บทที่ 171

บทที่ 171

ถ้าครั้งนี้ทำผิดพลาด เป็นไปได้ที่จะปกป้องชีวิตไว้ไม่ได้

คณบดีและหัวหน้าแผนกหวังว่าความผิดพลาดของหลิวเสี่ยวอิง เมื่อถึงเวลา กลัวว่าหลิวเสี่ยวอิงคุกเข่าร้องไห้พลางกล่าวขอโทษ ก็เกรงว่าจะไม่เพียงพอต่อการชดใช้กับชีวิตใครคนนึง

คณบดีและหัวหน้าแผนกเวลานี้ ลืมไปจนหมดสิ้นแล้ว พวกเขาก็คือหมอ คาดไม่ถึงว่าเพราะเรื่องเล็กๆแบบนี้ จะปล่อยชีวิตของคนอื่นไปอย่างไม่คำนึงถึง จรรยาบรรณขั้นพื้นฐานที่สุดของการเป็นหมออยู่ที่ไหนกัน?

ไป๋ยี่เฟยกำหมัดของตนเองแน่น ภาวนาในใจ จะต้องฟื้นขึ้นมา เพียงแค่ฟื้นขึ้นมา เขาจะเพิ่มเงินทันที ไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไร ก็จะให้พวกเขาหาตัวคนที่วางยานั้นให้ได้

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลิวเสี่ยวอิงหยิบเข็มเงินในมือออกมาแล้วแทงลงไป ถอนหายใจออกมา กล่าวว่า: "รอเถอะ! เวลาครึ่งชั่วโมง ก็น่าจะฟื้นขึ้นมาแล้ว"

คณบดีได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเยาะเย้ย "เชอะ! ครึ่งชั่วโมง คุณรู้ไหมว่าเวลาครึ่งชั่วโมงสามารถช่วยชีวิตผู้ป่วยได้มากน้อยแค่ไหน? ยังรออีกครึ่งชั่วโมง ถ้าครึ่งชั่วโมงคุณนายไป๋ยังไม่ฟื้นขึ้นมา เสียเวลาการรักษาที่ดีที่สุดไป ฉันจะคอยดูว่าคุณจะทำยังไง?"

"เข็มเงินนี้คือคุณแทงลงไป เกิดปัญหาขึ้นมา สิทธิขาดความรับผิดชอบขึ้นอยู่กับคุณ" หัวหน้าแผนกกล่าว

หลิวเสี่ยวอิงมองไปยังสีหน้าท่าทางของคณบดีและหัวหน้าแผนกที่ไม่อยากรับผิดชอบ เบ้ปากกล่าวว่า: "คุณวางใจได้ เกิดปัญหา ฉันรับผิดชอบคนเดียว และไม่เกี่ยวข้องกับโรงพยาบาลของพวกคุณ!"

"เชอะ! แล้วยังโรงพยาบาลอีกล่ะ! ความรับผิดชอบที่จะช่วยชีวิตของคนใกล้ตายสักนิดก็ไม่มี!"

"คุณ!" สีหน้าของคณบดีและหัวหน้าแผนกก็แดงก่ำเมื่อถูกหลิวเสี่ยวอิงพูดอย่างนี้

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้ไปก้าวก่ายการโต้เถียงระหว่างพวกเขา แต่ทว่าจับตาดูหลี่เสว่ เฝ้ารอช่วงเวลานั้นที่จะได้เห็นหลี่เสว่ลืมตาขึ้นมา

หลิวเสี่ยวอิงใส่ใจสีหน้าของไป๋ยี่เฟย ในใจก็สั่นเล็กน้อย

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้วโดยไม่รู้ตัว คนในห้องผู้ป่วยต่างก็ไม่มีใครออกไป บางคนก็อยู่ดูการแสดงดีๆ บางคนก็เชื่อในปาฏิหาริย์ คนทั้งหมดล้วนกำลังรอดูอยู่

"ฟื้นแล้ว!"

ไม่รู้ว่าใครตะโกนออกมาคำนึง สายตาของคนทั้งหลายก็รวมจุดโฟกัสเข้าไปทันที

ขนตาของหลี่เสว่สั่นเล็กน้อย ค่อยๆลืมตาขึ้น ในขณะเดียวกัน เครื่องมือต่างๆที่เชื่อมต่อกับร่างกายของเธอ ข้อมูลตัวเลขต่างๆก็ค่อยๆกลับมาเป็นปกติ

คนทั้งหลายตะลึงงัน!

"ฟื้นแล้วจริงๆ!"

"ปาฏิหาริย์อย่างมาก!"

"หมอเทวดา!"

หนิววั่งตื่นเต้นอย่างมาก อายุยังน้อย ความชำนาญในการรักษาดีเช่นนี้ อีกทั้งแผนตะวันออกตะวันตกก็ทำได้ เป็นบุคคลที่มีความสามารถคนนึงจริงๆ!

คณบดีและหัวหน้าแผนกก็ยังตกตะลึง ทั้งยังอับอายขายหน้า

"นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน?"

"แม้แต่คุณหมอหนิวก็รักษาไม่หาย เธอใช้เข็มเงินสองสามเล่มก็สามารถช่วยให้ฟื้นขึ้นมาได้งั้นหรอ?"

หลิวเสี่ยวอิงเพียงแค่กล่าวเรียบๆกับที่นี่ว่า: "แพทย์แผนปัจจุบันทำให้พลังลมปราณและเลือดสูญเสีย แพทย์แผนจีนบำรุงพลังลมปราณและเลือด ชัดเจนอย่างมาก สาวสวยท่านนี้มีปัญหาที่พลังลมปราณและเลือด

"แพทย์แผนปัจจุบันมีดีของแพทย์แผนปัจจุบัน แพทย์แผนจีนก็มีดีของแพทย์แผนจีน"

คณบดีและหัวหน้าแผนกถูกตอกหน้าหงายจนพูดอะไรไม่ออก

ไป๋ยี่เฟยให้ความใส่ใจหลี่เสว่มาโดยตลอด ฉะนั้นเขาจึงเป็นคนแรกที่ได้เห็นหลี่เสว่ฟื้นขึ้นมา เดินเข้าไปอย่างรู้สึกตื่นเต้น

"เสว่เอ๋อ!"

หลี่เสว่เอียงหน้าเล็กน้อย มองเห็นใบหน้าของไป๋ยี่เฟยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ก็รู้ว่าตนเองได้หมดสติไป ไป๋ยี่เฟยเป็นห่วงเธอมาก ดังนั้นจึงยิ้มเล็กน้อย "ฉันไม่เป็นไร"

"อื้ม คุณไม่เป็นไรแล้ว" ไป๋ยี่เฟยพยักหน้าตอบกลับ

ทางด้านหลิวเสี่ยวอิงเห็นเช่นนี้ก็กล่าวว่า: "ร่างกายของเธอยังอ่อนแอมาก ฉันแนะนำว่า พักสังเกตอาการอยู่ที่โรงพยาบาลจะดีที่สุด หากเกิดเหตุฉุกเฉิน ก็จะได้แก้ปัญหาได้ทันเวลา"

ไป๋ยี่เฟยฟังคำพูดโดยไม่เงยหน้า ตอบอืมมาคำนึง ทันทีหลังจากนั้นก็คิดอะไรขึ้นมาได้: "คุณเป็นหมอของโรงพยาบาลหรอ?"