บทที่ 1092 การตายของซินชิว

“พู่！”

ไป๋ยี่เฟยดึงมือออกมา แล้วมองไปที่ซินชิวที่ค่อยๆล้มลงไปด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

พูดตามตรง ตอนนี้เขาตกตะลึงเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เคยพูดไปแล้ว ก่อนที่เยว่จะปรากฏ เขาคิดว่าซินชิวเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะฆ่าเขาได้ และความเป็นจริงคือ เขาฆ่าซินชิวไปแล้วจริงๆ

“ศิษย์พี่！”

“อาจารย์！”

จื่ออีกับฉีฉีทั้งสองคนต่างรีบวิ่งถาโถมไปด้านหน้า รับซินชิวที่กำลังจะล้มในทันที

ท่าทีของจื่ออีลนลานมาก เธอคุกเข่าลงบนพื้น“ศิษย์พี่……ศิษย์พี่……”

เธอพูดไปด้วย ใช้มือกุมเลือดที่ไหลไม่หยุดตรงหน้าอกของเขาได้ด้วย

ฉีฉีก็ใช้มือปิดไว้เช่นกัน“อาจารย์ต้องไม่เป็นอะไร อาจารย์เก่งขนาดนี้ อาจารย์ต้องไม่ตาย……”

ซินชิวมองจื่ออีแวบหนึ่ง แล้วมองไปที่ฉีฉี มุมปากเผยให้เห็นรอยยิ้มจางๆ“ตลอดชีวิตของฉัน……มีศิษย์น้องที่จริงใจกับฉัน……ยังมีลูกศิษย์ที่ยอมเสียสละเพื่อฉัน”

“ก็นับว่า……เสียดายชีวิต……”

อาจจะเป็นเพราะกำลังจะตาย ซินชิวจึงไม่เฉยเมยและโหดเหี้ยมอีกต่อไป และในที่สุดก็มีความคิดบางอย่างที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะมี

น้ำตาของจื่ออีรื้นออกมา“ศิษย์พี่ อย่าพูดอีกเลย ตอนนี้ฉันจะพาศิษย์พี่กลับไป ต้องยังช่วยได้แน่”

พูดจบ จื่ออีก็จะพยุงซินชิวขึ้นมา จะเดินทางกลับไป

แต่ซินชิวรู้ว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว ไม่สามารถช่วยได้ ดังนั้นจึงไม่ได้ลุกขึ้นตามจื่ออี แต่มองไปยังเยว่ที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ศิษย์น้อง ฉันแพ้แล้ว”

เยว่มองไปที่ซินชิว ด้วยการแสดงออกที่ซับซ้อน“ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้ ทำไมต้องทำตั้งแต่แรก？”

ถ้าเขาไม่ได้มีความคิดละโมบโลภมาก หรือไม่ได้มีความโลภมากขนาดนั้น พวกเขาไม่มีทางวางแผนฆ่าเขาหรอก เพื่อที่พวกเขาจะได้ผูกขาดคลังเก็บทองเพียงผู้เดียว

แต่ทว่า ในชีวิตคนเรา ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า

อีกทั้งซินชิวไม่เสียใจแม้แต่น้อย ถ้าหากย้อนกลับไปได้อีกครั้ง เขาก็จะเลือกทำแบบนี้

เพียงแต่ทักษะของเขาสู้คนอื่นไม่ได้ แล้วแพ้ก็เท่านั้น

เทียนฉีเดินเข้ามา คิดไม่ถึงว่าซินชิวจะถูกคนฆ่าแบบนี้“ศิษย์พี่……”

เหลียงหมิงเยว่พยุงจีไซเดินเข้าไป ยืนอยู่ข้างๆของซินชิว“ศิษย์พี่……”

ใช่แล้วพวกเขาอยากฆ่าซินชิว แต่พอเห็นอาจารย์ของตัวเองจะตาย ในใจยังคงหวั่นไหวอยู่บ้าง ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ฆ่าเขาไม่ใช่พวกเขา

ซินชิวไม่ได้มองพวกเขา เพียงแต่มองไปที่จื่ออีกับฉีฉี แล้วพูดว่า“คนเรา……ต้องตายอยู่แล้ว ไม่ช้า……ก็เร็ว”

พูดจบ ซินชิวก็เอียงศีรษะไปอีกด้าน แล้วหลับตาสนิทในที่สุด

“ศิษย์พี่！”

“อาจารย์！”

ปฏิกิริยาของจื่ออีกับฉีฉีมีมากที่สุด พวกเธอเป็นคนที่เป็นห่วงซินชิวที่สุด การตายของซินชิวสำหรับพวกเขาแล้ว นี่เป็นสิ่งทำร้ายจิตใจไม่น้อย

แต่เทียนฉีไม่ได้ความรู้สึกต่อซินชิวเท่าไร ก่อนหน้านี้ที่ทำงานด้วยกัน เป็นแค่ความสัมพันธ์ร่วมมือกันเท่านั้น ตอนนี้ซินชิวตายแล้ว ถ้าสุดท้ายเขาชนะ คนน้อยหนึ่งคนผลประโยชน์ก็แบ่งน้อยลง

สำหรับเหลียงหมิงเยว่กับจีไซ หลังจากที่หวั่นไหวในตอนแรก ความจริงแล้วก็โล่งใจได้เปลาะหนึ่ง

ซินชิวผู้แข็งแกร่งแห่งแดนเหนือเทพยุทธ์ตายแล้ว สำหรับพวกเขาแล้วภัยคุกคามน้อยลงไปมาก

ส่วนเยว่ก็มองไปที่ซินชิวอย่างเรียบเฉย แล้วส่ายหัวไปมา

หยู่โม่รู้สึกดีใจมาก“หลานลืบ ทำได้ดี！”

คำคำนี้กระตุ้นจื่ออีกับฉีฉีที่กำลังเสียใจ ทั้งสองเงยหน้ามองไปที่หยู่โม่พร้อมกัน หยู่โม่ไม่กลัวแม้แต่น้อย“ทำไมเหรอ？แข่งกันว่าใครตาโตกว่ากันงั้นเหรอ？”

ดวงตาทั้งสองข้างของฉีฉีมองไปที่หยู่โม่ด้วยความโกรธแค้น จู่ๆก็ตะโกนขึ้นมา แล้วพุ่งตรงไปหาหยู่โม่“ฉันจะฆ่าแก！”

หยู่โม่ทำเสียงชิ แค่ความสามารถระดับสองของฉีฉี สำหรับเธอแล้ว ไม่อยู่ในสายตาเธอด้วยซ้ำ

จื่ออีเข้าใจในจุดนี้ดี ถึงแม้เธอจะอยากพุ่งเข้าไป แต่เธอมีสติมากพอ ดังนั้นเธอจึงรีบเข้าไปขวางฉีฉีไว้“ฉีฉี อย่าใจร้อน เธอไม่ใช่คู่ต้องสู้ของหล่อน！”

“ปล่อยฉันนะ！”ฉีฉีดิ้นขัดขืน อยากจะโถมตัวเข้าไป