บทที่ 1084 เทพต่อสู้กัน

เยว่พยักหน้าอย่างราบเรียบ

ต่อจากนั้น หนึ่งคนในเรือก็เดินออกมา

หลังจากที่ไป๋หยุนเผิงเห็นคนคนนั้น หัวใจก็เต้น และรีบพูดกับลูกน้องว่า: “รีบออกเรือ!”

ไป๋หยุนเผิงไม่มีทางเลือก คนแดนนี้อย่างพวกเขาต่อสู้กันขึ้นมา ไม่ใช่ว่าคนธรรมดาอย่างพวกเขาจะสามารถทนทานได้ และหลังจากที่ไป๋ยี่เฟยฟื้นขึ้นมา คงจะไม่มีทางนิ่งดูดายอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น ช่วยไปก็เสียเปล่าไม่ใช่เหรอ?

เรือที่พวกเขาอยู่นั้น ก็มีเพียงเรือลำนั้น ที่ค่อยๆออกจากชายฝั่ง

......

คนที่เดินออกมาจากบนเรือก็คือซินชิว

เขายืนอยู่บนดาดฟ้า เขามองดูเยว่ที่หัวขาว และเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย “ศิษย์น้อง ไม่เจอกันนานจริงๆ!”

เยว่ยืนอยู่บนชายฝั่ง มองดูซินชิวอย่างราบเรียบ ท่าทางไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ถึงขนาดยังจองหองมากขึ้นอย่างที่ซินชิวไม่มี เขาพูดว่า: “จอมปลอมจริงๆ!”

ซินชิวไม่สนใจแม้แต่น้อย เขายิ้มเล็กน้อยและพูดว่า: “ศิษย์น้องหลายปีมานี้ไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนมา?”

“ซ่อนเหรอ?”น้ำเสียงของเยว่ดูเหมือนค่อนข้างจะเยาะเย้ย

ในเวลาเดียวกัน ดูเหมือนเขาจะนึกถึงความทรงจำหลายสิบปี มุมปากก็มีรอยยิ้มจางๆ ในเวลาเดียวกันก็เผยให้เห็นความเสียใจเล็กน้อย

ในช่วงหลายสิบทศวรรษที่ผ่านมาเขาแต่งงานมีภรรยามาทั้งยี่สิบคน บางคนเสียชีวิตด้วยโรคภัยไข้เจ็บ บางคนแก่ตัวลงก็รู้สึกว่าไม่คู่ควรก็จากไป ยังมีบางคนนอกใจ และบางคนอยู่กับเขาจนเสียชีวิตด้วยวัยชรา

เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดของเขา มีภรรยาทั้งหมดห้าคนพร้อมกันในเวลาเดียวกัน เป็นผู้ชายมีบุญวาสนาดีที่มีภรรยาหลายคนจริงๆ

หลายปีที่ผ่านมานี้เขาเป็นเพราะคำมั่นสัญญาบางอย่าง เปลี่ยนชื่อเสียงเรียงนามไม่ให้คนอื่นรู้อยู่ตลอด เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง เคยเป็นข้าราชการ เป็นลูกจ้าง ยังเคยเป็นเจ้านาย โดยรวมแล้วงานอะไรเขาแทบจะเคยทำมาหมด

และทั้งหมดที่เขาทำเพื่อเฝ้าดูแลคลังเก็บทอง เพื่อไม่ให้มันถูกโอนไปเป็นของเอกชน

สิ่งนี้เพราะว่ามีเยว่อยู่ ซินชิวพวกเขาถึงทำได้เพียงเป็นผู้คุ้มครองคลังเก็บทองอย่างว่าง่าย เพราะพวกเขาไม่มีใครที่สามารถเอาชนะเขาได้

และเหตุผลที่พวกเขาไม่กล้าครอบครองคลังเก็บทองไว้แต่เพียงผู้เดียว ทั้งหมดเป็นเพราะเยว่อยู่ในด้านนี้มีอำนาจอิสระที่ฆ่าได้ และไม่มีใครกล้าเสี่ยง

ดังนั้นสถานการณ์ในวันนี้ก็ตั้งใจวางแผนขึ้นมาพุ่มเป้าหมายไปยังเยว่โดยเฉพาะ

หลังจากที่พลังสายเลือดของไป๋ยี่เฟยระเบิด ซินชิวและจื่ออีก็จัดเตรียมการทุกอย่าง และทั้งหมดนี้เพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าของไป๋ยี่เฟย

ความก้าวหน้าและการเติบโตอย่างรวดเร็วของเขาจะทำให้เยว่ให้ความสนใจเขา และในเวลาเดียวกันก็เป็นเพราะผลข้างเคียงของพลังสายเลือดที่เติบโตของเขา ทำให้เกิดสถานการณ์การเสียชีวิตในวันนี้

และพวกเขาต่างก็รู้ว่า เยว่เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความผูกพัน ดังนั้นหลังจากที่เขาให้ความสนใจกับไป๋ยี่เฟย ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะช่วยไป๋ยี่เฟย

ซินชิวบอกว่าหลายปีนี้เยว่ซ่อนตัว ที่จริงไม่ใช่แบบนั้น

เยว่ไม่ได้ซ่อนตัว ตรงกันข้ามกัน เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และใช้ชีวิตอย่างอิสระมากกว่าซินชิวพวกเขา

ต่อจากนั้นก็เปลี่ยนคำพูดว่า: “ใช่ซ่อนตัวอยู่ ซ่อนอยู่ในโลก”

ซินชิวขมวดคิ้วในทันที

เยว่ก็พูดอีกว่า: “โลกมนุษยดีกว่าสวรรค์ และดีกว่านรก!”

สีหน้าของซินชิวดูไม่ดีในทันที

เพราะว่าเขาฟังเข้าใจแล้วว่า สิ่งที่เยว่พูดคือพวกเขาใช้ชีวิตอยู่ในสวรรค์และนรกที่ตัวเองจินตนาการเอง

เยว่กลับยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า: “ตอนนี้พี่น่าจะยังเป็นผู้ชายบริสุทธิ์อยู่ใช่มั้ย? เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมาย คุ้มค่ามั้ย?”

“พี่ดูฉัน ตอนนี้ฉันมีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง ความสนุกอะไรฉันก็ได้ลิ้นลองมาทั้งหมดแล้ว ไม่เหมือนพี่ ขนาดสิ่งยอดเยี่ยมที่สุดในโลกก็ไม่เคยลิ้นลองด้วยซ้ำ”

แม้ว่าสีหน้าของซินชิวจะดูไม่ดี ยังฝืนใจถามประโยคหนึ่ง: “งั้นนายรู้สึกยังไง?”

“ดีมาก”หลังจากที่เยว่ตอบด้วยรอยยิ้มเสร็จยังกอดหยู่โม่ไว้ในอ้อมแขน และจูบเธอ

เมื่อซินชิวเห็นสิ่งนี้สีหน้าไม่พอใจอย่างกะทันหัน และพูดอย่างเย็นชาว่า: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ แกก็ควรไปตายซะ!”

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายคนไหน โดนพูดว่าเป็นผู้ชายบริสุทธิ์ ก็กลัวว่าในใจจะไม่มีความสุข

และสำหรับคำพูดของซินชิว เยว่ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย แต่กลับพูดกับคนบนเรืออีกลำแทน: “ศิษย์พี่ก็ออกมาเถอะ”

จากนั้นจื่ออีก็เดินออกมาจากในเรือลำนั้น

หลังจากที่จื่ออีเห็นเขา พูดอย่างราบเรียบว่า: “ศิษย์น้อง ไม่กันนานนะ”

หลังจากที่เห็นจื่ออี ดวงตาทั้งสองของเยว่ก็เปล่งประกาย“ศิษย์พี่ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ!”

จื่ออีไม่ได้เอ่ยปาก หยู่โม่ก็เขม็งตาใส่จื่ออีอย่างกะทันหัน ต่อจากนั้นก็ดึงแขนเสื้อของเยว่ และถามว่า: “คุณกับเธอเป็นอะไรกัน?”