บทที่ 18

บทที่ 18

ในเวลาเดียวกันที่หลี่เสว่ทั้งดีใจอย่างอุตลุดกล่าวว่า “นี่ไม่ค่อยดีนะ? ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว พวกเราทำอย่างง่ายๆสักหน่อยก็พอแล้ว อีกทั้งฉันก็รับปากกับฉวี่เอ๋อ พวกเราจะจัดงานวันเกิดพร้อมกัน”

ไป๋ยี่เฟยยิ้ม “ไม่เป็นไร สามารถให้เธอไปด้วยกันได้”

หลี่เสว่เห็นเช่นนี้ได้เพียงแค่พยักหน้าตอบตกลง

หลังจากกินข้าวเสร็จ ทั้งสองคนต่างคนต่างกลับไปห้องนอน

ไป๋ยี่เฟยมีจิตใจฟุ้งซ่านเล็กน้อย เพราะว่าเมื่อกี้เขาล้างจานเสร็จออกมา มองเห็นหลี่เสว่เปลี่ยนชุดนอนเสร็จแล้ว ปรากฏลำคอกับน่องที่ขาวจั๊วะออกมา

หลี่เสว่เห็นเขาแล้วก็มีความเขินอายเล็กน้อย รีบกลับไปที่ห้อง

ไป๋ยี่เฟยอดไม่ได้มองอีกหนึ่งที แต่ว่าภาพในสมองนั้นสะบัดไม่ไป มีการทรมานจิตใจของเขาเล็กน้อย

สุดท้ายอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจลึกๆหนึ่งที หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว นอนพักผ่อนอยู่บนเตียง

ช่วงเช้าวันที่สอง ตอนที่อยู่ในออฟฟิศ ไป๋ยี่เฟยได้รับสายจากไป๋หยุนเผิง

“ยี่เฟย พรุ่งนี้คือวันเกิดของลูกสะใภ้ใช่ไหม?”

ไป๋ยี่เฟย อืม แล้วหนึ่งเสียง “คุณจะมาหรือ?”

“.......ขอโทษ ผม........” ไป๋หยุนเผิงมีความรู้สึกผิดเล็กน้อย ทางบริษัทฝั่งนี้แยกตัวออกมาไม่ได้จริงๆ

ไป๋ยี่เฟยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ “ผมรู้แล้วครับ”

ไป๋หยุนเผิงถอนหายใจทีหนึ่ง ได้เพียงแค่กล่าวว่า “แม้ว่าพ่อไปไม่ได้ แต่ว่าก่อนหน้านั้นผมก็เตรียมของขวัญไว้เรียบร้อยแล้ว คือไข่มุกราตรีอันหนึ่ง มูลค่าแปดสิบล้าน ได้ประมูลกลับมาจากที่การประมูล ให้คนส่งไปแล้ว จะได้ถึงก่อนหน้านั้นแล้ว ถึงเวลานั้นแกพูดกับลูกสะใภ้สักหน่อย”

ไป๋ยี่เฟยสงสัย ไข่มุกราตรีหรือ? ได้มาถึงก่อนหน้านั้นแล้ว? แม้แต่ข่าวเล็กน้อยทำไมเขาก็ไม่ได้รับล่ะ?

“รู้แล้วครับ”

ไม่ได้พูดหลายคำ ทั้งสองคนก็วางสายแล้ว

ไป๋ยี่เฟยโดยสัญชาตญาณรู้สึกถึงว่าเรื่องนี้มีพิรุธ ไป๋หยุนเผิงถึงขนาดบอกว่าส่งมาถึงแล้ว เช่นนั้นย่อมส่งถึงแล้วแน่นอนแต่ว่าเขาล้วนไม่รู้เรื่อง ในนี้ย่อมมีปัญหาอย่างแน่นอน

แต่เขาก็ไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ที่ไหน มีเพียงแค่วางไว้อยู่ข้างๆชั่วคราวก่อน

เวลามาถึงวันเกิดของหลี่เสว่

ไป๋ยี่เฟยทั้งครอบครัวสวมใส่เสื้อเป็นทางการเล็กน้อยมาถึง โรงแรมเทียนเป่ย

หลังจากโจวฉวี่เอ๋อมองเห็นไป๋ยี่เฟยแล้ว ถามอย่างเสียงเบาๆว่า “รถยังไม่ได้ส่งให้เสว่เอ๋อหรือ?”

“อืม ” ไป๋ยี่เฟยพยักหน้า “อีกสักครู่อยู่ในงานเลี้ยงวันเกิดค่อยส่งให้เธอ”

โจวฉวี่เอ๋อพยักหน้า ก็ไม่ถามมาก

หลี่เสว่จ้องมอง โจวฉวี่เอ๋อ พวกเขาเดินใกล้ชิดกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่หรือ? ในใจมีความรู้สึกหึงหวงเล็กน้อย

“พวกคุณพูดอะไรอยู่หรือ?”

โจวฉวี่เอ๋อยิ้ม “ยังพูดอะไรได้อีก แน่นอนต้องให้เขาอยากทำให้คุณขายหน้าแล้ว!”