ตอนที่ 22
บทที่ 22
October 22, 2026
บทที่ 22
ไป๋ยี่เฟยถือไมค์โครโฟนอยู่ และกวาดสายตามองทุกคน และพูดเสียงทุ้มว่า “ผม ไป๋ยี่เฟย! เป็นสามีของ เสว่เอ๋อ วันนี้ที่นี่จะบอกคนที่อยากได้ภรรยาของผมอย่างชัดเจนว่า เธอไม่ใช่คนที่พวกคุณอยากได้! ไม่งั้น ผมจะทำให้พวกคุณเสียใจที่อยู่บนโลกใบนี้!”
คำพูดป่าเถื่อนประโยคนี้ ทำให้ หลี่เสว่งุนงง
คนที่อยู่ข้างล่างเวทีก็งงเหมือนกัน
ไม่เพียงแค่นี้ สายตาของ ไป๋ยี่เฟยยังคงจ้อง หลิ่วจาวเฟิงตลอด แววตาเป็นการเตือนอย่างชัดเจน
หลิ่วจาวเฟิงเห็นแบบนี้อยากหาที่ทะลุออกไปใจแทบขาด
เรื่องเมื่อกี้ทำให้เขาอึดอัด ตอนนี้ทุกคนยังมองตามสายตา ไป๋ยี่เฟย เขากลายเป็นจุดสนใจของทุกคนอีกครั้ง
โถ่เอ๊ย ถ้าหากให้พ่อเขารู้ว่าเขากำลังตามจีบผู้หญิงที่มีสามีแล้ว เขาคงถูกด่าตายแน่ๆ!
หลังจากนิ่งอึ้งไป มีบางคนก็เรียกสติกลับมาได้
“ประธาน โหวจวี๋กรุ๊ปไม่ใช่ชอบ หลี่เสว่ไปแล้วเหรอ? ไป๋ยี่เฟยทำไมยังอวดดีขนาดนี้?”
ก็ไม่แน่นะ! บางทีอาจจะเพราะว่า ไป๋ยี่เฟยและประธาน โหวจวี๋กรุ๊ปมีความเกี่ยวข้องกัน ดังนั้นเลยดูแล หลี่เสว่แบบนี้?”
“มีเหตุผลนะ!”
ดังนั้นในขณะนี้ ยังมีคนถามผู้จัดการใหญ่ “ของขวัญยังส่งอยู่ไหม?”
“ส่ง! ต้องส่งให้แน่!”
“แต่ว่าฉลองวันเกิด แถมยัง.....” แถมยังเป็นผู้หญิง พวกเขาให้ของขวัญแบบนี้คงไม่เหมาะสมเท่าไหร่?
ประธานใหญ่ควักบัตรเครดิตออกมาหนึ่งใบทันที “รีบเอาไปเปลี่ยนอันใหม่! เอาแพงกว่านี้อีก!”
“ครับครับครับ.....”
เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว หลายครั้งที่ท่านประธานใหญ่ให้คนแอบไปซื้อของขวัญใหม่
อีกด้าน หลี่ฝานเห็นสถานการณ์แบบนี้ก็เกือบบีบแก้วเหล้าในมือจนแตก!
เมื่อก่อนเขาดูถูก หลี่เสว่ขนาดนั้น หลี่เสว่อยู่ในบ้านพวกเขา แต่ว่าก็เป็นแค่คนที่ไม่ได้สำคัญอะไร!
ตอนนี้ล่ะ!
ทุกคนอยากประจบประแจงเธอ!
หลังจากพรุ่งนี้ หลี่เสว่เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของ หลี่ซื่อกรุ๊ป ต่อหน้าของ หลี่เสว่พวกเขาไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น!
แน่นอน ต้องมีคนดีใจยิ้มจนปากจะฉีกถึงหู และก็คือ หลิวจื่อหยุน แม่ของหลี่เสว่
หลิวจื่อหยุนมองเห็นท่าทางของประธาน โหวจวี๋กรุ๊ปเช่นนี้ ก็ดีใจจนออกนอกหน้า!
ท่านประธานของ โหวจวี๋กรุ๊ปน่ะ!
นั่นคือคนที่ หลิ่วจาวเฟิงเทียบไม่ได้เลยสักนิด!
ความคิดที่เธออยากให้พวกเขาอยู่ด้วยกันนั้นยิ่งผิดไปใหญ่
เธอควรจะให้ เสว่เอ๋อไปคบหากับท่านประธาน โหวจวี๋กรุ๊ปมากกว่านี้
ไม่แน่หลังจากนี้ เสว่เอ๋อเป็นภรรยาของท่านประธาน เธอก็จะเป็นแม่ยายของท่านประธานสินะ!
ตอนนี้ ไป๋ยี่เฟยหยิบกุญแจสองดอกออกจากกระเป๋าของตัวเอง
“เสว่เอ๋อ วันนี้เป็นวันเกิดของคุณ ผมอยากจะส่งของขวัญให้คุณสองชิ้น”
ไป๋ยี่เฟยเอาลูกกุญแจดอกแรกส่งไปในมือของ หลี่เสว่ที่ยังนิ่งอยู่ “ชิ้นแรก รถมาเซราติหนึ่งคัน”
“มาเซราติ?” หลี่เสว่ตกใจจนตาโต
ไป๋ยี่เฟยอมยิ้ม “อืม รถของคุณเก่าเกินไป สมควรเปลี่ยนคันใหม่ได้แล้ว”
หลี่เสว่รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา เขาละเอียดขนาดนี้ และยังใส่ใจเธอตลอด
คนที่อยู่ข้างล่างเวทีตกใจกันหมดแล้ว
“ไม่ใช่บอกว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มบ้านนอกจนๆ เหรอ? ซื้อรถมาเซราติได้?”
หลี่ฝานและ หลิ่วจาวเฟิงจ้อง ไป๋ยี่เฟยอย่างแน่นิ่ง ที่จริงแล้วไป๋ยี่เฟยเอาเงินมาจากไหนกันแน่?
บนเวที ไป๋ยี่เฟยก็เอากุญแจดอกที่สองยื่นให้ หลี่เสว่ “ชิ้นที่สอง บ้านพัก หลันโปกั่ง”
อะไรนะ?
บ้านพัก หลันโปกั่ง!
ทุกคนสงสัยว่าตัวเองได้ยินผิดไปแล้ว!
หลิวจื่อหยุนยิ่งโอ้อวดตัวเองมากขึ้น จู่ๆ ก็พูดออกมาด้วยความดีใจ “เป็นความจริงเหรอ?”