บทที่ 294

บทที่ 294

มีเหงื่อเย็นออกที่หลังของหลิ่วอู๋ฉง เมื่อหงซินพูดคำนี้ ดวงตาของเธอโหดเหี้ยมมาก ทำให้หลิ่วอู๋ฉงคิดว่า หงซินกำลังจะฆ่าเขาตาย

เมื่อนึกถึงตาย หลิ่วอู๋ฉงก็กลัวมาก เลยในยามคับขันก็คิดหาวิธีการดี ๆ ออกมาได้อย่างฉับพลัน“ฉันรู้ว่าไป๋ยี่เฟยยังมีจุดอ่อนอีก!”

ทันใดนั้นหงซินก็พูดนิ่งอึ้ง และถามด้วยความสนใจ “เหรอ? เล่ามาฟังหน่อยสิ?”

หลิ่วอู๋ฉงกล่าวว่า “ตอนนี้ฉันเจ็บปวดอยู่ คุณพาฉันออกไปจากที่นี่ก่อน ที่นี่ไม่ใช่ที่ควรพูดคุยกัน”

หงซินพาหลิ่วอู๋ฉงไปที่รถตู้ที่ซ่อนอยู่ข้างถนน “ขึ้นไป”

หลังจากเห็นรถตู้ หลิ่วอู๋ฉงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อนึกได้ว่าไป๋ยี่เฟยจะมาหาเขา ก็ไม่สามารถที่จะสนใจอะไรมาก เขาจึงขึ้นไปเลย

แต่หลังจากขึ้นไป หลิ่วอู๋ฉงก็เสียใจภายหลังแล้ว

บนรถตู้ไม่เพียงมีแค่แต่หูเทียนจิ่น มีหลัวขวาง คนที่สวยที่สุดแห่งเมืองหลิงหนาน ราชาแห่งดาบของเมืองหลิงหนานและอีกสองคนที่เขาไม่รู้จัก

หลังจากขึ้นรถแล้ว มีคนหนึ่งสตาร์ทรถและขับออกไป

หงซินพูดกับหูเทียนจิ่นทันที “อาจารย์ เขาบอกว่าเขารู้จุดอ่อนอีกอันหนึ่งของไป๋ยี่เฟย”

หูเทียนจิ่น มองไปที่หลิ่วอู๋ฉงทันที จ้องมองหลิ่วอู๋ฉงด้วยตาที่หย่อน เสียงที่เก่าแก่ของเขาแหบแห้งเล็กน้อย “จุดอ่อนอะไร?”

หลิ่วอู๋ฉงครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง และกล่าวว่า “ไป๋ยี่เฟยยังมีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง ถ้าพบน้องสาวของเขา ไป๋ยี่เฟยจะต้องตายอย่างแน่นอน”

ดวงตาของหูเทียนจิ่น สว่าง “ดีมาก!”

หลิ่วอู๋ฉงแอบรู้สึกโชคดี เมื่อเขาหาข้อมูลไป๋ยี่เฟยก่อนหน้านี้ เขาได้หาข้อมูลเพิ่มเติม เมื่อเขาเห็นน้องสาวของเขา ก็ไม่คิดอะไรมากในเวลานั้น ดังนั้นเขาจึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ แต่เขาไม่คาดคิดว่าข้อมูลสำคัญนี่จะช่วยเขาสำหรับชีวิตได้ในที่สุด

แต่หลิ่วอู๋ฉงดีใจเร็วเกินไป

หลังจากได้ยิน หงซินก็ถามว่า “น้องสาวของเขาอยู่ที่ไหน?”

หลิ่วอู๋ฉงนิ่งอึ้งชั่วคราว “เขาปกป้องน้องสาวของเขาได้เป็นอย่างดี ฉันรู้ตำแหน่งโดยประมาณ แต่ฉันไม่รู้ตำแหน่งที่เจาะจง”

“ก็หมายถึงเราต้องหาเอง?”

หลิ่วอู๋ฉงพยักหน้า “ฉันสามารถนำทางได้”

พูดเสร็จ หูเทียนจิ่นก็พูดว่า “ก่อนอื่นคุณต้องพูดตำแหน่งโดยประมาณก่อน เรามีคนเยอะ แบ่งออกเป็นหลายกลุ่มจะเร็วกว่า”

หลิ่วอู๋ฉงก็คิดว่ามันถูก เขาจึงพูดถึงสถานที่โดยประมาณอย่างไม่สงสัยอะไรเลย

หลังจากพูดแล้ว หูเทียนจิ่นก็ยิ้มอย่างโหดเหี้ยม “มันมีประโยชน์จริงๆที่ได้พบคุณ แต่ทำไมถึงไม่เชื่อฟังล่ะ”

ตอนแรกหลิ่วอู๋ฉงยังไม่เข้าใจ แต่เมื่อเขาได้ยินคำเหล่านี้ ใจเต้นแรงครั้งหนึ่ง เขาก็รู้สึกแย่แล้ว

“คุณหู ที่ๆฉันพูดไปเป็นเพียงตำแหน่งโดยประมาณเท่านั้น ในใจฉันมีความเดา ฉันอาจจะพาพวกคุณไปหา อย่างนั้นพวกคุณจะได้ประหยัดเวลามากขึ้น”หลิ่วอู๋ฉงกล่าวอย่างจิตใต้สำนึก

เขาได้รู้สึกแล้ว หลังจากที่พวกเขารู้ข้อมูลที่ต้องการแล้ว ไม่อยากให้เขาอยู่ ดังนั้นผลของเขาก็คือตาย

ดังนั้นเขาจึงพูดทันทีว่าเขารู้ตำแหน่ง ก็เป็นการยืดเวลาเพื่อหาโอกาสที่จะหลบหนี

แต่น่าเสียดายที่พวกหูเทียนจิ่นเป็นคนอย่าไร?จะไม่รู้หลิ่วอู๋ฉงกำลังคิดอะไรอยู่ได้ไง?

หงซินหัวเราะและกำลังจะฆ่าเลย แต่จู่ๆหูเทียนจิ่นก็หยุดเธอและพูดว่า “เดี๋ยวก่อน เขาอาจจะยังมีผลประโยชน์ที่สุดท้าย ไป๋ยี่เฟยไม่สามารถจะนั่งรอเหรอ”

เมื่อพูดจบ หงซินก็เข้าใจทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร “อาจารย์คิดอย่างคงรอบคอบกว่าจริงๆ ใช้ทุกอย่างให้เกิดประโยชน์สูงสุด”

หลิ่วอู๋ฉงไม่สามารถที่จะแสร้งทำต่อไป “คุณหู ฉันยังมีประโยชน์มากกว่านี้ จริงๆ!”

“ฉันยังรู้ความลับของไป๋ยี่เฟยด้วย และฉันสามารถทำยาพิษได้ ยาพิษชนิดใหม่ที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน ฉัน ... ฉัน ... ฉันยังสามารถช่วยพวกคุณออกหน้าออกตาได้ เป็นคนที่อยู่ด้านนอกของพวกคุณ”

หลิ่วอู๋ฉงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะคิดถึงประโยชน์ของตัวเอง โดยหวังว่าพวกเขาจะเห็นว่าเขามีประโยชน์ และอย่าฆ่าเขา

หลังจากที่หูเทียนจิ่นได้ยิน หรี่ตาที่หย่อนและพูดว่า “สิ่งที่คุณพูด ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์กับเรา”

หลิ่วอู๋ฉงงงแล้ว

ความลับของไป๋ยี่เฟยก็ไม่มีประโยชน์หรือ?

เขาสามารถทำยาพิษชนิดใหม่ก็ไม่มีประโยชน์เหรอ?

อีกฝ่ายจะฆ่าคนหรือ เขาช่วยออกหน้าออกตาไม่ดีเหรอ?