บทที่ 192

บทที่ 192

พูดจบ ผู้ชายตรงหน้าจ้องมาที่หลิวเสี่ยวอิง เพราะว่าหลิวเสี่ยวอิงสวย ท่าทางฉลาดและมีชีวิตชีวา ไม่เหมือนผู้หญิงที่เขาเคยพบเจอ

“คนสวยครับ ทุกคนเป็นอารยชน ต้องมีเหตุผล ทั้งๆ ที่พวกเรามาก่อน ที่จอดรถนี้ก็ควรเป็นของพวกเรา”

หลิวเสี่ยวอิงมองบนแล้วพูด “ถ้านายมีปัญญาก็ย้ายรถพวกเราออกสิ!”

ไป๋ยี่เฟยขี้เกียจพูดกับพวกเขา พูดกับหลิวเสี่ยวอิง “งานประมูลจะเริ่มขึ้นแล้ว พวกเราไปกันเถอะ”

“พวกเธอไม่ดูว่าตัวเองอยู่สถานะไหน ยังมางานประมูล? พวกเธอมีเงินเหรอ?”

“ใช่ เป็นแค่ยาจก ยังมาขายหน้าที่งานประมูลอีกเหรอ?” ผู้หญิงพูดประชด

หลิวเสี่ยวอิงมองไปที่ไป๋ยี่เฟยด้วยท่าทางที่ดูซับซ้อน

ถ้าหากประธานของโหวจวี๊กรุ๊ปเป็นยาจก ไม่รู้ว่าพวกเธอเป็นอะไร?

ไป๋ยี่เฟยขมวดคิ้ว งานประมูลเริ่มขึ้นแล้ว เขารีบมาก “ฉันไปหรือไม่ไปงานประมูลแล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเธอ? หมาจับหนู ยุ่งไม่เข้าเรื่อง!”

“เสี่ยวอิง พวกเราไปกันเถอะ”

หลิวเสี่ยวอิงหัวเราะ เดินไปกับไป๋ยี่เฟย

แต่ว่าโดนคนด่าแล้ว ผู้ชายกับผู้หญิงจะปล่อยให้พวกเขาไปง่ายๆ เหรอ?

“พวกเธอหยุดเดี๋ยวนี้นะ!” ผู้ชายเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ขวางหน้าไป๋ยี่เฟยและหลิวเสี่ยวอิง และยังชำเลืองไปมองหลิวเสี่ยวอิง

ผู้หญิงมีเสน่ห์ตามขึ้นมา เห็นสายตาของผู้ชาย ไม่พอใจทันที “วั่นต้าเป่า นายมองอะไรอยู่?”

วั่นต้าเป่าเก็บสายตา ไม่ได้ตอบคำถามของเธอ แต่กลับคุยกับไป๋ยี่เฟยและหลิวเสี่ยวอิง “พวกแกมาแย่งที่จอดรถของฉัน ยังจะเข้าไปอีก? ฝันไปเถอะ!”

“วันนี้ฉันจะบอกให้พวกแก งานประมูล พวกแกอย่าแม้แต่จะคิด!”

ผู้หญิงฮึ้มไปคำหนึ่ง “ใช่ สถานะของพวกแก ก็ควรอยู่ในที่ที่พวกแกควรอยู่ สถานที่แบบนี้ไม่ใช่ที่ที่พวกแกควรมา!”

หลิวเสี่ยวอิงโกรธแล้ว “พวกเราสถานะอะไร? เธอสถานะอะไร? เธอไม่เคยเรียนการศึกษาภาคบังคับเก้าปีเหรอ? ไม่รู้เหรอว่าตอนนี้คือสังคมใหม่ รู้ไหมว่าอะไรเรียกว่าทุกคนเท่าเทียมกัน?”

ไป๋ยี่เฟยที่อยู่ข้างๆ เมื่อได้ยินชื่อวั่นต้าเป่าแล้ว ตาสว่างทันที เขาก็ว่าทำไมคุ้นขนาดนี้ ที่แท้ก็คือวั่นต้าเป่าลูกชายของวั่นซิน

ตอนที่สืบข้อมูลของวั่นซิน เขาเคยเห็นรูปถ่ายของลูกชายของวั่นซิน ดังนั้นตอนที่เห็นวั่นต้าเป่า จึงรู้สึกว่าคุ้นตา

วั่นต้าเป่าและผู้หญิงได้ยินคำพูดของหลิวเสี่ยวอิงแล้วสีหน้าดูไม่ดีเอามากๆ ผู้หญิงเชิดหน้าแล้วพูด “ทุกคนเท่าเทียมอะไร? ถ้าเท่าเทียม เธอก็เอาเงินออกมาสิ!”

“นายมีเงินเหรอ?” วั่นต้าเป่า ฮึ้มไปคำหนึ่ง

ไป๋ยี่เฟยดึงหลิวเสี่ยวอิงออก ตัวเองยืนข้างหน้า “พวกเราไม่มีเวลามากพอที่จะมาเสียเวลากับนาย ถ้าเกิดความเสียหาย นายและพ่อนาย ไม่มีปัญญาชดใช้!”

พูดจบ ไป๋ยี่เฟยลากหลิวเสี่ยวอิงวิ่งเข้าลิฟต์

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้เปิดเผยตัวตนเองตัวเอง

สามปีก่อนวั่นซิงกรุ๊ป อยู่ในช่วงวิกฤต เป็นโหวจวี๋ที่ยื่นมือ ช่วยวั่นซิงกรุ๊ป แต่ไม่นานมานี้วั่นซิงกรุ๊ปเนรคุณ ร่วมมือกับกรุ๊ปอื่นต่อต้านโหวจวี๋

ไป๋ยี่เฟยเคยให้โอกาสวั่นซิน แต่วั่นซินไม่รู้จักรักษา ก็โทษที่เขาโหดเหี้ยมไม่ได้ ดังนั้น ไม่ว่าอยู่ในสถานการณ์ไหน เขาจะไม่ไยดีกับคนของวั่นซิง”