บทที่ 257

บทที่ 257

ซุนฮุยได้ทราบข่าวการหลบหนีออกจากคุกของไป๋ยี่เฟยอย่างรวดเร็ว

“ไป๋ยี่เฟยกำลังรนหาที่ตายด้วยตัวเองอยู่ นี่ไม่สามารถโทษข้าได้นะ!” ซุนฮุยแสยะยิ้ม และพูดกับเลขาว่า “ไปหาคนในจังหวัดมาสองสามคน จัดการให้เรียบร้อยและปล่อยข่าวออกไป โดยบอกว่าเขาฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิด”

เลขาเข้าใจแล้ว พยักหน้าและออกไป

อันที่จริงข่าวการหลบหนีของไป๋ยี่เฟยถูกปิดกั้น ที่ซุนฮุยสามารถรู้ได้ เพราะว่าเขามีช่องทางของตัวเอง มิฉะนั้นเขาก็จะไม่มีโอกาสนี้

เชื่อว่าอีกไม่นาน ก็จะมีการรายงานข่าวการฆ่าตัวตายของไป๋ยี่เฟยออกมา ดังนั้นเขาก็สามารถลงมือกับโหวจวี๋กรุ๊ปได้แล้วตอนนี้

เวลาผ่านไปไม่นาน เลขาก็กลับมา

ซุนฮุยไม่ได้ถาม แต่พูดว่า “สถานการณ์ของโหวจวี๋กรุ๊ปในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

“โหวจวี๋กรุ๊ปเกือบจะเป็นอัมพาตไปหมดแล้ว และเรือบรรทุกสินค้าถูกเราสกัดกั้นไว้ พวกเขาสูญเสียเงินหลายร้อยล้านต่อวัน” เลขาตอบ

ซุนฮุยพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “ดีมาก ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นาน โหวจวี๋กรุ๊ปก็จะจบลงแล้ว”

“แต่ว่า..........”

เมื่อซุนฮุยเห็นเช่นนี้สีหน้าของเขาก็มืดลง “แต่ว่าอะไร?”

“แต่ว่าดูเหมือนทางตระกูลเย่กำลังจะซื้อกิจการของโหวจวี๋กรุ๊ป” เลขาตอบว่า “มีคนมารายงานผมเมื่อกี้นี้ เย่อ้ายได้พาคนไปที่โหวจวี๋กรุ๊ป แต่ดูเหมือนว่ายังตกลงกันไม่ได้”

ซุนฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากฟังจบ “หากตระกูลเย่เข้ามาแทรก มันก็จะจัดการได้ยากมากขึ้นจริงๆ”

ตระกูลเย่ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในสิบอันดับแรกในเมืองหลวง และธนาคารจู้ติ่งแห่งเดียวของพวกเขาไม่สามารถเทียบได้กับตระกูลเย่ แต่เขาก็ไม่อยากยอมใจ ที่จะปล่อยโหวจวี๋กรุ๊ปไป

ดูเหมือนว่าทำได้เพียงไปพบกับเย่อ้ายหน่อยแล้วเท่านั้น

...........

ในห้องประชุมของโหวจวี๋กรุ๊ป

กรรมการและผู้บริหารระดับสูงของโหวจวี๋กรุ๊ปทั้งหมดมารวมตัวกันอยู่ในห้องประชุม

“ผมได้ยินมาว่าท่านประธานกรรมการถูกจับตัวเข้าไปในสถานีตำรวจ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องจริงหรือไม่?”

“ผมก็ได้ยินเหมือนกัน”

“งั้นก็คาดว่าน่าจะเป็นเรื่องจริงแล้วหล่ะ!”

“ตอนนี้สูญเสียหลายร้อยล้านต่อวัน และถ้าปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป เราก็อาจจะสูญเสียไปทั้งหมดก็ได้!”

“ท่านประธานเป็นอะไรไปกันแน่?”

“ถ้าผู้ช่วยหลงไม่ให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลในภายหลัง ผมคิดว่าเราควรออกไปโดยเร็วที่สุด”

“มีเหตุผลดี........”

“.........”