ตอนที่ 159
บทที่ 159
October 22, 2026
บทที่ 159
“ฮึ่ม!” หลี่ฝานตะคอกอย่างเย็นชา “ปล่อยให้คุณหยิ่งไปอีกวัน ผมจะไม่ถือสากับคุณ!”
พูดจบ หลี่ฝานถึงเดินออกจากห้องทำงาน
เมื่อเห็นหลี่ฝานจากไป หลงหลิงหลิงถึงถามว่า “ท่านประธาน นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
ไป๋ยี่เฟยขยี้คิ้ว “ก็เหมือนอย่างที่คุณเห็น เริ่มจากพรุ่งนี้ไป โหวจวี๋กรุ๊ปก็จะเปลี่ยนเจ้าของแล้ว”
หลงหลิงหลิงตกใจ ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ริมฝีปากสีแดงของเธอเปิดขึ้นเล็กน้อย “เป็นไปได้อย่างไร?”
ไป๋ยี่เฟยไม่ได้อธิบาย แต่ให้หลงหลิงหลิงไปร่างสัญญามอบอำนาจ
......
หลังจากที่หลี่ฝานออกจากโหวจวี๋กรุ๊ปเขาก็โทรหาเย่อ้าย “พี่อ้าย ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี และผมก็สามารถพาทนายความไปเซ็นสัญญาได้ในตอนบ่ายนี้”
เย่อ้ายถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ดีมาก เรื่องของในช่วงบ่ายจะต้องเรียบร้อยดี หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว เอามาให้ฉันดูด้วย”
“ได้ครับ พี่อ้าย” หลี่ฝานพยักหน้าตอบตกลง
หลังวางสายโทรศัพท์ หลี่ฝานยิ้มอย่างมีชัย “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป โหวจวี๋กรุ๊ปจะกลายเป็นของผม ผมต่างหากที่เป็นผู้มีความสามารถและอายุน้อยที่สุดในเมืองเทียนเป่ย! ไป๋ยี่เฟยนั้นไม่ใช่อะไรเลย!”
ในวิลล่า หลังจากที่เย่อ้ายวางสายโทรศัพท์ ชายคนหนึ่งหน้าซีดป่วย ก็เดินออกมาจากเงามืด “คุณหนู ในครั้งนี้หลี่ฝานจะไม่ทำพลาดอีกแล้วใช่ไหม?”
เย่อ้ายตะคอกอย่างเย็นชา “ถ้าเขาทำพลาดอีกครั้ง หลี่ซื่อก็เป็นของแทนในงานศพของเขา!”
ชายคนนั้นพยักหน้า “อย่างไรก็ตาม คุณหนูรู้สึกไหมว่า ไป๋ยี่เฟยยอมประนีประนอมเร็วขนาดนี้ จะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
เย่อ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง “คงไม่หรอก ไป๋ยี่เฟยใส่ใจหลี่เสว่มากที่สุด เป็นเรื่องปกติ ที่จะยอมปล่อยมือโหวจวี๋กรุ๊ปไป เพื่อหลี่เสว่”
“เป็นเรื่องปกติหรือ?” ชายคนนั้นสงสัย โดยทั่วไปแล้ว ในความคิดของผู้ชาย อาชีพคือสิ่งที่สำคัญที่สุด แต่ไป๋ยี่เฟยยอมทิ้งทุกสิ่งที่เขามีเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ดูยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องปกติ
เย่อ้ายหัวเราะเบาๆ “คุณไม่เข้าใจเขา เขาทำเช่นนี้ได้”
ยังจำได้ว่าเย่ซื่อกรุ๊ปขอให้ไป๋ยี่เฟยร่วมมือ แต่เขายอมทิ้งโครงการหมื่นล้านเพื่อผู้ช่วยของเขา นับประสาอะไรกับภรรยาที่เขาห่วงใยที่สุดในครั้งนี้
ชายผู้ป่วยคนนั้นได้ยินคำพูดนี้แล้วไม่พูดอะไรมากอีกเลย
......
ในตอนเที่ยง ไป๋ยี่เฟยโทรหาหลี่เสว่ และถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของเธอที่บ้าน หลังจากที่ยืนยันว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถึงโล่งใจที่จะจัดการกับกิจการของบริษัท
ในความเป็นจริงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะต้องจัดการเลย สิ่งเดียวที่ต้องจัดการคือการโอนหุ้นในช่วงบ่ายวันนี้
ไม่นาน ก็ถึงบ่ายสามโมงแล้ว
หลี่ฝานไม่เพียงแต่นำทนายความสองคนเท่านั้น แต่ยังนำคนสนิทใจของเขา มาที่โหวจวี๋กรุ๊ปพร้อมกัน
หลงหลิงหลิงเดินเข้าไปในห้องประชุมพร้อมกับคนเจ็ดแปดคนด้วยสีหน้าที่ดูไม่ดีเลย
ไป๋ยี่เฟยนั่งอยู่บนเบาะหลักแล้ว เมื่อเห็นว่ามีคนมาเพิ่มอีกหลายคน เขาก็แอบยิ้มในใจ มันจะไม่พลาดช่วงเวลาที่เขาจะได้อวดพลังจริงๆ!
เนื่องจากเป็นเพียงการลงนามในสัญญาเท่านั้น และยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ ดังนั้นในห้องประชุม ก็มีเพียงไป๋ยี่เฟยและหลงหลิงหลิงและคนที่หลี่ฝานนำมา ส่วนกรรมการของโหวจวี๋กรุ๊ปคนอื่นๆ รอจนกว่าจะมีการลงนามในสัญญาเรียบร้อยก่อน ถึงจะเรียกประชุมคณะกรรมการเพื่อแจ้งให้พวกเขาทราบ
หลังจากที่หลี่ฝานเข้ามาเขาก็เห็นไป๋ยี่เฟย และพูดอย่างหยิ่งผยอง “ไป๋ยี่เฟย คุณยังมีหน้าที่จะนั่งอยู่ตรงนั้นหรือ? ยังไม่มานั่งอยู่ด้านข้างอย่างเชื่อฟังเหรอ?”
โหวจวี๋กรุ๊ปกำลังจะกลายเป็นของหลี่ฝานแล้ว ดังนั้นเขาจึงหยิ่งผยอง และก็ลืมสิ่งที่เกิดขึ้นกับไป๋ยี่เฟยก่อนหน้านี้ แม้ว่าเขาจะจำได้ เขาก็หยิ่งผยองเช่นกัน
ไป๋ยี่เฟยขมวดคิ้ว กำลังจะพูด หลงหลิงหลิงก็พูดขึ้นมา “หลี่ฝ่าน ตอนนี้เขายังเป็นท่านประธานของโหวจวี๋กรุ๊ป ก็ควรนั่งในตำแหน่งที่นั่งนี้ และคนที่ควรนั่งข้างๆคือคุณเอง!”
เมื่อพูดจบ ไป๋ยี่เฟยก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่หลงหลิงหลิงไม่มีมารยาทเช่นนี้ คิดว่าท่านประธานของโหวจวี๋กรุ๊ปกำลังจะเปลี่ยนคน และส่งผลกระทบต่อเธอมากเกินไป!
ในขณะนี้ ชายคนหนึ่งที่มีคิ้วชั่วร้ายยืนขึ้นและพูดว่า “คุณพูดแบบนี้ได้อย่างไร? คุณเป็นเพียงผู้ช่วยตัวเล็กๆ ใครให้ความกล้าแก่คุณ? ที่นี่คุณมีสิทธิ์ที่จะออกความคิดเห็นได้ด้วยเหรอ?”
อีกคนก็ยืนขึ้นและพูดว่า “ถูกต้อง โหวจวี๋กรุ๊ปกำลังจะเป็นของตระกูลหลี่ในไม่ช้า ผู้ช่วยตัวน้อยอย่างคุณ หยิ่งอะไร? หลังจากพรุ่งนี้ไป คุณก็ต้องเป็นผู้ช่วยให้กับพี่ฝานของเรา!”
หลงหลิงหลิงเต็มไปด้วยความโกรธ อยากจะตอบโต้ แต่ไม่สามารถพูดได้
ไป๋ยี่เฟยตบโต๊ะ แล้วลุกขึ้น “ยังจะเซ็นไหม? ถ้าไม่เซ็นก็ออกไปทันที!”
หลี่ฝานพูดอย่างสีหน้ามืดมน “เซ็นสิ ทำไมไม่เซ็น เอาสัญญาโอนหุ้นออกมา! เราจะเซ็นกันทันที”
หลังจากพูดจบ หลี่ฝานก็เหลือบมองทั้งสองคน “อย่าหาเรื่องให้ข้า!”