บทที่ 1085 แดนเหนือเทพยุทธ์

ในเวลาเดียวกัน จื่ออีโบยบินออกไป เธอก็สะบัดโขดหินที่ระเบิด และฟาดไปทางเยว่

“ตูม!”

“ตูม!”

“ตูม!”

หลังจากเสียงระเบิดดังต่อเนื่อง พลังงานมหาศาลก็พุ่งเข้าหาเยว่และหยู่โม่

เยว่กอดหยู่โม่เหมือนราวกับว่ายังจะถอยหลังไป กลับได้ยินหยู่โม่ตะโกนว่า: “ให้ฉันจัดการเอง!”

หยู่โม่หลุดออกจากเยว่ กระโดดพุ่งไปข้างบน และเหยียบลงบนพลังที่มองไม่เห็นที่จื่ออีฟาดออกมา

“ตูม!”

หลังจากที่เสียงดัง ทั้งสองคนก็กระเด็นออกไปพร้อมกัน

เมื่อเห็นว่าเยว่กำลังจะไปรับหยู่โม่ กลับรู้สึกว่าข้างหลังมีอันตรายอย่างกะทันหัน หันหลังไปก็มองเห็นซินชิวอยู่ข้างหลังของเขาแล้ว

“ศิษย์น้อง”

“ฉันได้เข้าสู่แดนเหนือเทพยุทธ์แล้ว”

......

เหลียงหมิงเยว่และจีไซอีกด้านหนึ่งของเรือรอจังหวะบุกโจมตี ไม่เพียงเพราะการต่อสู้ระดับนี้ พวกเขาเข้าไปยุ่งไม่ได้ แต่ยังเป็นเพราะพวกเขาตกใจกับการต่อสู้ในระดับนี้ด้วย

พวกเขาทั้งสองคนต่างก็เป็นลูกศิษย์ของซินชิว ก็ย่อมรู้แผนการของเขาเป็นธรรมดา เป็นเพราะเหตุนี้ พวกเขาถึงได้อยากจะฆ่าซินชิว

หลังจากที่ตอนนี้ฉันได้เห็นการต่อสู้ระหว่างพวกเขา พวกเขาถึงได้ค้นพบว่า ด้วยความแข็งแกร่งแดนเทพยุทธ์ชั้นกลางของพวกเขาในตอนนี้ ไม่เพียงพอที่จะทำอะไรได้เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อาวุโสเหล่านี้

จีไซลังเล“จะลุยต่อหรือว่า……”

“ลุยต่อไป!”เหลียงหมิงเยว่ก็ลังเล แต่สุดท้ายยังกัดฟันตัดสินใจที่จะเสี่ยงดูสักครั้ง

จีไซมองดูภาพในวิดีโอก็กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก

เหลียงหมิงเยว่พูดว่า: “พวกเราไม่มีที่ให้หนีแล้ว”

......

เมื่อแล่นเรือออกจากชายฝั่งแล้ว อยู่บนเรือในทะเลอันไกลโพ้น ผู้คนมากมายยืนเต็มอยู่ที่นั่น

พวกเขามองดูบนเกาะขนาดเล็กที่เพิ่มขึ้นด้วยควันฝุ่น แต่ละคนต่างก็ตกใจมาก

และไป๋ยี่เฟยในห้องโดยสารเรือก็ฟื้นขึ้นมาเร็วกว่าที่เยว่คาดการณ์ไว้

ทันทีที่เขาฟื้นขึ้นมาก็เห็นหลี่เสว่และหลิวเสี่ยวอิงกำลังเช็ดตัวให้เขา

หลี่เสว่เงยหน้าขึ้นมาพอดี และสบตาเข้ากับไป๋ยี่เฟยในทันที ก็นิ่งอึ้งในทันที

“เกิดอะไรขึ้น?”หลิวเสี่ยวอิงเห็นหลี่เสว่ไม่เคลื่อนไหว อดไม่ได้ที่จะถามประโยคหนึ่ง ในเวลาเดียวกันก็มองตามไปด้วย

ดังนั้น เธอก็สบตาเข้ากับในแววตาของไป๋ยี่เฟย

ทั้งสองคนกระโจนเข้าไปในอ้อมกอดของไป๋ยี่เฟย และสะอื้นเบาๆ

ครั้งนี้ร้องไห้เพราะมีความสุข

“นายตื่นแล้ว ดีจัง……”

“ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ…..”

เยว่บอกเพียงว่าตราบใดที่ไป๋ยี่เฟยผ่านพ้นคืนนี้ไปได้ก็ไม่เป็นไรแล้ว ดังนั้นพวกเธอเห็นไป๋ยี่เฟยฟื้นขึ้นมาแล้ว ก็ตื่นเต้นมากๆ

สิ่งที่ทำให้คนบนโลกนี้มีความสุขคือคนที่คุณห่วงใยมากที่สุดหายดีเป็นปกติ

เฉินห้าวที่เฝ้าอยู่ข้างนอกห้องได้ยินเสียงข้างใน ก็รีบพุ่งเข้ามาอย่างควบคุมไม่ได้ หลังจากที่เห็นไป๋ยี่เฟยฟื้นแล้วก็ตื่นเต้นมาก: “ลูกพี่ พี่ฟื้นแล้ว!”

ไป๋ยี่เฟยยิ้มให้เขาเล็กน้อย ต่อจากนั้นลุกขึ้นนั่ง

ในเวลานี้ เขาสังเกตเห็นบางอย่างไม่ชอบมาพากล“คนอื่นล่ะ? ท่านเทียดล่ะ?”

หลี่เสว่และหลิวเสี่ยวอิงเฝ้าไป๋ยี่เฟยอยู่ตลอด ดังนั้นพวกเธอไม่ว่ารู้เกิดเรื่องอะไรขึ้นที่ข้างนอก

แต่เฉินห้าวรู้ ดังนั้นตอนที่ไป๋ยี่เฟยถาม สายตาก็มองไปรอบๆ และตอบอย่างร้อนตัวว่า: “ลูกพี่ ตอนนี้พี่เพิ่งจะฟื้นขึ้นมา ยังต้องพักผ่อนมากๆ ก็พักผ่อนให้เต็มที่ เรื่องที่เหลือพวกเรามาจัดการก็พอแล้ว”

ไป๋ยี่เฟยเห็นเฉินห้าวแบบนี้ก็เข้าใจแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็รู้สึกว่าเรือกำลังเคลื่อนที่ แสดงว่าตอนนี้พวกเขาออกจากชายฝั่งแล้ว

เพื่อพิสูจน์ความคิดของเขา ไป๋ยี่เฟยจึงลุกจากเตียงและเปิดม่านในทันที แสงพระจันทร์จางๆก็สาดส่องเข้ามา

เขามองดูท้องฟ้า ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว และพระจันทร์เสี้ยวลอยอยู่ข้างขวา