บทที่ 229

บทที่ 229

“ไปสร้างโรงพยาบาลใหม่ คุณเป็นคณบดี”

หลิวเสี่ยวอิงรู้สึกตื่นเต้นมากทันที ยังจำได้ว่านหลงหลิงหลิงบอกเธอก่อนหน้านี้ ว่า ไป๋ยี่เฟย อยากจะลงทุนในโรงพยาบาล แต่เธอไม่ได้หวังว่า ไป๋ยี่เฟยจะบอกเธอว่า เขาอยากจะสร้างโรงพยาบาล และเธอเป็นคุณบดี!

ไป๋ยี่เฟยเห็นสีหน้าเธอก็รู้ว่าเธอก็เต็มใจมาก “แต่คงต้องรอเวลาสักพักก่อน มีเหตุการณ์มากมายในชั่วนี้”

“ฉันรอได้”

ห่างจากความฝันเพียงไม่กี่ก้าว จะมีอะไรที่รอไม่ได้

ไป๋ยี่เฟยพยักหน้า“ เอิน”

เวลาที่หลิวเสี่ยวอิงออกไป หลงหลิงหลิงก็เข้ามาพอดี แต่สีหน้าเธอไม่ค่อยดี

“ซุนเหว่ยปฏิเสธคำเชิญของเรา”

ไป๋ยี่เฟยเลิกคิ้ว “ทำตัวเป็นหยิ่ง”

หลงหลิงหลิงเงียบ

ไป๋ยี่เฟยจุ๊ “ดูเหมือนว่า ฉันต้องไปเอง”

เขารู้ ซุนเหว่ยทำสิ่งนี้ ต้องเพื่อจุดประสงค์แน่นอน เขาพุ่มเป้าหมายไปยังเขา ถ้าไม่เป็นเพราะมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังของเขา ก็เป็นเพื่อผลประโยชน์ของเขาเอง

ในเมื่อเย่อ้ายทำอะไร ก็ควรเป็นเพราะตัวเขาเองอยากได้รับผลประโยชน์มากกว่านี้ และเขาจึงเจตนาที่จะหลอกลวงเขา เพื่อที่สั่งเงื่อนไขที่มีผลประโยชน์ดีต่อกับเขาเอง

คนที่เนียนเหล่านี้ น่ารำคาญจริงๆ!

ไป๋ยี่เฟยและหลงหลิงหลิงไปที่ล็อบบี้ของธนาคารจู้ติ่ง

ตอนแรกหลงหลิงหลิวคิดว่าซุนเหว่ยปฏิเสธคำเชิญของพวกเขา หากพวกเขามาหา พวกเขาก็อาจถูกปฏิเสธเช่นกัน แต่ได้พบกับซุนเหว่ยประธานของธนาคารจู้ติ่งซุนเหว่ยอย่างราบรื่น

ในห้องสำนักงาน ไป๋ยี่เฟยเข้ามาก็มองห้องสำนักงานแวบหนึ่ง

การตกแต่งของห้องสง่างามมาก เปรียบเทียบกับรูปลักษณ์เลี่ยนของเขาชัดเจนมาก

ซุนเหว่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่ขยับนิดหน่อย ในปากของเขาพูดด้วยคำขอโทษ แต่สีหน้าก็ไม่ค่อยจริงใจเท่าไหร่

“ขอโทษจริงๆ ไม่รู้คือคุณประธานไป๋ของโหวจวี๋มา ไม่สามารถมารับได้”

ไป๋ยี่เฟยยิ้มอย่างเย็นช้าในใจ อีแก่！

“คือพวกเรากะทันหัน มาเยี่ยมเยียนคุณประธานซุน ไม่ได้แจ้งก่อน”ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างเฉยๆ

ซุนเหว่ยยิ้มและพูด “ไม่ๆ คุณประธานไป๋ได้มาเยี่ยม ก็เป็นเกียรติของฉัน!”

แม้ว่าเขาพูดแบบนี้ แต่ก็ไม่เห็นซุนเหว่ยยืนขึ้นและทักทายไป๋ยี่เฟย

หลงหลิงหลิงยืนอยู่ข้างหลังของไป๋ยี่เฟย ค่อนข้างจะไม่พอใจ

ไป๋ยี่เฟยก็ไม่มีสีหน้า เนื่องจากเขาไม่ทักทายเขา เขาจึงไม่เกรงใจกับเขาแล้ว เขาเดินตรงไปที่โซฟาและนั่งลง “วันนี้ฉันมา คืออยากจะคุยกับคุณประธานซุนเรื่องเงินกู้”

“อืม?” ซุนเหว่ยแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “เงินกู้เหรอ?”

ไป๋ยี่เฟยพยักหน้า เนื่องจากพวกเขาก็มาแล้ว ก็ได้คุยเรื่องเงินกู้ก่อน แล้วค่อยดูว่าไอ้เนียนนี้อยากจะทำอะไร? ถ้าเขายังไม่ตกลง แล้วค่อยเชิญชวนเขาไปทานอาหารเย็นด้วยกันในคืนนี้ก็ไม่สาย

“ใช่ คุณโหวจวี๋ต้องเริ่มโครงการใหญ่ในชั่งนี้ ซึ่งต้องใช้เงินทุนที่จำนวนมาก ดังนั้น ... “ไป๋ยี่เฟยไม่ได้พูดจบ แต่เขาเชื่อว่าซุนเหว่ยต้องเข้าใจความหมายของเขา

ซุนเหว่ยแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจมาก่อน

“โอ้ เป็นอย่างนี้เหรอ!”ซุนเหว่ยหัวเราะ “ในความเป็นจริง ฉันก็เคยได้ยินจากประธานธนาคารอื่นๆพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ทำไมฉันได้ยินว่า โครงการนี้มีความอันตรายมาก และอาจจะที่จะสูญเสียเงินมาก?”

ไป๋ยี่เฟยเลิกคิ้วเล็กน้อย “เสียเงิน?ไม่รู้ว่าคุณประธานซุนได้ยินเรื่องนี้มาจากไหน?”