บทที่ 175

บทที่ 175

ยาถอนพิษใช้ได้จริงๆ

หลี่เสว่เปิดผ้าห่มออก เผยให้เห็นน่องที่เรียบเนียนในชุดนอน สายตาของไป๋ยี่เฟยก็มองไม่หยุด

หลังจากนั้นก็รู้สึกได้ถึงอาการวิงเวียนขึ้นมาอย่างฉับพลัน จึงหันหลังกลับทันที พยายามทำให้สงบเล็กน้อย กล่าวว่า: "ฉันลงไปดูก่อนนะว่าเดลิเวอรี่มาถึงแล้วหรือยัง"

หลี่เสว่ไม่ได้สนใจ ยังตรงไปถอดชุดนอน เดินลอยชายไปเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ก็ออกจากห้อง

"สามี เดลิเวอรี่มาถึงแล้วหรือยัง?"

ไป๋ยี่เฟยได้ยินเสียว หัวใจก็เต้นแรง ทันทีก็รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็บอกไม่ถูกว่าประหลาดใจตรงไหน

"ใกล้ถึงแล้ว"

หลี่เสว่ร้องอ้อ เปิดโทรทัศน์ด้วยความกระปรี้กระเปร่าอย่างมาก ดูละครโทรทัศน์

ต่อจากนั้นเดลิเวอรี่ก็มาถึง คนทั้งสองทานข้าวแล้ว ก็ดูโทรทัศน์ต่อไป

ตอนกลางคืน ไป๋ยี่เฟยไม่ได้นอนห้องเดียวกันกับหลี่เสว่ แต่จู่ๆหลี่เสว่ก็วิ่งเข้ามา

"สามี ทำไมคุณต้องไปนอนห้องข้างๆด้วยล่ะ?"

ไป๋ยี่เฟยได้ยินก็หายใจติดขัด "เสว่เอ๋อ คุณ......."

หลี่เสว่กระพริบตาทั้งคู่อย่างไร้เดียงสา "พวกเราไม่ใช่คู่สามีภรรยาหรอ? หรือว่าคู่สามีภรรยาไม่ได้นอนห้องเดียวกัน?"

ไป๋ยี่เฟยระงับหัวใจที่ตื่นเต้นของตัวเอง "ภรรยา ร่างกายของคุณเพิ่งจะดีขึ้น ไม่เหมาะหรอก รอให้ผ่านไปอีกสักพักเถอะ!"

หลี่เสว่ได้ยินก็กระพริบตา "นอนหลับกับร่างกายเกี่ยวข้องอะไรกัน? อีกทั้งฉันก็รู้สึกว่าร่างกายของฉันดีขึ้นมาแล้วด้วยนะ!"

ไป๋ยี่เฟยสำลัก เป็นเขาที่คิดมากไปเองหรอ?

มองในตาทั้งคู่ที่ใสสะอาดของหลี่เสว่อีกครั้ง ทั้งหมดไม่มีความคิดนั้น ไป๋ยี่เฟยก็ใจคอเหี่ยวแห้ง

"งั้นก็ไปนอนด้วยกัน!" ไป๋ยี่เฟยยิ้มพลางตอบกลับ

ด้วยเหตุนี้ไป๋ยี่เฟยและหลี่เสว่จึงได้นอนร่วมเรียงเคียงหมอนกัน แต่ก็เพียงแค่ร่วมเรียงเคียงหมอนจริงๆ ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น

เช้าวันที่สอง หลังจากไป๋ยี่เฟยตื่นขึ้น หลี่เสว่ก็ตื่นตามขึ้นมา

เพียงแต่หลังหลี่เสว่ตื่น สติก็ไม่ชัดเจนเล็กน้อย

"เป็นอะไรไป?" ไป๋ยี่เฟยกล่าวถาม

หลี่เสว่มองไป๋ยี่เฟย น้ำเสียงระแวดระวังอย่างมาก: "คุณมาอยู่ที่ห้องฉันได้ยังไง? เมื่อคืนคุณทำอะไร?"

ไป๋ยี่เฟยพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

"เสว่เอ๋อ เมื่อคืนคุณไม่ใช่หรอที่ให้ฉันมานอนด้วยกันกับคุณ? อีกอย่างฉันก็ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น"

หลี่เสว่ขมวดคิ้ว "หรอ?"

ไป๋ยี่เฟยเห็นเช่นนี้ก็รู้สึกว่าความประหลาดใจนั้นเพิ่มมากขึ้น แต่ก็ไม่สามารถจับจุดสำคัญได้

"เอาล่ะ ฉันจะไปซื้ออาหารเช้าให้คุณ เสร็จแล้วฉันก็จะไปบริษัท"

ไป๋ยี่เฟยพูดจบ ก็ออกจากห้องไป

หลี่เสว่จึงพูดพึมพำว่า: "ไป๋ยี่เฟยมีงานทำตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

ไป๋ยี่เฟยซื้ออาหารเช้าเสร็จแล้ว ก็วางไว้ที่ห้องอาหาร กำชับหลี่เสว่สองสามคำ ก็ขับรถไปบริษัท

ถึงโหวจวี๋แล้ว ไป๋ยี่เฟยก็นำข้อมูลของชานเมืองใต้มาอ่านรอบนึง แล้วจึงมองให้หลงหลิงหลิง

"คุณไปติดต่อคนนี้ บอกว่าฉันขอให้เธอช่วย หลังจากนั้นค่อยไปติดต่อประธานของอีกห้ากลุ่มบริษัทอีกที ให้พวกเขาเข้ามาหาฉัน"

หลงหลิงหลิงรับวิธีการติดต่อที่ไป๋ยี่เฟยให้ ไม่ได้ใส่ใจดู ก็พยักหน้าแล้วก็ออกไป

หลังจากออกไปแล้ว หลงหลิงหลิงก็ใช้โทรศัพท์บ้านของสำนักงานต่อสายโทรศัพท์ไปทันที หลังจากนั้นก็รู้สึกเลือนๆรางๆว่า หมายเลขนี้ทำไมมันช่างคุ้นตาอย่างนี้นะ?

ต่อสายไปแล้ว น้ำเสียงที่คุ้นเคยก็ดังเข้ามายังหลงหลิงหลิง

"ฮัลโหล สวัสดี?"