บทที่ 199

บทที่ 199

“เย่อ้าย?”

ไป๋ยี่เฟยคิดไม่ถึง เย่อ้ายก็เรียกราคา

ส่วนหลิ่วอู๋ฉง ขมวดคิ้ว เธอออกมาเวลานี้ทำไม? มาวุ่นวายเหรอ?

เย่อ้ายไม่ได้มองหลิ่วอู๋ฉง แต่กลับมองไป๋ยี่เฟยอย่างลึกซึ้ง

ไป๋ยี่เฟยไม่เข้าใจ เย่อ้ายน่าจะต่อต้านเขา แต่พอเธอเรียกราคา เห็นได้ชัดว่ากำลังต่อต้านหลิ่วอู๋ฉง

เย่อ้ายนิ่งที่โดนมอง ไม่มีสีหน้าอะไร

ทุกคนต่างก็คุยกัน

“นี่คือใครอีก?”

“ไม่รู้สิ!”

“งานประมูลครั้งนี้มีเสือซ่อนมังกรแอบจริงๆ!”

หลิ่วอู๋ฉงทำอะไรไม่ได้ เรียกราคาอีกรอบ “หนึ่งพันเจ็ดร้อยล้าน”

“ว้าว! รอบนี้ตื่นเต้นจริงๆ!”

“เรียกราคาอีกแล้ว!”

“ที่ดินของชานเมืองใต้ดีมากเลยเหรอ?”

รอบนี้เย่อ้ายไม่ได้เรียกราคาอีก

หลิ่วอู๋ฉงมองไปที่ไป๋ยี่เฟย พูดไม่มีเสียงอีกรอบ “ยาแก้พิษ”

ไป๋ยี่เฟยเห็นแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วลุกขึ้นยืน

สายตาของทุกคนหันมามอง เพราะยืนครั้งนี้ เด่นเกินไปจริงๆ ไม่อยากสังเกตเห็นคงจะยาก

“ฉันมีคำถาม ถ้าหากได้ของประมูล สุดท้ายกลับไม่มีเงินมากพอที่จะจ่าย ต้องทำอย่างไร?”

“นี่……” พิธีกรมองไป๋ยี่เฟยอย่างลำบากใจ แล้วหัวเราะ “ประธานไป๋กำลังล้อเล่นใช่ไหมครับ? ประธานไป๋จะไม่มีเงินจ่ายได้อย่างไร?”

ไป๋ยี่เฟยเป็นถึงประธานบริษัทของโหวจวี๋กรุ๊ป จะไม่มีเงินจ่าย? พูดออกมาแล้วใครจะเชื่อกัน?

ทุกคนรู้สึกงงงวย ทำไมไป๋ยี่เฟยถึงถามคำถามแบบนี้?

ในความเป็นจริง หากมางานประมูลบ่อยๆ จะรู้กติกาของงานประมูล แต่พอดีว่าไป๋ยี่เฟยไม่เคยมา

แต่ในสายตาทุกคน ไป๋ยี่เฟยเป็นประธานบริษัทของโหวจวี๋ เป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่รู้กติกาของงานประมูล?

ฉะนั้นหลังจากที่พิธีกรพูดจบ ทุกคนก็คิดว่าไป๋ยี่เฟยกำลังล้อเล่น

“ฉันถามคำถามนี่ไม่ใช่เพื่อตัวเอง แต่เพื่อเขา”

พูดจบ ไป๋ยี่เฟยชี้ไปที่หลิ่วอู๋ฉง

หลิ่วอู๋ฉงลุกขึ้นยืน “เฮอะ! ประธานไป๋คิดมากเกินไปแล้ว มีหรือไม่มีปัญญาจ่าย ฉันรู้ตัวเอง”

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้พูดอะไรต่อ กลับถามอีกรอบ “โปรดบอกฉัน หากมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ จะจัดการอย่างไร?”

เห็นดังกล่าวพิธีกรไม่ตอบไม่ได้ “ในตอนที่ทุกท่านเข้างานได้จ่ายเงินมัดจำสิบล้าน ถ้าหากจริงอย่างที่ประธานไป๋พูด ได้ของประมูลแล้วไม่มีเงินจ่าย งานของพวกเรามีสิทธิ์หักเงินมัดจำ และติดต่อตำรวจ เพราะว่านี่ได้รับการคุ้มครองจากกฎหมาย หากร้ายแรง โดยปกติ จะถูกกักขังเป็นเวลาหกเดือน”

ไป๋ยี่เฟยฟังแล้วพอใจมาก “ดีมาก ขอบคุณคำตอบของคุณมาก”