หญิงของข้า บังอาจแย่งผู้หญิงของข้า!”

ระหว่างที่ชายผู้นั้นพูด มืออีกข้างหนึ่งก็เปิดขวดน้ำกรดไว้แล้ว

ไป๋ยี่เฟยรู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดี เห็นมือของชายบ้าคนนั้นถือขวดน้ำกรดจะสาดเข้ามา ไป๋ยี่เฟยกัดฟันแน่น พุ่งเข้าหาทันที

ในเมื่อเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่ง หนักประมาณห้าสิบกว่ากิโลกรัม ไป๋ยี่เฟยจึงพุ่งตัวไปอย่างเต็มแรง จนชายคนนั้นล้มลงไปกองกับพื้น

ขณะเดียวกัน ขวดน้ำกรดในมือก็แตกกระจายออกไปบนพื้น “ฟู่ๆ” ควันคละคลุ้งขึ้นมาจากพื้น

ทุกคนรอบข้างที่เห็นต่างพากันตื่นตกใจด้วยความหวาดกลัว

หลี่เสว่และโจวฉวี่เอ๋อก็มองไป๋ยี่เฟยด้วยความตื่นเต้นมากเช่นกัน

โดยเฉพาะโจวฉวี่เอ๋อ เมื่อก่อนเธอเคยรู้สึกว่าไป๋ยี่เฟยเป็นผู้ชายไม่เอาไหน ไม่คู่ควรกับหลี่เสว่ แต่ตอนนี้ ในสถานการณ์ที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยเหลือสักคน แต่เขากลับกล้าที่จะเสี่ยงและต่อสู้กับชายไร้สติผู้นั้น จนได้รับบาดเจ็บเพื่อไม่ให้หลี่เสว่ต้องโดนน้ำกรด และยังพุ่งตัวเข้าไปแย่งขวดน้ำกรดทั้งที่เป็นเรื่องอันตรายเป็นอย่างมาก

ถ้าหากเกิดพลาดขึ้นมา ขวดน้ำกรดแตก หรือถูกเปิดออก ไม่อยากจะคิดถึงผลลัพธ์ที่ตามมา

ตอนนั้นเอง โจวฉวี่เอ๋อเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อไป๋ยี่เฟยไปทันที เขาไม่ได้เป็นคนไม่เอาไหนเหมือนที่ตัวเองคิด เขาเป็นคนที่ทุ่มเทพยายามสุดชีวิตเพื่อภรรยาของตัวเอง

จากนั้นหันไปมองหลี่เสว่ ในที่สุดหล่อนก็เข้าใจว่าทำไมหลี่เสว่จึงไม่อยากหย่ากับไป๋ยี่เฟย

ผู้ชายที่ทุ่มเทเพื่อตัวเองขนาดนี้ ผู้หญิงคนไหนไม่อยากได้บ้างล่ะ?

อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาขึ้นมา แต่สุดท้ายยังไงก็คือเพื่อนรักของตัวเอง มีผู้ชายคอยปกป้องเช่นนี้ หล่อนยังรู้สึกดีใจมาก

โชคดีที่ขวดน้ำกรดหล่นแตกห่างออกไปไกล จึงไม่โดนชายเสียสติกับไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยถอนหายใจโล่งอก ถ้าถูกน้ำกรดกระเด็นโดน คงเสียโฉมแน่นอน

ชายไร้สติไม่ได้ดั่งใจ จึงโมโหขึ้นมาทันที เขาพลิกตัวไปทับไป๋ยี่เฟย จากนั้นชกเขาไปเต็มแรง

ไป๋ยี่เฟยไม่ทันได้ตั้งตัว จึงโดนต่อยไปสองหมัด เจ็บจนร้องซูดปาก ขณะเดียวกันในใจก็คิดถึงวิชาที่เรียนมาจากไป๋หู่

ทันใดนั้น ชายผู้นั้นกำลังล้วงอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เมื่อมองดู นั่นคือมีดปอกผลไม้

ทันทีที่ไป๋ยี่เฟยเห็นมีดปอกผลไม้ เขาสูดหายใจเข้าลึกทันที ให้ตายสิ เขามีปมแค้นกับมีดปอกผลไม้หรือไง?