บทที่ 254

บทที่ 254

ในช่วงเย็น ท่านประธานซุนแห่งธนาคารจู้ติ่งมาหาไป๋ยี่เฟยที่โหวจวี๋กรุ๊ปโดยไม่ได้รับเชิญ

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้องทำงาน ซุนฮุยก็จ้องไปที่ไป๋ยี่เฟยอย่างดุร้าย “ไป๋ยี่เฟย! มึงเป็นคนฆ่าซุนเหว่ยใช่ไหม!”

ไป๋ยี่เฟยมองเขาเบาๆ “ไม่ใช่กู”

“ฮึ่ม!” ซุนฮุยตะคอกอย่างเย็นชา “ต้องเป็นมึงแน่ๆ! มึงไม่ต้องเล่นลิ้นเลย! กูจะบอกมึงไว้ว่า กูถามคนในห้องซาวน่ามาแล้ว หลังจากที่ซุนเหว่ยเข้าไป มึงก็พาคนบุกเข้าไป และยังเห็นว่ามีคนพวกหนึ่งถูกพวกมึงทุบตีจนลุกไม่ขึ้นมา และมึงเป็นคนสุดท้ายที่ออกมา นอกจากมึงแล้ว จะเป็นใครอีก?”

“ใครจะรู้ว่าปกติเขาไปทำให้คนอื่นขุ่นเคืองไว้บ้างหรือเปล่า?”

“มึง! ไม่เป็นไรถ้าคุณไม่ยอมรับ กูไปจะฟ้องมึงตอนนี้เลย! และอีกอย่าง โหวจวี๋กรุ๊ปของมี มันจบแล้ว!”

หลังจากพูดจบ ซุนฮุยก็หันหลัง และกระแทกประตูออกไป

ไป๋ยี่เฟยนั่งนิ่งๆอยู่ที่เดิม โดยไม่มีการตอบรับใดๆ

หลงหลิงหลิงยืนอยู่นอกประตู แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยินเนื้อหาของการสนทนา แต่เธอก็เห็นซุนฮุยเดินออกมาและกระแทกประตู และก็พอรู้ว่าเนื้อหาของบทสนทนาของพวกเขาจะต้องไม่เป็นที่พอใจอย่างแน่นอน

“ท่านประธานกรรมการ?”

ไป๋ยี่เฟยส่ายหัว “ไม่มีอะไร ช่วงนี้เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับศึกที่ยากลำบาก”

...........

หลังจากซุนฮุยกลับไป เขาก็เรียกเลขาเข้ามา

“ไป แจ้งคนที่อยู่ในจังหวัด ให้หยุดเรือบรรทุกสินค้าทั้งหมดของโหวจวี๋กรุ๊ปและกักขังมันไว้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ถ้าหาเหตุผลไม่ได้ก็กักขังมันไว้”

ยังไงธนาคารจู้ติ่งก็ยังถือว่าเป็นหนึ่งในบริษัทชั้นนำของ 100 แห่งของประเทศ ในตอนแรกที่ไม่อยากจะต่อสู้กับโหวจวี๋กรุ๊ปก็แค่ไม่อยากจะสร้างปัญหา ปัญหาน้อยจะดีกว่าปัญหาเยอะ แต่ไป๋ยี่เฟยก็โหดเหี้ยมเป็นเช่นนั้น และทำให้ซุนเหว่ยตายไป